@Anouk (Crew) vroeg mij of ik ervan hou om een boek te herlezen. Een vraag die mij op het lijf is geschreven. Ik doe dit namelijk wel héél erg vaak, moet ik toegeven. Boeken als De verborgen geschiedenis, De hongerspelen, De meisjes, De gast, Een lied voor Achilles, Een klein leven en Noem me bij jouw naam heb ik allemaal meerdere keren gelezen.
De reden is eigenlijk simpel: de eerste keer ‘jaag’ ik mezelf bij dit soort goede boeken vaak naar het einde toe. Ik kan niet meer stoppen, wil het einde weten en vergeet de tijd om me heen. Ja, ik kan echt volledig opgaan in een boek. Als hij eenmaal uit is, besef ik pas wat er eigenlijk allemaal is gebeurd in het boek én wat dat met me heeft gedaan.
Door het boek vervolgens nog een keer te lezen terwijl ik al weet wat er gaat gebeuren, ontdek ik nieuwe dingen en citaten. Je kunt het zien als voor de tweede keer naar een goed restaurant gaat, waar je hetzelfde eten krijgt. Het is minder verrassend (je hebt het immers al een keer gegeten), maar tegelijkertijd nog steeds lekker.
Dat wil overigens niet zeggen dat ik boeken elke keer wederom van begin tot einde lees. Soms zijn het slechts de hoofdstukken of passages die ik heel mooi vond. Het boek Circe van Madeleine Miller circuleerde bijvoorbeeld een half jaar lang non-stop in mijn tas. Op sommige momenten pakte ik hem erbij en sloeg ik hem op een random pagina open. De kans was groot dat ik meteen op een inspirerende tekst stuitte, waarna mijn ‘literaire zucht’ weer even was gestild. Ik denk dat de boeken die ik vaak herlees zomaar eens de potentie hebben om de rest van mijn leven belangrijk voor me blijven.
Dat brengt me bij de volgende vraag.
@Flora (Crew): Als jij de rest van je leven nog maar 2 boeken mag lezen – welke 2 kies je dan?