Kelvin Het lijkt me inderdaad vreselijk wanneer mensen waarmee je praat en die je vaak ziet die fout blijven maken, maar in een geschreven tekst met mensen die je niet persoonlijk kent, lijkt de fout me snel gemaakt. Volwassenen lezen woorden niet letter per letter zoals kinderen die leren lezen, maar vormen zich een beeld op basis van wat het bekendste woordbeeld is (ik vertel hier vast niets nieuws).
Ik heb het trouwens zelf meegemaakt, gelukkig maar drie jaar lang: Ik woonde en werkte in Duitsland en wanneer er mails uitgewisseld werden, werd Greet nogal eens gelezen als Geert en werd ik bijgevolg ook vaak als Herr Braem aangesproken (dat lijkt me nog net iets erger dan een lettertje dat ontbreekt, maar soit). Daar zat echter geen kwaad opzet van die mensen achter, dus wat zou ik venijnig gaan reageren?
Dat gezegd zijnde, ik probeer je niet meer Kevin te noemen, maar kan niets beloven 😉
