Schaduwweduwe | Vraag 8: Wat als…?

Gigi Leestgraag

Wat als…? Stel je voor dat je in een bepaalde positie kwam waardoor jij iets zou kunnen veranderen/aanpassen/bespreekbaar maken/in gang zetten? Wat zou jij doen als jij de uitgever was? Wat zou jij zeggen als je haar sprak? Wat zou jij schrijven als het jou gevraagd werd? Wat als jij de baas zou zijn van het journaal?

Vraag 8 | Wat als…?

Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?
Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?
Stel dat jou gevraagd wordt om een aanprijzing voor op de voorkant te schrijven, wat zou jij op het boek zetten? Ja, ja, we weten dat we zo’n opmerking voorop eigenlijk niet leuk vinden, maar de vraag wordt toch aan jou gesteld. Schrijf gerust op wat je voelt.

Katrin

Gigi Leestgraag

Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?

Ik zou dan naast Jonas gaan zitten. Ik zou echt willen weten hoe hij zijn kindheid ervaren heeft. Hoe kijkt hij terug? Hoe kijkt hij naar zijn ouders? Was hij gelukkig? Wat zou hij zeggen tegen zijn ouders hoe hij het ervaren heeft? Ik heb zoveel vragen daarover.

Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?

Ik zou vragen om duidelijkere hoofdstukken te maken. Dit vond ik tijdens het lezen niet zo fijn. Ieder hoofdstuk begint bij een nieuwe pagina.

Stel dat jou gevraagd wordt om een aanprijzing voor op de voorkant te schrijven, wat zou jij op het boek zetten? Ja, ja, we weten dat we zo’n opmerking voorop eigenlijk niet leuk vinden, maar de vraag wordt toch aan jou gesteld. Schrijf gerust op wat je voelt.

20 jaar had ik een relatie in het geheim. Maar het was mijn ware liefde.

Maddy23

Vraag 8
Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?
Ik zou wel graag tegenover Wieger willen zitten tijdens een etentje. Dat zou toch geweldig zijn als je nog een etentje kon hebben met iemand die is overleden. (Ik zou dan overigens niet voor Wieger kiezen, maar voor mensen die een stuk dichter bij mij staan. 😉) Ik zou hem heel veel vragen willen stellen. (Dat doe ik namelijk in het echte leven ook altijd). Ik zou willen weten wat voor hem de reden was om niet te kiezen. En of zich ooit heeft afgevraagd hoe Christine zich erbij zou voelen, om al die jaren 'de ander' te zijn. Of hij dit ook wel eens oprecht met haar besproken heeft. Of hij zich wel heeft beseft hoeveel mensen hij hier mee heeft gekwetst. En of hij zijn zoon Jonas deze waarden en normen mee wilde geven, eerlijkheid en verantwoordelijkheid.

Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?
Ik denk dat de redacteur van dit boek goed werk heeft geleverd. Ik vind het een duidelijk en leesbaar boek. De zinsbouw is prima. Er is een logische opbouw, hoewel ik het daar misschien de eerste hoofdstukken niet zo mee eens was, maar dat is misschien omdat ik mij maar de hele tijd afvroeg of Roos het dan wél wist, omdat ze samen in het ziekenhuis waren. Maar voor de rest prima werk.

Stel dat jou gevraagd wordt om een aanprijzing voor op de voorkant te schrijven, wat zou jij op het boek zetten?
20 jaar gedeeld in stilte, nu gedeeld met iedereen die het wil lezen!

Susanna

Maddy23 En of hij zijn zoon Jonas deze waarden en normen mee wilde geven, eerlijkheid en verantwoordelijkheid.

Mooie vraag…… hmmm ik vraag me ook oprecht af of Wieger zichzelf zou zien als iemand die niet oprecht is ….. ik heb zo maar het idee dat hij daar een andere kijk op zou hebben en dat ook Christine dit anders ziet?

Maddy23

Susanna daar kan je nog wel eens gelijk in hebben.

EvelineJ

Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?

Ik zou Jonas wel eens willen vragen hoe dit voor hem voelt. Heeft het ook invloed op het beeld dat hij van relaties heeft; op zijn gehechtheid? Daar ben ik wel benieuwd naar.

Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?

Ik heb geen idee. Volgens mij heeft de uitgever het goed gedaan. Het boek heeft veel stof doen opwaaien.

Stel dat jou gevraagd wordt om een aanprijzing voor op de voorkant te schrijven, wat zou jij op het boek zetten? Ja, ja, we weten dat we zo’n opmerking voorop eigenlijk niet leuk vinden, maar de vraag wordt toch aan jou gesteld. Schrijf gerust op wat je voelt.

Een openhartig verhaal over overspelige liefde.

Michelle

Vraag 8

• Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?

Ik zou wel bij Roos aan de tafel willen zitten.
En vragen hoe het met haar gaat.
Liefst zou ik vragen hoe ze het beleefd heeft en wat ze van boek vindt.
Maar ik kan het ook laten.
En me af vragen hoe het nu met haar gaat.

• Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?

Ook ik denk dat de uitgeverij een goed boek heeft.
Dit boek doet stof opwaaien je denkt er overna.
Het boek lees goed weg en zit goed in elkaar.
Door de titel zijn er een hoop mensne geïnteresseerd om het te lezen.

• Stel dat jou gevraagd wordt om een aanprijzing voor op de voorkant te schrijven, wat zou jij op het boek zetten? Ja, ja, we weten dat we zo’n opmerking voorop eigenlijk niet leuk vinden, maar de vraag wordt toch aan jou gesteld. Schrijf gerust op wat je voelt.

Twintig jaar verborgen liefde in de schaduw.

Gigi Leestgraag

Katrin Was hij gelukkig? Wat zou hij zeggen tegen zijn ouders hoe hij het ervaren heeft? Ik heb zoveel vragen daarover.

Heb jij twijfels over zijn ervaring? Over of het hem ongelukkig zou maken?

Katrin Ik zou vragen om duidelijkere hoofdstukken te maken. Dit vond ik tijdens het lezen niet zo fijn. Ieder hoofdstuk begint bij een nieuwe pagina.

Ik moest even terug gaan kijken om te weten hoe het was. Het wordt enkel met een sterretje aangegeven zie ik. Heb jij liever hoofdstuknummers? Of een hoofdstuk-aanduiding met titel?

Katrin

Gigi Leestgraag

Ik vraag mij wel af hoe zijn vrienden, klasgenoten hiermee omgegaan zijn. Vaak vergelijk jij jezelf en je eigen gezin met de rest van de maatschappij en wat daarin normaal en afwijkend is. Hoe ziet hij zijn plek? Want dat is anders dan andere. Was dit voor hem überhaupt een dingetje of gewoon een feit wat zo is en niets meer dan dat?

En ja ik vindt het fijn als hoofdstukken met een titel of een cijfer aangegeven worden en dan met name op een nieuwe pagina. Dit vindt ik overzichtelijker.

Gigi Leestgraag

Katrin ik vindt het fijn als hoofdstukken met een titel of een cijfer aangegeven worden en dan met name op een nieuwe pagina. Dit vindt ik overzichtelijker

Zelf hecht ik er niet zo aan maar tijdens het lezen van jouw reactie vroeg ik me af: had jij de eerste uitgave of de tweede? In mijn tweede uitgave begint elk hoofdstuk op een nieuwe bladzijde, aangegeven met een sterretje. dat is nog altijd geen hoofdstuktitel of -nummer, maar mogelijk wel overzichtelijker dan in jouw uitgave?

Katrin Ik vraag mij wel af hoe zijn vrienden, klasgenoten hiermee omgegaan zijn. Vaak vergelijk jij jezelf en je eigen gezin met de rest van de maatschappij en wat daarin normaal en afwijkend is

Mijn ervaring is dat er steeds meer verschillende gezinnen zijn. Toen jong was waren mijn ouders al gescheiden en dat was toen best bijzonder en men vond daar wat van. Ik kon dat gelukkig van me af laten glijden. Toen mijn kinderen op de basisschool zaten waren gezinnen al erg divers en nu, 8 jaar later is dat al veel meer. Ik denk dat het in Amsterdam en omgeving, nog minder een rol speelt en ik denk vooral dat de houding van Christine, die niet snel iets gek vindt, een voorbeeld kan zijn voor Jonas.

Daar staat tegenover dat het wel een jongen is die op een bepaald moment gepest wordt. Daar kan hij door knappen of juist (uiteindelijk) sterker van worden. Ook dat is afhankelijk van de wijze en de reden van pesten en over hoe je ouders je daarin kunnen helpen en steunen.

Ondanks al die diverse gezinnen is de maatschappij inderdaad soms ook erg hard. Dat helpt natuurlijk niet. Ik zou wel willen weten hoe weerbaar Jonas was. Het klonk alsof hij wel aardig weerbaar was, maar zeker weten doen we dat niet.

Merel

Ik zou willen weten waarom Wieger niet openlijk een relatie met Christine is aangegaan. Ja, ze lopen hand in hand in het openbaar enzo, maar geen van zijn vrienden weet ervan (behalve op het einde 1). Ik zou wel willen weten waarom hij er op deze manier mee omgaat. In werkelijkheid zou ik als ik een van hen tegenover me had natuurlijk helemaal niks van dit vragen, want dat is als vreemde veel te persoonlijk haha

Het verhaal vertelt over een niet standaard relatie en is prima geschreven, dus in dat opzicht is het een interessant boek om uit te geven.

Bij een eerdere vraag kwam al naar boven dat mijn opmerking verhaal over een non-ethische non-monogame relatie wel op de voorkant kon. Niet echt een aanprijzer, wel eerlijk.

Gigi Leestgraag

Merel Niet echt een aanprijzer, wel eerlijk.

Daarom schreef ik erbij, schrijf gerust wat je voelt… 😃

Thea Uri

Gesprek tijdens etentje met Christine:

Allereerst stel ik me aan Christine voor en complimenteer haar met het boek. Ik zeg dat het me geraakt heeft en vraag of ze het een probleem vindt om er met mij over te praten. Zo niet dan stel ik haar een aantal vragen:

Hoe gaat het nu met je? En met je zoon?
Je wilde graag erkenning. Heb je dit gekregen, vind je?
Wat is er verder na het verschijnen van het boek gebeurd? Wat zijn de reacties? Had je van tevoren verschillende scenario's bedacht van wat het los zou kunnen maken? Zijn deze uitgekomen?
Voel je je opgelucht dat je het verhaal van je af hebt kunnen schrijven? En geen spijt dat iedereen dit nu kan lezen?
Je hebt een aantal uitgebreide interviews gegeven in diverse tijdschriften en kranten. Hoe heb je dit ervaren?
Het woord 'paniek' komt vaak in je boek voor. Heeft je angst te maken met het gepest zijn tijdens je jeugd? Ik vond de stukjes over het pesten heftig om te lezen, vooral over de ACC. Bizar hoe onpedagogisch er op gereageerd werd.
Je hebt laten zien dat je goed kunt schrijven. Ga je dit talent gebruiken om nog een boek te schrijven? Zo ja, heb je al een idee waarover?

Ik bedank Christine voor het gesprek en wens haar het allerbeste.

Wat ik zou doen als ik het verhaal als redacteur onder ogen kreeg:

Ik zou het verhaal van Christine direct apart leggen en het tijdens de eerstvolgende vergadering op de uitgeverij aan de orde brengen. Ik stel voor het te publiceren. Omdat het een interessant verhaal is en goed geschreven. Vervolgens nodig ik haar uit voor een gesprek op de uitgeverij waarbij we bespreken wat we van elkaar kunnen verwachten. Misschien moet er nog het een en ander in het manuscript worden aangepast? Hoe gaan we het boek in de markt zetten? Wat doet de uitgeverij? Wat doet Christine?

Vervolgens komen de contracten op tafel. Tijdens het zetten van de handtekeningen komt er iemand van de uitgeverij binnen met een fles champagne en glazen. We zetten de bijeenkomst informeel voort en proosten op de samenwerking.

Aanprijzing:
Een indrukwekkend debuut over een geheime liefde.

Gigi Leestgraag

Thea Uri Wat een heerlijk uitgebreid antwoord met een mooi interview. Ik ben heel nieuwsgierig hoe ze hier op zou reageren.

Susanna

[onbekend]

[onbekend] wat een mooie vragen stel je! Ik ben heel benieuwd naar de antwoorden! Die had ik in het boek ook wel willen lezen (maar dan had zik die zichzelf moeten stellen je?)

Thea Uri

Gigi Leestgraag ik zou graag met Christine praten. Zonder oordeel, maar gewoon om haar beter te leren kennen en begrijpen. Aan de andere kant: er zijn al zoveel interviews, het is de vraag of ik daar nog iets aan kan toevoegen.

laurasboeken

Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?

Als ik tegenover Christine zat, zou ik denk ik liever door de grond heen zakken uit ongemak. Mag ik dat zo ongefilterd zeggen? Zij het uit medelijden, zij het uit onbegrip, maar ik zou niet met haar, 1 op 1, aan een tafel kunnen zitten denk ik. Nogmaals, veel te ongemakkelijk! Ik zou denk ik met Anne aan tafel willen zitten. Zij moet het ermee doen dat de ex-geliefden van haar man haar verhaal publiekelijk maakt. Ik zou haar de ruimte geven om haar verhaal te vertellen. Haar een luisterend oor bieden.
Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?

Oef, ik zou het denk ik niet publiceren oeps. Maar dat is natuurlijk wel heel hard en door mijn eigen bril bekeken, dus ik zou het in de werkelijkheid doorschuiven aan iemand die meer kan en wil met dit onderwerp.
Stel dat jou gevraagd wordt om een aanprijzing voor op de voorkant te schrijven, wat zou jij op het boek zetten? Ja, ja, we weten dat we zo’n opmerking voorop eigenlijk niet leuk vinden, maar de vraag wordt toch aan jou gesteld. Schrijf gerust op wat je voelt.

Oef, dat vind ik heel lastig omdat ik dit boek dus niet direct zou aanbevelen… Wat zou ik zeggen… "Liefde maakt blind, ook voor algemene normen en waarden." Ook dit klinkt misschien weer heel grof, maar ik denk dat je mensen er wel nieuwsgierig mee kan maken naar het boek. En ik denk dat een groot deel van de mensen zich hier wellicht ook in kan vinden…Maar nogmaals ik weet het niet, het is allerlaatst mijn bedoeling om respectloos te zijn.

Gigi Leestgraag

laurasboeken Mag ik dat zo ongefilterd zeggen?

Jazeker mag jij dat zo zeggen. Het is heel duidelijk hoe jij hier over denkt en dat mag. 😃

laurasboeken Oef, ik zou het denk ik niet publiceren oeps

Ik had verwacht dat er minstens iemand dit zou zeggen. Ik kijk er zelf heel anders tegenaan, maar ik wist dat dit voor sommigen zo voelt. Vandaar de vraag.

laurasboeken "Liefde maakt blind, ook voor algemene normen en waarden."

Mooi gezegd. Dit komt regelrecht uit jouw hart. 😃

Susanna

Hoihoi… even geveld door de griep maar hier ben ik weer voor de laatste loodjes!

• Stel je voor dat jij bij een etentje tegenover Christine/Jonas/Anne/Wieger (kies maar) zou komen te zitten en jullie raken in gesprek, wat zou je doen, laten, zeggen, vragen?

Nou ik zou ze weleens bij elkaar willen zetten en dan een kringgesprek (nou ja misschien zonder Jonas omdat het voor hem mss te pijnlijk zou zijn). De drie volwassenen in ieder geval en ik ben benieuwd naar hun dynamiek. Waar ze zelf de geheimen en misschien zelfs leugens in stand hielden, zou ik voor de openheid gaan. dus alledrie….. wat is de achtergrond van deze mensen? Welke beeld van relaties hebben zij van huisuit meegekregen en hoe heeft dat doorgewerkt in hun volwassen leven? Zou interessant zijn denk ik voor de anderen om dat ook te horen…. En zo kom ik op het volgende: liever zou ik een gesprek met de vader en moeder van Christine hebben. Wat is daar in die relatie allemaal gebeurd dat Christine nu eigenlijk hetzelfde pad bewandelt? Wat is er doorgegeven? Werd er toen wel open over gesproken of is het zwijgen er met de paplepel ingegoten?

• Stel je voor dat jij redacteur bij een uitgever bent en jij krijgt dit verhaal onder ogen, wat zou jij er mee doen?

Tja kan ik daar nu nog objectief over oordelen? Het is een hit dus als uitgever zou je gek zijn als je het niet publiceert. Toch heb ik ook wel wat twijfels over de kwaliteit van het boek. Ik vind het nogal rechttoe-rechtaan. Ik mis een zekere gelaagdheid. Maar goed, het gaat hier om een memorie en daar hoeft die gelaagdheid waarschijnlijk ook niet in te zitten.

Verder ben ik ook niet zo onder de indruk van haar stijl. Hmmm misschien ben ik wel erg negatief en achterdochtig maar ik vraag me af of het boek ook zoveel aandacht had gekregen als het hier een geheime relatie betrof met een niet-bekende Nederlander (‘Wieger’ was in bepaalde kringen natuurlijk heel bekend!). En ook Christine zelf zit in een bepaald wereldje (eerst de tv-wereld en daarna een Uitgeverij)….. dat heeft haar denk ik in ieder geval geen windeieren gelegd……

Geheime liefde als warme deken over oude pijn

Michelle

Susanna Nou ik zou ze weleens bij elkaar willen zetten en dan een kringgesprek (nou ja misschien zonder Jonas omdat het voor hem mss te pijnlijk zou zijn). De drie volwassenen in ieder geval en ik ben benieuwd naar hun dynamiek. Waar ze zelf de geheimen en misschien zelfs leugens in stand hielden, zou ik voor de openheid gaan. dus alledrie….. wat is de achtergrond van deze mensen? Welke beeld van relaties hebben zij van huisuit meegekregen en hoe heeft dat doorgewerkt in hun volwassen leven? Zou interessant zijn denk ik voor de anderen om dat ook te horen…. En zo kom ik op het volgende: liever zou ik een gesprek met de vader en moeder van Christine hebben. Wat is daar in die relatie allemaal gebeurd dat Christine nu eigenlijk hetzelfde pad bewandelt? Wat is er doorgegeven? Werd er toen wel open over gesproken of is het zwijgen er met de paplepel ingegoten?

Ow
Ik zou er geloof ik ook bij aanschuiven.
Ik ben er ook wel benieuwd na als alles in de openheid besproken wordt.
En om er dieper op in te gaan hoe hun jeugd was.
Hoe je ouders waren. En wat hun handelen was.
Dit zou een heel interessant gesprek worden

Thea Uri

@"Susanna "#p29950 Dank je. Christine doet in het boek geregeld aan zelfreflectie, maar er blijft altijd iets te vragen over. En dat is prima, vind ik.

Volgende pagina »