Daar gaan we! 😃
1a. Ik zou het boek absoluut opgepakt hebben, sterker nog, ook online was de cover een van de belangrijkste redenen dat ik dacht: dat boek wil ik wel eens lezen. Ik vond m mooi en intrigerend, ik zie er van alles in:
- een echo van een beeld, meerdere keren dezelfde (?) vrouw, omringd door donker waarin ze naar de randen verdwijnt.
- de vrouw op het beeld is een beetje pezig of knokig, ze ziet er niet weldoorvoed uit en ze heeft een indringende blik op de ene versie van haar waarbij ze in de camera kijkt.
- de vrouw draagt een soort lompengewaad. Wat is dat? en waarom?
1b. Zoals ik het net beschreef, verschillende versies van een vrouw in een donkere omgeving, waarin ze verdwijnt, dat is wel ongeveer hoe hoofdpersoon Valerie door het boek rolt. De vreugde van het verliefd zijn zit er alleen niet in en de vrouw lijkt ook verder niet op het beeld van Valerie dat geschetst wordt.
Als meer algemene verwijzing naar de voodoo-religie vind ik het wel goed werken. Zeker de andere beelden in de serie stralen extase uit en een vorm van zelfverlies, en dat zit zeker in het boek.
1c. Het is een titel die bij mij niet onmiddellijk resoneert. Ik snap de gedachte erachter wel: voorland, oftwel de voorouders en de geschiedenis en hoe dat vandaag de dag nog doorwerkt. Dat is zowel voor Valerie, als voor de voodoo-gemeenschap relevant, maar het verhaal dat ik gelezen heb, is voor mij om andere redenen interessant.
