Boekgenoten 2 | To eat or not to eat.
Vandaag presenteren wij jullie de tweede set Boekgenoten. De vegetariër van Nobelprijswinnaar Han Kang zou overeenkomsten, of juist opvallende tegenstellingen hebben met de winnaar van de Hebban Debuutprijs van dit jaar, Ossenkop van Manik Sarkar. Hoe bevielen deze boeken? Wat riepen ze op? Daarnaast vroegen we ons vooral terecht af of we deze boeken als boekgenoten konden zien.
Bij de aankondiging van deze Boekgenoten 2 is al hier en daar een aanzet gedaan tot discussie. Hierdoor werd ons snel duidelijk dat de boeken op zichzelf al het een en ander oproepen. Neem daar gerust nog even een kijkje. Nu eerst de bespreking van deze set boeken door Wilma (*Wil2*), Harriët en ikzelf.
Hebben wij de boeken uit? Hebben wij genoten (of gegruweld) van deze romans?
Wilma
De boeken zijn zeker uitgelezen en ik heb ze allebei met vier sterren gewaardeerd. Voor De vegetariër was dat vooral vanwege de opbouw van het verhaal vanuit drie verschillende perspectieven. Zeker voor zo’n dun boek vond ik dat erg verrassend. Ik heb het zelfs twee keer gelezen en was de tweede keer nog meer onder de indruk. Mijn waardering voor Ossenkop gold vooral het einde, wat een slot!
Harriet
Het boek Ossenkop las ik al een tijdje geleden. Een boek waar ik enorm van genoten heb ondanks het gruwelijke laatste stukje. Ontzettend knap vind ik de manier waarop Sarkar er in slaagt om met weinig woorden zoveel te zeggen. Herkenbaar is ook de teloorgang van de kleine middenstand uit een dorp wanneer er supermarkten komen. Daarnaast zit er ook subtiele humor in de je regelmatig doet glimlachen.
Heel anders leest De vegetariër van Han Kang. Dit boek las ik recent al lag het boek al wat langer op stapel boeken die ik nog wilde lezen. Een boek bestaande uit drie delen, met drie verschillende perspectieven en zich afspeelt in een cultuur die ik niet zo goed ken. Dat neemt niet weg dat ik ook van dit boek heb genoten. Het boek doet je verbazen, laat je vraagtekens zetten en nadenken over wat de schrijver wil zeggen. Dit boek heeft zijn gruwelijkheden, nog wel meer dan Ossenkop. Is het in Ossenkop maar een scene, in De vegetariër is het wat meer door het verhaal heen geweven en speelt het op verschillende vlakken.
Gigi
Deze boeken heb ik al een tijdje uit. De vegetariër las ik al in maart omdat ik het begin april besprak met mijn fysieke leesclub. Ik vond het een knap geschreven boek, een bijzonder boek, een verrassend boek maar zeker ook gruwelijk. Dat had niet alleen met het vlees te maken, maar ook met de personages.
Ossenkop las ik begin augustus, als lid van de vakjury, voor de Hebban Debuutprijs. Sarkar won toen met zijn roman en ik moet zeggen dat het boek me erg bevallen is. Toch heb ik ook hier gegruweld.
Zien jullie redenen om het boekgenoten te noemen en zo ja, welke redenen? Zo nee, waarom vind je dat ze niet bij elkaar horen?
Wilma:
In eerste instantie dacht ik dat het vooral boekgenoten zouden zijn vanwege de tegenstelling van een vegetariër en een slager, maar gaandeweg het lezen vond ik dat er vooral meer overeenkomsten waren.
Harriet
Er zijn zeker redenen waarom ik deze boeken boekgenoten zou kunnen noemen maar er zijn ook zeker redenen waarom ik vind dat ze niet bij elkaar horen. Bij alle twee de boeken speelt vlees een belangrijke rol in het boek, dus boekgenoten. Echter bij Ossenkop ligt de nadruk meer op het consumeren van vlees en bij De vegetariër maakt de titel al duidelijk dat het niet eten van vlees belangrijk is in het boek, dus op dat vlak horen ze niet echt bij elkaar.
In beide boeken speelt familie en familiebanden een rol. Welke invloed heeft familie op je leven, wat verwachten ze van je. Dus hier zeker weer boekgenoten.
De achtergrond waar tegen de beide boeken zich afspelen zijn heel verschillend, Groningen versus Zuid-Korea. Hierin zijn ze zeker geen boekgenoten.
Gigi
Toen ik deze titels bij elkaar zag staan in het lijstje met Boekgenoten, moest ik even glimlachen. Bij beide boeken is het onderwerp eten en de tegenstelling maakt ze ook wel een mooi koppel. Toen ikke vegetariër las, wist ik nog niet van deze koppeling dus ik heb er op dat punt niet zo bij stil gestaan dat er een overeenkomst moest zijn. Toen ik Ossenkop ging lezen viel me op dat er meer overeenkomsten en juist opvallende tegenstellingen waren dan ik op het eerste oog dacht. Daarom vind ik het een goed setje boekgenoten.
Zien jullie ergens overeenkomsten? Zien jullie ergens tegenstellingen?
Wilma
Yeong-Hye, de hoofdpersoon uit De vegetariër, wordt geen vegetariër zoals de meeste mensen die geen vlees meer willen eten dat besluiten. Voor haar is het omslagpunt een wrede droom met vlees en bloed.
In het tweede deel ziet haar zwager Yeong-Hye meer als vlees/ object waar hij mee kan werken dan als persoon. Daarin lijkt hij op de slager in Ossenkop, die bij elk beest dat hij ziet vooral bezig is met hoe hij het zo goed mogelijk kan verwerken.
De slager in Ossenkop is eveneens gedreven door een droom: hij wil de mensen het beste vlees verkopen en legt er soms zelfs geld op toe.
Bij beide hoofdpersonen leiden de dromen naar totale waanzin. Knap hoe de auteurs dat verloop zo geloofwaardig hebben beschreven.
Wat ik een grappige overeenkomst vond, was dat de man van H-Y in het begin van het boek haar bijna als dé gemiddelde doorsnee vrouw beschrijft.
‘Eerlijk gezegd vond ik haar toen ik haar voor het eerst zag niet eens aantrekkelijk. (…) Ze was weliswaar niet bijzonder aantrekkelijk, maar echte nadelen manifesteerden zich evenmin,…’
Rensing vindt bij het opruimen een oud rijbewijs van zijn vrouw en ziet haar pasfoto. ‘Een onduidelijke foto van een onopvallende vrouw met halflang haar en een breed gezicht.
Misschien is er nooit veel aan haar te zien geweest. Ze was zijn vrouw, toen ging ze weg. Ze was niet mooi en niet lelijk, zoals het overgrote deel van de mensheid.’
Harriet
De overeenkomsten en tegenstellingen komen veel overeen met waarom ik de beide boeken wel of geen boekgenoten vind. Een duidelijke overeenkomst vind ik wel de invloed van familie. Ga je je eigen weg en beslis je zelf wat je doet en hoe je je leven inricht of laat je veel afhangen van de mening en de verwachtingen van de familie. In alle twee de boeken zie je dat het hoofpersonage een eigen weg kiest ook al wordt ze dat niet altijd in dank afgenomen.
Beide hoofdpersonages hebben last van dromen die moeilijk uit te leggen zijn en wat magisch realistisch overkomen. Maar bij beiden hebben ze zeker invloed op het dagelijks leven.
De tegenstellingen, los van wel of geen vlees eten, zitten hem met name in zaken die cultuurgebonden zijn. In De vegetariër zie je meer de gevolgen van een cultuur waar schaamte een grotere rol speelt en ik denk ook wel dat het omgaan met zaken die van de gebaande paden gaan in De vegetariër eerder als ‘gek’ worden gezien dan in de Ossenkop.
Gigi
De tegenstelling - wel of geen vlees - is natuurlijk opvallend en dat haal je al uit de titel. Vlees is in beide romans een opvallend onderwerp, waarbij dit in Ossenkop heel letterlijk genomen kan worden. Ook in De vegetariër komt letterlijk vlees ter sprake maar gaat het vooral ook om de figuurlijke betekenis van vlees. Het zijn voor mij meer de hoofdpersonen die de overeenkomst en de tegenstelling opvallend maken. De een is vrouw, de ander man. De vrouw is kleurrijk op een bepaald moment, de man heeft eigenlijk weinig kleur (vond ik). Dat zag je ook in de schrijfstijl terug. De vegetariër is qua opbouw en taalgebruik ‘kleurrijk’ en magisch. Ossenkop daarentegen is een boek met weinig opsmuk, mooi in (en door) al zijn eenvoud. Beide personages zijn bijzonder qua karakter en persoonlijkheid en ze hebben opvallend andere gedachten en ideeën dan gemiddeld. Het thema leven en dood komt bij beide personages naar voren en ook hier zijn overeenkomsten te vinden. Bij beide romans vond ik het einde van het verhaal droef, abrupt en pijnlijk. Toch zijn de boeken zo totaal anders. Kortom, ik zag veel meer overeenkomsten en opvallende tegenstellingen dan ik vooraf verwacht had.
Wat willen jullie nog meer kwijt over de boeken? Roept dit thema of deze boeken of deze Boekgenoten nog vragen op?
Wilma
Nou, nu David Szalay met Het vlees de Booker Prize heeft gewonnen, vraag ik me af of die hier ook bij past.
Ik ben in ieder geval blij dat ik deze twee heb gelezen, wat mij betreft hebben ze terecht goede kritieken gekregen.
Harriet
Bij langer nadenken over deze Boekgenoten heb ik mij nog lopen afvragen welke rol vlees nu eigenlijk in de boeken heeft. Is het een oorzaak van alle gebeurtenissen in het boek of is speelt vlees meer een rol bij de gevolgen. Ik ben er nog niet uit.
Gigi
Ondanks dat ik De vegetariër een mooi, goed en kunstig boek vond, het zelfs beter vond dan Ossenkop, qua opbouw, taal en originaliteit, had ik wel wat moeite met dit boek. Allereerst omdat het echt erg gruwelijk is en zeker die eerste bladzijde is opvallend vrouwonvriendelijk. Natuurlijk is het de opzet van de auteur om ons daar wakker te schudden, toch werd ik daar al een beetje naar van. Ook zit er een zweempje bevreemding in het verhaal waardoor ik telkens moest zoeken of ik wel goed begreep wat de auteur wilde overbrengen. Ik moest denken aan auteurs uit Japan (zoals Murakami) en, heel eerlijk, dat zijn niet mijn favoriete boeken, juist vanwege die vreemde Oosterse bevreemding. Verder greep het verhaal mij bij de keel. Het was zo heftig. Ik ben benieuwd hoe dat voor anderen was.
En jullie? Hoe hebben jullie het ervaren?
Voor de zekerheid tag ik hier de lezers die interesse toonden bij de aankondiging:
@Arthur @La vida es bella @FamkeLaLiseuse @Tinwara @Marvin O. @ine @Evelien Walravens @Sanne @Ursula1969 @Ria van B
- Hebben jullie beide boeken gelezen of was een van de twee voldoende?
- Hoe bevielen deze romans? Had je een speciale voorkeur?
- Vinden jullie het Boekgenoten? Waarom niet, waarom wel?
- Wat is er verder nog te zeggen of dit tweetal?
—> De volgende Boekgenoten is al weer gepland. Kijk snel hier voor de aankondiging van De toverberg ontmoet Empusion.
Wisten jullie al dat er in de app een Boekgenoten challenge is aangemaakt?
Kies de volgende code: XLJAE