Ik heb in Oblomov een lange zin gevonden met met twee opsommingen: ‘Had hij haar toen wat meer aandacht geschonken, dan zou hij gemerkt hebben dat ze zo goed als haar eigen weg ging, voor uitersten behoed door het oppervlakkige toezicht van haar tante, en niet in haar ontwikkeling belemmerd door een veelhoofdig voogdijschap van kindermeiden, grootmoeders en tantes met al hun familieoverleveringen, spreekwoorden en verouderde opvattingen, zeden en gewoonten, dat zij niet met geweld gedwongen werd het platgetreden pad te volgen, maar zelfstandig haar eigen wegen ging, die ze zelf met haar verstand, gevoel en begrip moest zoeken.’ Nu ik dit opschrijf zie ik dat het zelfs drie (!) opsommingen zijn. In het verhaal komen regelmatig opsommingen voor maar deze zin is toch wel indrukwekkend.
Enkele bladzijden verder:
‘Al haar vragen, haar gevoelens van angst en twijfel, haar koortsachtige levensdrift zouden verzand zijn in huishoudelijke beslommeringen, voorbereidingen voor feestdagen, het ontvangen van gasten, familiebijeenkomsten, verjaardagen, doopplechtigheden en de slome apathie van haar man.’
