Ik had net voor dit boek al een andere historische roman over Sicilië gelezen: Bitter Koffie (van Simonetta Agnello Hornby), dus daar kon voor mij nog wel een ander 'bitter' boek bij.
Voor mij is het een passende titel, omdat het leven voor de bevolking op het platteland op Sicilië behoorlijk zwaar is. En in die tijd voor adelijke dames ook.
Eigenlijk kom ik ook nu nog tijdens mijn vakantie op plekken op het platteland waar het gewoon buffelen is om een goede boterham te verdienen. Het is afgelegen, heet en bergachtig land.
Sinaasappels komen veel voor in het boek. Ze laat de sinaasappels uit de boodschappentas een wedstrijdje doen in de bus… (ook een voorbeeld van haar overdadidge schrijfstijl)
Maar in het begin legt de schrijfster zelf ook het verband met de geënte stam. De bastaard (de bittersinaasappel) is sterker en voedt daarmee de opbrengst van de sinaasappels. Binnen 50 bladzijdes zijn al zoveel personages die een bitter leven hebben. Sabedda die ongewenst zwanger raakt, de advocaat Calascibetti die de liefde van zijn leven onbeantwoord heeft gelaten en Stefano die ongewild in een echte bittersinaasappel bijt. Later in het boek komt daar natuurlijk nog Nardina bij. Voor mij is de titel dan wel relevant voor de inhoud van het boek.
Ik ben erachter gekomen dat 'pomerans' ook een Nederlands woord is voor een bittersinaasappel en ik zou het wel leuk gevonden hebben als dat in de titel was verwerkt: Als pomeransen
Daar zou ik ook nieuwsgierig door geworden zijn… ik kende bittersinaasappels als ras helemaal niet, laat staan dat hier ook echt producten van gemaakt worden zoals likeur. Bittere sinaasappels klinken meer als een mislukking, terwijl bittersinaasappels dus eigenlijk gewoon een functie hebben…
