Oktober staat bij mij traditiegetrouw voor een groot deel in het teken van kinderboeken. In deze maand is het immers kinderboekenweek. Sinds ik inmiddels al weer ruim 8 jaar geleden moeder ben geworden, dient er dan minstens één bezoekje aan de boekwinkel gemaakt te worden: onze kinderen krijgen dan natuurlijk een boek cadeau.
Nu ze allebei op school zitten is er nog een activiteit bijgekomen: voorlezen in de klas. De school doet namelijk elk jaar een oproep aan alle (groot)ouders, tantes, ooms, buren… om een boek voor te komen lezen in de klas. En zo’n oproep kan ik natuurlijk niet weerstaan. Al blijkt de animo voor de rest lang niet zo groot als ik zou verwachten.
Bij groep 5 besloot ik ook eens alle voor die leeftijdsgroep geschikte boeken uit de minibieb van de school mee te nemen. Voorlezen is immers fijn, maar als er ook nog eens een kind met boek naar huis zou gaan om daar zelf te gaan lezen, was dat helemaal mooi meegenomen.
En het bleek een goed idee: de stapel die weer terug de kast in ging was aanzienlijk kleiner dan die waar ik mee de klas in was gekomen.
En één boek bleek wel echt een schot in de roos. Sloddervos van Dinand Woesthoff Dore van Montfoort De dagen erna zag ik een meisje steeds met haar neus in een boek over het schoolplein lopen, compleet gegrepen door het verhaal. Later vertelde ze me dat zij ook haar boekpresentatie over het boek gehouden had. En nog mooier: ze kwam naar me toe om te laten zien dat ze zelf een tweede deel bij het boek geschreven had. Ik heb nu de grote eer om komende maand het boek + het nieuw geschreven deel te mogen lezen. In het boek prijkt een handgeschreven A4 met het vervolg. Ik voel mij een gezegend mens.
(Het boek van Matt Goodfellow raakte mij zelf dusdanig dat ik er een nieuwe favoriete schrijver bij heb. Het boek van Lizette de Koning is qua ideeën over het onderwijs zeer in mijn straatje)
Vijftig boeken voor de LUEK-uitdaging. Daar had ik begin van het jaar enthousiast op ingezet. Om in oktober tot de conclusie te komen dat er, ondanks dat ik behoorlijk wat boeken gelezen heb dit jaar, toch echt wel een eindsprint ingezet moest worden om dat te kunnen halen. Maar is sprinten door boeken een goed idee? Hoewel ik graag mijn uitdagingen haal, heb ik besloten me eens een beetje in te houden. Ik ga wel LUEK lezen, maar hoef niet per se op de 50 uit te komen. Dit jaar waren tot nu toe redelijk wat boeken uit eigen kast na lezing in één van de minibiebs die mijn woonplaats rijk is beland. Deze maand bracht gelukkig een reeks boeken die me zeer goed bevielen en die met een keurig ex libris stempel weer terug in de kast plaats mochten nemen. Gelukkig, mijn kast raakt toch niet helemaal leeg door dat LUEK lezen.
De komende maand ga ik lekker door met lezen uit eigen kast. Om ook de nieuwste aanwinsten niet uit het oog te verliezen heb ik een plankje aangemaakt genaamd “binnenkort aan de beurt” Lijst: Binnenkort aan de beurt | Hebban.nl waarop ik steeds 25 boeken ga zetten die ik de komende tijd zou willen lezen en die ik ook daadwerkelijk al in huis heb. Ik hoop op die manier de aantrekkingskracht van wat ik al bezit sterker te gaan voelen dan die van de boeken in de winkel. Wellicht ijdele hoop, maar het proberen waard, toch?
Hoe proberen jullie de lokroep van een nieuw boek te weerstaan? Werkt die methode ook echt voor jullie?