De tijd vliegt voorbij en de kuikens begonnen heuse kippen te worden. Nog steeds erg gezellig, maar het werd toch wat krap met mijn eigen kippen erbij. Oktober was dan ook de maand dat de kuikens uitvlogen naar hun nieuwe huisje. Ze zitten gelukkig maar een paar deuren verderop, dus kan ik af en toe even om een hoekje kijken hoe het met ze gaat. Verder ben ik veel in de bibliotheek te vinden, want ik heb ontdekt dat ik daar toch met iets meer concentratie aan mijn sollicitatiebrieven kan werken. Op de terugweg kan ik dan mooi meteen een nieuw boek meenemen!
Dit boek begon ik ooit te luisteren, maar legde ik al vrij snel aan de kant omdat de personages irritatie bij me opwekten. Waar ik van mijn sokken geblazen werd door Het weeshuis in de azuurblauwe zee en eveneens behoorlijk onder de indruk was van Het gefluister achter de deur, deed dit boek het niet voor mij. Ik deed deze maand een nieuwe poging en luisterde elke dag voor het slapengaan een stukje (ik moet bekennen dat ik dus ook af en toe door een stukje heengeslapen ben...) Het concept is interessant: een mensenjongen woont tussen de robots in een bos en komt er op een dag achter dat zijn vader een verleden kent waarin op mensen gejaagd werd. De uitwerking valt helaas tegen. Het verhaal is af en toe langdradig en de personages Rabo en Ratched vormen samen een klucht, daar moet je van houden. Zelfs voor mijn smaak iets te droge humor.
Gelukkig las ik deze maand ook Het schaarse licht en weet Haratischwili me wel nog steeds van mijn sokken te blazen met haar boeken. Het boek telt bijna 800 bladzijden, dus ik ben er een groot deel van de maand mee bezig geweest, maar ik heb me geen bladzijde verveeld. In 2019 treffen drie vriendinnen elkaar na jaren weer bij een fototentoonstelling van Dina, hun overleden vriendin. In de jaren 80 raakten de vier meisjes bevriend in de jonge Georgische staat. Terwijl Keto de tentoonstelling bekijkt, komen steeds meer verhalen boven van het ontstaan van hun vriendschap en alles wat zij getrotseerd hebben. Het verhaal van hun vriendschap is prachtig verweven in een historisch tijdsbeeld. Geen gezellig boek om te lezen, wel zeer de moeite waard.
In dit boek gaan Elzes en Freriks op zoek naar manieren om hun nachtrust te verbeteren. Geen baanbrekende nieuwe inzichten, wel erg leuk geschreven en vormgegeven.
Ik las lekker door in de Touching Juliette-serie en las de eerste trilogie dus uit. Deze las ik jaren eerder ook al en het was leuk om ze weer eens te lezen. Vond ik deel 1 nog echt een introductie, in deze twee delen kwam het verhaal echt op gang en draait het om het verzet tegen Het Herstel. Ook al wist ik nog wel zo'n beetje hoe het verhaal ging, toch was het weer spannend en meeslepend om te lezen. Grappig genoeg vind ik de liefdesverhaallijnen die erin zitten me iets te zoetsappig, terwijl ik me dat niet zo herinner. Blijkbaar is daarin mijn leessmaak toch ook wat veranderd door de jaren heen!
En daarmee kwam oktober tot een einde. Ik sta nu op 44 boeken, dus de 100 ga ik dit jaar niet meer halen. Maar met nog twee maanden te gaan, ga ik zeker over de 50 komen. En daar ben ik dan ook tevreden mee!
Inhoudsopgave Boekenmonster