Volgens mij had ik eerder alleen nog maar mijn aanpak voor deze challenge gedeeld. De insteek was om wat dunnere boeken te kiezen, om de challenge behapbaar te houden. En daarmee kwam ik op een eerste selectie:
- Een dichtbundel – Dubbele punt (gelezen in maart)
- Een verhalenbundel - Beethoven was 1/16e zwart
- Een novelle – Een nachtelijk ongeval
- Een niet al te dikke roman – De vegetariër
Hiervan heb ik er welgeteld één gelezen, de dichtbundel van Wislawa Zsymborska. Zijn won deze prijs
Voor poëzie die met ironische precisie de historische en biologische context aan het licht laat komen in fragmenten van de menselijke werkelijkheid
Dat sprak me wel aan, hoewel ik niet helemaal begrijp wat hier staat. Dus dat wilde ik verder onderzoeken. Helaas staat me van de hele bundel niets meer bij...omdat vlak hierna mijn lieve vader overleed, heb ik een tijdje in een verdoving geleefd. Mijn strakke plan viel op dat moment in duigen. Gelukkig geeft lezen ook troost en pakte ik na verloop van tijd wat 'makkelijkere' boeken op voor de nodige ontspanning.
In mei kon ik de draad weer oppakken voor de Nobelprijswinnaars met onderstaande titels:
- Een toneeltekst – Wachten op Godot (gelezen in mei)
- Een novelle – Een schitterend wit (gelezen in mei)
Voor wachten op Godot werd ik geïnspireerd door het Stravinsky-spel van Arthur Japin waarin dit toneelstuk een belangrijke ‘rol’ heeft. En het bleek dat Samuel Beckett de Nobelprijs heeft gewonnen in 1969, dus daarmee telde deze voor deze challenge mee. Het toneelstuk bestaat uit 2 delen (2 dagen) die overigens bijna hetzelfde verlopen: 2 zwervers die wachten op een zekere Godot, wie dat precies is en waarom ze op hem wachten wordt niet duidelijk, maar zoals ik het opvat is het een zoektocht naar zingeving. In het Stravinskyspel studeert de Amerikaanse schrijfster Susan Sontag, tijdens de belegering van Sarajevo, met Bosnische acteurs juist dit toneelstuk in wat ik wel raak gekozen vind. De vergelijking van de mannen die wachten op Godot, de man die nooit zal komen, en de bevolking van Sarajevo die wacht op de hulp van de internationale gemeenschap.
Ook heb ik de novelle Een schitterend wit van Jon Fosse gelezen, waarin een hallucinante doodservaring wordt beschreven. Niet helemaal mijn ding, maar het was er waarschijnlijk ook niet het goede moment voor.