Een klein inkijkje in mijn boekenkast
Het voelt als een grote stap, maar toch ga ik het doen: een inhoudsopgave maken voor mijn schrijfsels. Ik vind het namelijk leuk om af en toe eens iets te delen over boeken die ik heb gelezen, boekgerelateerde zaken die ik meemaak of om samen met anderen een leesproject aan te gaan. En dan is het toch wel fijn als ik ook weer kan terugvinden wat ik gepost heb. Dus, een inhoudsopgave.
Wie ben ik?
Ik ben een enthousiaste lezer van allerlei verschillende boeken. Alhoewel, eigenlijk lees ik al mijn hele leven bijna alles wat letters heeft, in boekvorm of niet. Als kinderen leerden mijn broer en ik al de verhaaltjes die op de verjaardagskalender in het toilet stonden uit ons hoofd ( allemaal teksten over dingen die één dag duurden van de 24-uurs race van Le Mans tot het leven van een eendagsvlieg) en zelfs het etiket van de Atjar konden we zo navertellen. Mocht ik ooit de vraag krijgen wat het woord "atjar" betekent dan zit ik gebeiteld (het is Maleis voor "tafelzuur"). Tegenwoordig lees ik zo'n twee boeken per week. (Netflix heb ik niet, de televisie vind ik vaak te druk, onze kinderen gaan nog vroeg naar bed, dus zeeën van tijd in de avond). Het liefst lees ik boeken over "de ander". Ze zeggen weleens dat boeken een toegang bieden tot andere werelden, maar voor mij zijn ze toch vooral ook een toegang tot andere mensen. Hoe denkt, doet en leeft iemand die wat verder van mij afstaat? Wat mij betreft zijn verhalen een deur naar meer verdraagzaamheid en begrip. Door je in een ander te verplaatsen tijdens het lezen, kijk je ook weer anders naar de mensen die om je heen leven.
Eén van de belangrijkste dingen die ik mijn kinderen mee probeer te geven is dan ook "naastenliefde". En dan niet enkel in de vorm van lief zijn voor familie en vrienden, maar juist ook door open te staan voor mensen die wat verder van ons afstaan en die wellicht een andere achtergrond hebben dan zijzelf. Uiteindelijk zijn we immers allemaal mens en moeten we er samen iets moois van maken hier op aarde. Lezen is daar een mooi middel toe. Ik lees dan ook graag voor, bezoek regelmatig (minstens een keer in de week) de bibliotheek met ze, en ook samen in een boek duiken door ieder een bladzijde voor te lezen is favoriet. Daarnaast lees ik met heel veel plezier voor op de school van de kinderen. Taal is dé manier om in contact te komen met anderen en daarom vind ik het belangrijk (en gewoon ontzettend leuk) om juist die kinderen die de Nederlandse taal misschien thuis niet meekrijgen te helpen om hun taalvaardigheid te vergroten.
In mijn werkzaam leven stond ik voor de klas (lerares Engels) maar na de geboorte van mijn kinderen (en in coronatijd) belandde ik (wederom) bij een psycholoog vanwege paniekklachten/angstklachten. Ik besloot mij de komende jaren enkel op mijn gezin te richten en zoveel mogelijk balans in mijn leven te vinden, zodat mijn kinderen een zo sterk en stabiel mogelijke moeder zouden hebben, die haarzelf kan zijn. En het mooie is: mijn paniekstoornis is op dit moment onder controle en ik geniet met man en kinderen enorm van het leven. En heb nu ook ruimte om af en toe eens een helpende hand te bieden aan de mensen in onze omgeving/buurt.
Waar ga ik het over hebben in mijn schrijfsels?
Om eerlijk te zijn heb ik nog geen vooropgezet plan. Zo af en toe heb ik zin om iets te schrijven. Het werken mis ik echt niet dagelijks, maar ik mis het wel om iets uit te denken/met mijn hoofd bezig te zijn. Door middel van het schrijven van stukjes hier en het opzetten van een leesproject, zoals bijvoorbeeld "De officieuze HRC checklist" hoop ik wat meer in die behoefte te kunnen voorzien.
Inhoudsopgave eigen blogs
Inhoudsopgave leesprojecten