In oktober 2025 kwam er een inschrijving voor een YA-fantasy leesclub online. Gespleten adem, het debuut van de Vlaamse auteur Laure Oomens. De cover oogde mooi en de korte samenvatting maakte nieuwsgierig. Uit alle inschrijvingen kregen vijftien lezers een ‘gefeliciteerd’-je bent ingeloot-email en ontvingen een exemplaar van het boek.
De leesclub
Op het Hebban forum komen de voorstel-berichten binnen in het leesclubcafé. Enthousiaste lezers die blij zijn dat ze mee mogen lezen met een fantasy leesclub. De boeken komen al snel binnen en worden enthousiast ontvangen. En we beginnen gelijk met een korte vraag over de verwachtingen en de eerste indruk.
De eerste indruk
Voor sommige lezers is het een kennismaking met het fantasy-genre, andere lezers hebben er al ervaring mee. De verwachtingen liggen best hoog, aangezien het boek wordt vergeleken met de boeken van Sarah J Maas en Rebecca Yarros. Maar de lezers kijken vooral uit naar het ontdekken van nieuwe werelden en verder hopen ze op spanning, twists, interessante personages en magie.
Het boeken zelf is een streling voor het oog. Hardcover uitvoering met sprayed edges en een intrigerende voorkant.
Pliezewien: Wat een prachtig boek! Mooie cover en dan die sprayed edges. Wauw! Ik ben ook fan van hardcovers dus het boek ligt geweldig in de hand. Aangenaam lettertype en zeker ook groot genoeg.
Er volgt een leestijd van twee weken, waarbij de lezers af en toe in het leesclubcafé laten weten hoe ver ze zijn en hoe het gaat met lezen. Daarna starten de discussievragen, waarin we onder andere de schrijfwijze en het taalgebruik, de opbouw, de personages en de wereldopbouw bespreken.
De cover en de titel
Het eerste wat we bespreken is de cover en de titel van het boek. Over de cover zijn we het eens, mooi uitgevoerd met zwart en groen wat goed past bij het verhaal.
Jana Vermeulen: Ik vind het een heel mooie cover. De groene edelsteen spreekt mij hard aan. Het doet je vragen waarover het boek zou gaan. Het geeft een magische sfeer weer.
Over de titel is meer discussie. Gespleten adem dekt niet helemaal de lading van het verhaal, maar is wel letterlijk terug te vinden in het boek alleen pas laat in het boek.
Famke: Omdat de titel uitgelegd wordt, past hij bij het verhaal. Zelf vind ik het woord adem een minder geschikt woord om mysterie en magie op te roepen, te triggeren. De vibe van de cover trekt me, de titel niet zo.
Alternatieve titels worden bedacht: Tussen twee levens, De andere wereld, Breuklijnen, Twee zielen, één bron, Bloedvete, De smaragd van de verborgen wereld, Groen vuur en Gespleten werelden. Genoeg creativiteit in deze leesclub.
Opbouw boek
We kijken verder naar de opbouw van het boek. Er is een splitsing gemaakt in deel 1 en deel 2. In deel 1 start het verhaal in onze huidige wereld, waarna het hoofdpersonage Elena een sprong maakt naar een parallelle wereld. Dat krijgt een vervolg in deel 2. Het is niet helemaal duidelijk waarom er geen drie delen zijn, waarbij deel 1 had kunnen worden opgedeeld in tweeën (hier en daar). De verschillen in deel 1 tussen de huidige wereld en de parallelle wereld zijn groot. Waar het begint als een tienerroman met een onzeker hoofdpersonage, verandert het als Elena in Mesydriome terechtkomt.
Anouk leest: Persoonlijk vond ik het eerste hoofdstuk & deel vrij kinds aanvoelen. [..]. Ik vond dat de eerste hoofdstukken ook niet zoveel toevoegende waarde hadden aan de rest van het verhaal. [..]
The chapter of Iris: Het eerste gedeelte van de parallelle wereld moest ik even inkomen. De schrijfstijl verandert hier ook overduidelijk van YA naar Fantasy.
In deel 2 gaat het verhaal verder en wordt er naast het perspectief van Elena ook verteld vanuit het personage Amyrshe. Het is nu veel meer fantasy, het wordt grimmiger en de kwaliteit van schrijven is opvallend beter dan het begin van het boek.
Vannessa: Deel 2 is "het hart" van het boek. Het deel waar de actie echt op dreef komt. Er is een verschil qua schrijfstijl met de eerste hoofdstukken.
Wat vaak wordt genoemd is ‘dat het zo snel gaat’. Er gebeuren dingen en dan pfoef gaat het verhaal weer verder. Zoals enkele heftige moorden (waarbij de lezers vooral moeite hebben met een specifieke scène). Het gebeurt, er wordt kort aandacht aan besteed en daarna gaat alles weer verder.
Hilde: Daarnaast vind ik [..]dat er veel gelijkenissen zijn in stijl. Ook hier is het erg zwart-wit, en gaat het snel.
SandraK: Ik vond het tweede deel ook veel beter dan het eerste. Maar zoals velen vond ik het allemaal wat snel gaan. Het vechten kon ze bijna direct. ( Van een schuchtere verliefde puber naar actieheld). De verliefdheid (ok was natuurlijk heel voorspelbaar) was daar ook in een flits. De meeste fantasy boeken die ik heb gelezen, gaan niet zo snel. Je hebt tijd nodig om die hele wereld te leren kennen. Al moet ik zeggen dat ze die hele wereld heel goed beschrijft en ik zie die zo voor me. Maar haar personages evolueren naar mijn mening soms te snel.
Personages
Elena is het hoofdpersonage. Het verhaal draait om haar. Maar ook hier komt de opmerking dat het ‘te snel’ gaat naar voren. Dat betreft haar ontwikkeling van naïef meisje tot krachtige krijger, maar ook in de relatie die ze aangaat met andere personages. Naast Elena is er waardering voor de bijzondere Dahlia en de powervrouw Amyrshe en ook wordt Orlith (kleinere bijrol) genoemd
Over de uitwerking van personages, ontwikkeling en emoties zijn de meningen wat verdeeld, Voor de een is het voldoende, maar voor de meeste lezers niet wat blijkt uit de termen ‘te makkelijk, oppervlakkig en voorspelbaar’.
Karlijn: Eigenlijk vind ik alle interacties vrij snel lopen. [..] Voor de overige personages zijn de emoties, als al beschreven, oppervlakkig en vluchtig.
Anouk: Het ene moment zijn ze oppervlakkig, het andere moment zijn ze er veel te uitbundig. Ik denk dat het veel beter zou werken op de 'show, don't tell' manier. Dan zou heel dit verhaal ook beter worden.
Marijke: De interacties tussen de personages voelen soms heel warm aan, en dan ineens weer botsend — alsof iedereen constant schakelt tussen vertrouwen en wantrouwen.
Mery: Ik vind dat de emoties goed zijn uitgewerkt. Vooral de angst, de verwarring en de strijd van de hoofdpersoon komen heel sterk naar voren.
De parallelle wereld
In fantasy is de wereldopbouw van belang, net als de krachten die er spelen en de bijzondere wezens die er zijn. Het valt op dat de overgang geleidelijk gaat. Elena komt eerst in een dorpje terecht en komt langzaamaan in aanraking met magie en andere wezens. Pas in het tweede deel wordt dat doorgezet. De uitwerking van (vooral) deel 2 is goed gedaan. Er komt meer spanning in het verhaal en het fantasygehalte is hoger. Het is goed voor te stellen, hoewel de term ‘show don’t tell’ valt.
Er zijn ook kritische geluiden, want het blijft allemaal oppervlakkig, het gaat te snel en er blijven veel vragen onbeantwoord.
Alicia: Ik vond dat ze de parallelle wereld vrij beeldend heeft neergezet. Je krijgt duidelijke omschrijvingen van hoe het eruit ziet, hoe de mensen doen, en zelfs van de sfeer die er hangt.
Anouk: Oomens werkt (helaas voor mij) liever met veel dialogen en weinig beschrijving. Daarom vond ik alles ook vluchtig overkomen. Het geeft de lezer geen tijd om alles rustig te kunnen inbeelden, zeker als er weinig beschrijvingen zijn.
Famke: De worldbuilding vind ik helaas niet zo sterk, weinig verrassend in Gespleten Adem. Het lijkt uiteindelijk meer om de personages, actie en plot te gaan dan om die wereld waarin ze zich bevinden. De beschrijvingen van de omgeving zijn globaal en daarbij maakt Oomens gebruik van bekende beelden
Hilde: Het is allemaal vrij klassiek voorgesteld: Elena, het timide, onzekere meisje, dat plots een dappere heldin blijkt. Amyrshe, het stoere krijgershoofd, dat ook haar zachte kantjes blijkt te hebben. Basra, het ultieme kwaad, maar waarvan dat kwaad kan uitgelegd worden door haar levensloop. En dan al hun handlangers, die ofwel goed, ofwel slecht zijn.
Emma: Ik vindt dat er wel een goed evenwicht is tussen de goede, lieve personages/karakters en de slechte en kwaadaardige personages
Het boek in max tien woorden
In deze vraag mogen de lezers het boek beschrijven, maar maximaal tien woorden gebruiken.
- Jana: Ya fantasy dat je op het puntje van je stoel zet.
- Alicia: Magisch, duister avontuur waarin familiebanden, geheimen en macht
- Hilde: Klassieke fantasy waarin het goede tegen het kwade strijdt.
- Famke: Fantasy avontuur laat tiener magische kracht in zichzelf ontdekken
- SandraK: een duistere, magische strijd van het "goede" tegen het kwade
- Iris: Een YA-fantasy boek, waarbij het goede tegen het kwaad strijdt
- Anouk: Fantasy cliché van goed tegen slecht met de (on)nodige actie
- Marijke: Duister YA-fantasy avontuur met magie, keuzes en strijd
- Vanessa: Magisch avontuur over familiebanden en de strijd goed versus kwaad
- Emma: duister, goed tegen kwaad, mysterie
- Karlijn: Een parallelle fantasywereld met het goed tegen het kwaad
- Mery: Een spannende reis vol vuur, geheimen en duistere onthullingen
- Marieke: Avontuurlijke YA fantasy met zwak begin en sterker einde
Verwachtingen achteraf bekeken
De verwachtingen die we vooraf van het boek hadden worden vergeleken met de ervaringen achteraf. En die zijn niet bij iedereen volledig ingelost.
Jana: Ik wist niet goed wat te verwachten aan het begin. Wel dat ik de vibes kreeg van de ijzerfae reeks van Julie Kagawa. Dat gevoel is ook wel blijvend aanwezig gebleven, ik vond het echt een fijn young adult fantasy verhaal.
Alicia: Dus sommige verwachtingen zijn uitgekomen, maar er waren ook elementen die me volledig verrastten.
Hilde: Mijn verwachtingen zijn niet uitgekomen. Ik hoop in de eerste plaats altijd gewoon een boek te lezen dat ik goed vind, maar dit viel tegen. Ik ben er alleen nog niet uit of dat aan het genre fantasy ligt, of aan de auteur.
Marijke: Mijn verwachtingen zijn deels uitgekomen. Ik hoopte op een fantasyverhaal dat me echt zou meenemen in een andere wereld, met een sterk “wow-gevoel”. Er zitten zeker spannende stukken in en er is actie en mysterie, maar voor mij bleef de wereldopbouw te dun en voelde het verhaal soms wat gehaast. Daardoor miste ik de verwondering en de emotionele impact die een goed fantasyboek net zo sterk kan maken.
Vanessa: Ik heb nog maar weinig fantasy gelezen, dus ik ben met weinig verwachtingen in dit boek gestapt. Ik heb wel genoten van het boek, maar ik kan mij voorstellen dat er betere fantasyverhalen zijn. Maar om in het genre te stappen vond ik dit best wel ok.
Karlijn: Naar mijn idee heeft het boek wel grotendeels aan mijn verwachtingen voldaan. Het is een prima Fantasy om mee in te stappen en voldoet naar mijn idee aan de verwachtingen die je hierbij kan hebben.
Conclusie
De meningen over Gespleten adem zijn verdeeld en dat blijkt ook uit de sterren die zijn gegeven:
Met 1 x vijf sterren, 3 x vier sterren, 6 x drie sterren en 3 x twee sterren is er gemiddelde van 3,1 sterren voor Gespleten adem
We hebben een leuke leesclub gehad. Juist de verschillen in mening maakten het afwisselend in interessant.
Met dank aan Jana, Emma, Marijke, Vanessa, Anouk, Alicia, Sandra, Paulien, Mery, Hilde, Famke, Kim, Karlijn en Iris voor jullie inzet en enthousiasme.
Graag tot een volgende keer.
14/12/25 Marieke Scheers, leesclubcoördinator