5a. Wat vond je van de opbouw van spanning? Hoe zorgde Iliana Xander ervoor dat je op het puntje van je stoel zat?
Het werd steeds duidelijker dat Ben niet zo makkelijk van Tonya los zou komen, zelfs niet toen Elisabeth zwanger bleek te zijn. Dus toen werd het wel enigszins spannend omdat ik wilde weten wanneer er drastische beslissingen genomen zouden worden: Laat Ben zijn Tonya vallen of gaat hij mee in haar idiote plannen? Wat wordt er van Elisabeth na de bevalling? Enz … Op het puntje van mijn stoel heb ik nooit gezeten; het verhaal was weliswaar meeslepend, maar niet razend spannend. Dat heb ik vooral als er ergens een race tegen de klok plaatsvindt, een gevecht waarbij slechts één van de twee het kan halen, … En dan met een heleboel staccato zinnen na elkaar, maar dat was hier niet.
5b. Welke verrassende wending in het verhaal vond je het meest geslaagd? Was er een moment dat je absoluut niet zag aankomen?
Ik vond het best verrassend dat Tonya en Ben Elisabeth al die jaren verstopt hadden en dat er verpleging was ingehuurd. Alles leek er toch op aan te sturen dat de vrouw uit de weg geruimd zou zijn. Want gezien haar toestand konden ze niet verwachten dat ze nog meer toppers zou gaan schrijven. En tja, toch ook wel de ontdekking dat de moeder helemaal de moeder niet was. Oh, en Ben niet de vader, die had ik wellicht nog het minst zien aankomen.
5c. Welke aanwijzingen zaten er in het verhaal verstopt die de ontknoping voorspelden? Noem er eentje.
Goh, ik ben niet iemand die heel de tijd zoekt naar aanwijzingen en/of mee zit te puzzelen, ik laat een verhaal meestal op me afkomen. Er zaten natuurlijk wel dingen in het verhaal, waarbij ik meteen dacht "oh oh hier gaat iets gebeuren, zie je dat dan niet", bijvoorbeeld toen Mackenzie per se iets moest drinken van de oma, toen werd duidelijk dat die oma een veel grotere rol speelde dan aanvankelijk gedacht. Dat kun je wellicht zien als aanwijzing voor (een deel van) de ontknoping.
