Een boek waarvan de redacteur van de schrijver zegt: ‘In deze roman komt alle kennis van de menselijke ziel van een vrouw die veel heeft meegemaakt tot uiting. Het is een debuut dat de adem van een volwassen literair werk heeft’. Een boek dat dit jaar de prestigieuze Italiaanse literatuurprijs Premio Bancerella won. Een boek dat gaat over het mooie Sicilië. Genoeg redenen voor 15 lezers om mee te gaan doen aan een leesclub over dit boek.
Half september viel het boek bij iedereen op de deurmat. Het plezier begint dan vaak al bij de omslag. Een mooie kleurrijke omslag, aantrekkelijk. Een omslag die ook doet denken aan de omslagen van de boeken van Ann Napolitana. De sticker die er op is gedaan door de uitgever wordt er door velen afgehaald.
De titel
De titel maakt nieuwsgierig. Hoewel iedereen sinaasappels kent, zijn bittere sinaasappels toch vruchten die veel van ons toch even doet zoeken op het internet. De Nederlandse naam voor bittere sinaasappels blijkt Pomerans te zijn en ook het drankje Oranjebitter wordt gemaakt van bittere sinaasappels. Na het lezen van het boek blijkt de titel wel heel goed te passen en in veel mooie metaforen terug te komen.
De schrijfstijl
Aan de schrijfstijl van Milena Palminteri is het voor de meeste toch wel even wennen. Ze schrijft in lange zinnen, heeft uitgebreide beschrijvingen, is poëtisch en de vele beeldspraak wordt soms als iets te veel van het goede gezien. Ook de vele Italiaanse namen en personages maken de start van het lezen niet altijd even gemakkelijk. Toch wordt er door een aantal zeker genoten van deze schrijfstijl.
De vrouwen
Op de voorkant van het boek staat de tekst: ’In het naoorlogse Sicilie zij drie vrouwen verbonden door een familiegeheim’, we kunnen er dus niet omheen om het over deze drie vrouwen, Sabedda, Nardina en Carlotta, te hebben. Drie sterke vrouwen die wisselend sympathiek worden gevonden. We zijn het er over eens dat zij niet de enige sterke vrouwen zijn in dit boek. Vrouwen die te maken krijgen met onderdrukking en misbruik in een sterk patriarchale maatschappij.
De mannen
Tja en dan de mannen in dit boek. De centrale man in het verhaal is toch wel Peppino Calascibetta, de advocaat en iemand die altijd op de achtergrond aanwezig is. Maar ook Don Calogero drukt zijn stempel op het verhaal. Door hem wordt vooral duidelijk welke rol de maffia heeft op Sicilië. Over beide mannen zijn de meningen wat verdeeld en hebben we vragen over hoe zij zich gedragen. Wanneer ben je laf, kun je sympathie voelen voor iemand die het niet altijd even veel respect heeft voor het leven van een ander maar toch ook wel goed kan doen.
Het verhaal
We staan natuurlijk ook stil bij de thema’s die we tegenkomen in het boek. Voor een groot aantal is dit de rol van de vrouw en het gedrag van de man. Feminisme wordt genoemd, maar ook familiebanden en sociale ongelijkheid.
De recensie
De recensie van iedereen kun je vinden wanneer je op de omslag hieronder klikt.
Na een leuke en interessante discussie ronden we de leesclub uiteindelijk af met een gemiddelde van ⭐ 3,2 sterren ⭐
Dank @Wendy @Basilandcoffee @AdaW @Marjolein @Jacquelien Klein Goldewijk @Marleest4 @Gwennie @Rianne @Caroline @Sophie77 @Mosa @Annette Bons @M4ri4nn3 @Nelly voor jullie deelname aan deze leesclub en wie weet tot een volgende keer.