FamkeLaLiseuse De schrijfstijl is van het boek is vrij vlot te lezen. Sommige delen bevatten wel heel veel informatie over heden en verleden dat je goed je aandacht er bij moet houden. De 5 belangrijkste personages maken het zeer boeiend en daardoor ook wel heel veel om je in te leven. Elk personage kijkt soms weer terug op het verleden, of beschrijft de geschiedenis van Iran of beschrijft de relatie met een van de zussen.
Terwijl je het boek leest met heden en verleden, voel je wel. Aan dat je steeds meer in het leven de familie duikt en dat het steeds meer naar het heden komt. Dat maakt ook dat ik het uit wilde lezen.
Ik vond het boek wel lastig om in te komen aan het begin. Waarschijnlijk komt dat omdat er zoveel door de auteur al wordt beschreven en de personages Bita en Shirin nog ontdekt moeten worden. Shirin is een theatrale verschijning en Bita een ingetogen studente Rechtwetenschappen. Daarnaast komen meteen Mo en Seema in het verhaal er bij en Houman, Teymout, Patty, Elizabeth,NAder, kinderen Houma’s broer,
De auteur wil heel veel al vertellen over Iran en de tegenstellingen met de VS.
De indeling heeft geen hoofdstuknummers. Elk hoofdstuk is een naam van van de vrouwen uit de roman, Elizabeth, Bita, Shirin, Niaz en Seema. Daarnaast is er nog een indeling van drie titels .Een tweede gezicht, wij houden van vergif en lll operatie Ajax.
Eerste titel doet mij denken aan de zin De roos en de doorn, en smart en vreugde zijn onlosmakelijk verbonden, Verbeeldingenkracht zegt Shirin.
Het vergif heeft met De Grote Krijger te maken,
Seema las over koningen van Iran die door een familielid waren vermoord. Meestal met vergif.
En derde gedeelte gaat overAjax, en refereert zowel naar de Iraanse geschiedenis als naar de berg in Aspen en de held in de Griekse mythologie.
De zinnen zijn vaak kort en er zijn veel dialogen in de roman. Vlot geschreven en Shirin heeft vooral veel spreektaal en humor.Door de verschillende personages krijg je wel een beter beeld van de andere, maar je moet ook je hoofd er bij houden.
Ik vind het best origineel zoals de verschillende vrouwen in het boek verschijnen. Ik moest wel vaak teruglezen om te zien we er aan het woord was.
Terwijl je leest heb je geen idee welk personage de volgende is en of het in het verleden of heden afspeelt. Dat maakt het ook verrassend en boeiend.
Daarnaast zijn er ook nog schuingedrukte tekst welke gaan over telefoongesprekken of brieven tussen Bita en Niaz. Seema wilde graag dat zij elkaar leerde kennen.
Niaz is namelijk in Iran gebleven en Bita is als baby al vertrokken.
Elizabeth :deze hoofdstukken hebben een andere verteller.
Misschien omdat ze de moeder is en afstandelijker.
In de tekst valt mij op dat er veel dieren in worden beschreven. Het lijkt voor mij op de opoffering van dieren uit het verleden die de familie meemaakte. Of de leeuw als symbool van macht.
Mijn lieve paardje.
Baba de leeuw, zo groot en sterk, de beschermer. Ha! Baba was juist de slang. Niet Ali.Ali hield van haar.
Nee, hij was een slang. Vol gif.
Er is ook het boek Choking the Great Lion; The Persians. Elizabeth haalt dit boek uit haar tas als zij bij Bita op bezoek is in de VS. De vrouwen worden vergeten zegt Bita.
Steeds meer leren we gedurende de roman over de familie en hoe belangrijk die geschiedenis en de strijd is in het heden.
En de klassenverschillen die meespelen in de relaties en de geheimen.
Beeldspraak vind ik ook in het boek.
Het welde in haar op en trok haar huid van binnenuit glad, alsof ze een perzik was die onaangetast in een schaaltje in de koude , donkere koelkast stond ( p321)
Toch mooi dat er zoveel naar voeding wordt beschreven. Is ook een cultureel erfgoed.
Seema die in een restaurant gaat werken, alleen schnitzels klaarmaakt zodra ze in de VS wonen. Etc.
In kleine stapjes dor het boek heen eindigen we na geheimen in de waarheid tijdens het proces van Shirin in de rechtszaak.
Ik krijg wel steeds meer de indruk dat Niaz en Bita een stukje uit het leven is van de auteur, rechtenstudent, en schrijver. Beetje biografisch.
BONUS
Die lijst achterin heb ik best vaak bekeken. Ik heb alles aangestreept en gekeken of ik alles heb gelezen. Hi ik heb nog paar open staan. Waarschijnlijk toch niet alles opgezocht om niet uit het verhaal te stappen.
Eigenlijk wil ik die gerechten nog gaan opzoeken, want ik ben wel benieuwd naar de gerechten.
Ik heb zelf een workshop gevolgd bij mijn Iraanse vriendin, een soep oa. Aangezien ik net intern een verbouwing heb gehad ligt alles nog in dozen. De recepten gaan ik ik binnenkort nog eens opzoeken. Momenteel schrijf ik ook recepten voor een zelfoogsttuin, dus vind het heel interessant. Ik heb net een paar gerechten opgezocht,Loobia polo bv, leuk om het gerecht te bekijken.
