De Hebban Crew Blog is een wekelijkse blog waarin elke keer één crewlid vertelt over wat hen bezighoudt op het gebied van boeken. Aan de hand van een vraag nomineren ze aan het einde van de blog een ander crewlid, die het stokje overneemt. Dit is de blog van vorige week.
@Anne-Romee Hebban Crew vroeg me vorige week wat mijn ultieme comfortboek is. Een boek dat leest als een zucht van verlichting en dat je keer op keer kunt lezen. Ik maak persoonlijk gretig gebruik van comfortboeken, ik ben een herlezer en er zijn weleens periodes waarin het lezen een stuk moeilijker gaat. Stress, vermoeidheid, noem het maar op – we kennen het allemaal. Ik merk dat heel erg aan mijn leesvermogen, want ik kan me dan niet concentreren. Me storten op een nieuw boek is in zo'n geval moeilijk, want je moet erin investeren en dat is nu net wat ik dan niet in me heb. Af en toe heb je geluk en grijp je een boek waar je desondanks helemaal in verdwijnt, maar veel vaker voel ik me net zo'n stop-motionfilm. Er slaat een bladzijde om en dan moet het boek weer weggelegd worden.
Hier komen mijn comfortboeken om de hoek kijken. Boeken die ik al vaker heb gelezen en die me nooit vervelen, waarvan ik het verhaal zo goed ken dat ik er niet over na hoef te denken. Het enige wat ik denk is, 'o ja, dat leuke stuk komt er weer aan' en dan krijg je vanzelf je zin in doorlezen terug. Ik heb een aantal van dit soort herlezers, want je bent ook niet altijd in de stemming voor hetzelfde:
Niet elk boek herlees ik even vaak, maar dit rijtje is meermaals door mijn handen gegaan. Vaak gaat het na een tijdje vanzelf kriebelen voor een bepaald boek. Je denkt terug aan leuke stukjes, goede verhaallijnen en de drang om het op te pakken wordt gestaag sterker. Ik ga dan absoluut overstag, want ik ben dol op herlezen. Het is een van mijn favoriete bezigheden in tijden van stress omdat ik weet wat er gaat gebeuren en dat stukje controle is vast heel psychologisch betekenisvol.
Maar mijn échte go-to boekenserie, mijn absolute comfortboeken, de boeken die ik al zeker tien keer heb gelezen en waar ik nog geen enkel moment genoeg van heb gehad hoe vaak ik ze ook oppak (soms twee keer per jaar): de 'Earth Girl'-trilogie van Janet Edwards. Het is nooit vertaald en ontzettend onbekend, ik ben nog nooit iemand tegengekomen die de boeken gelezen heeft. Ik weet zelf niet eens meer hoe ik eraan kom, waarschijnlijk een keer tijdens een boek haul meegepikt omdat het verhaal interessant klonk. Het is Young Adult, waardoor het heel lekker wegleest. De futuristische wereld is geweldig, het heeft sterke emotionele momenten en een personage dat overal bizar goed in is, maar daar kan de auteur juist heel leuk de draak mee steken. Ik merk altijd bij een boek dat ik heel leuk vind, dat ik niet goed vertellen kan waaróm ik het zo goed vind. Misschien omdat ik op elke bladzijde wil zeggen, ' o kijk, kijk, dit is ook tof!'. Kort en bondig is zeg maar… niet echt mijn stijl.
Daarover gesproken, ik ben vrolijk een eind weg aan het kletsen en kan nog wel een uur zo doorgaan, maar het wordt tijd om het stokje weer over te dragen aan het volgende Hebban Crew-lid. Ik ben na dit verhaal namelijk heel benieuwd geworden of @Wouter Crew van herlezen houdt. Het meningsverschil tussen de twee kampen kan nogal hoog oplopen, dus ik hoop maar dat ik Wouter niet meteen op de kast jaag met deze vraag.