Een nieuw terugkomend blog in de laatste maand van het jaar, wie bedenkt zoiets? Nou, wij dus! Met gepaste trots introduceren we ons maandelijkse blog Halfweg. Een blog dat, zoals de naam al aangeeft, halverwege iedere maand online komt. Dat het over boeken en lezen gaat, staat natuurlijk buiten kijf.
Uitleg
Waarover hebben we het in Halfweg? We kijken achteruit naar de eerste twee weken van de maand: wat hebben we gelezen, wat sprong er in positieve of negatieve zin uit, wat is er tot nu toe van onze (maandelijkse) leeschallenge terecht gekomen … etc.? En we kijken uiteraard vooruit naar de resterende weken van de betreffende maand: wat hopen we nog te lezen, willen we aansluiten bij een leesclub, zijn we bang voor een leesdip … enzovoort? Onderstaand onze boekenpraatjes voor de maand december.
Gea
Aan het begin van deze maand stond de teller van mijn dit jaar gelezen boeken op 94, en ik had geen idee of ik de 100 (mijn HRC 2025) zou halen. Donderdag deed ik een klein rondedansje, ik vinkte met De kraanvogels vliegen naar het zuiden van Lisa Ridzén namelijk nummer honderd af! Bovendien waardeerde ik dit boek met vijf sterren. En daarmee is de cirkel rond, want het eerste boek dat ik dit jaar uitlas – Orbital van Samantha Harvey – gaf ik ook vijf sterren.
En toen was het tijd om mijn drie favorieten van dit jaar door te geven aan Nancy ( @La vida es bella ) en Esther ( @Sterrezee ), zij verzamelen in de blog Leesliefde / Kies uit je in 2025 gelezen boeken je favoriete titel(s) onze favorieten en maken er een mooie overzichtelijke lijst van.
Mijn nummer 1 is zonder enige twijfel Project Hail Mary van Andy Weir.
Van de zes boeken die ik in de eerste helft van december las, gaf ik er eentje slechts twee sterren. Dat was De stilte van Anya Niewierra. Dit was het Zomerlezengeschenk van dit jaar. Het is dat het een dun boekje was (96 pagina’s), anders had ik het niet uitgelezen. Alle andere boeken waardeerde ik met vier sterren. Het boek Al mijn moeders van Anita Terpstra raakte mij op een totaal andere wijze dan bijvoorbeeld het boek van Ridzén. Terpstra schrijft over het (vooral) armoedige leven van haar voormoeders op het Friese veen. Qua schrijfstijl is het niet per se een hoogstandje, maar het zijn de gelijkenissen met mijn voorouders op het Drentse veen die me emotioneerden. Tijdens het lezen dacht ik vooral aan mijn ouders, aan het zware leven dat ze hebben geleid en aan de vele vragen die ik ze graag had willen stellen.
En dan de rest van december. Ik heb nog even geen idee wat ik de komende weken ga lezen. Naast me ligt Tot alles in beweging komt van Ester Naomi Perquin, dat boek trekt aan me, maar ook Koekoeksjong van Søren Sveistrup schreeuwt om opgepakt te worden. Of kom ik onverwacht toch in de kerststemming en wordt het een heerlijke feelgood? Op mijn e-reader staan er in elk geval een paar klaar voor het geval het ineens gaat sneeuwen 😉
Ronny
Daar zou je best gelijk in kunnen hebben, Gea. Het kwik duikt langzaam naar beneden, al zal een witte Kerst er waarschijnlijk niet in zitten. Maar het is een goed plan om er wel op voorbereid te zijn, dus misschien ga ik jouw voorbeeld wel volgen!
Over de HRC 2025 hoef ik mij niet meer druk te maken. Ooit begonnen op 52 boeken in 2016, schrok ik toen ik zag hoeveel ik eigenlijk las. Daarna ging ieder jaar de teller op 104 oftewel berekend op gemiddeld twee boeken per week. Het bleek een voorzichtige keuze, aangezien de finish in de loop van juni al werd gehaald. Tot dit jaar. Oogproblemen gooiden roet in het eten, of liever gezegd mist tussen de letters, en ik vreesde dat ik toch maar eens moest gaan kijken naar een luisterboek. Dat hoefde gelukkig niet en eind oktober tikte ik wonder boven wonder de HRC finish aan. Wel met de kanttekening dat er dit keer amper dikke pillen tussen zaten. December ging van start met het bovenste op de boekenberg, en dat was een stapeltje thrillers met forensisch archeologe Ruth Galloway van Elly Griffiths. Heerlijk bingen met een van mijn favoriete series, want ik verslond maar liefst vijf delen achter elkaar. Nu alleen nog wachten tot de (online) bibliotheek het slotdeel binnen heeft.
Tussen de boeken door heb ik, vooruitlopend op de nieuwe Hebban site, alvast al mijn boekenplanken opgeschoond. In ruim tien jaar verzamel je namelijk toch wel de nodige digitale rommel. Mijn Boeken van het Jaar hebben nu een eigen plankje gekregen en voor 2025 heb ik daar Narcis van Judith Fanto opgezet, voorzien van vijf sterren. En volgens mij ben ik niet de enige op wie dit boek indruk wist te maken, want het staat al wekenlang hoog bovenaan in de Hebban rank.
De komende weken staat er eigenlijk maar één boek centraal: Het wonder van het noorden van Annemarie Ros. Als coördinator van de Hebban Leesclub zal ik daar mijn handen wel aan vol hebben. Intrigerend verhaal is het wel, want waarom zou een jonge vrouw in de middeleeuwen zich als recluse in laten metselen in een kerk? Het gegeven deed mij denken aan Suster Bertken van Frans Willem Verbaas. Dat stond al tijden te verstoffen op mijn wil-ik-lezen plank, maar aangezien de online bieb het had staan, ga ik dat ernaast lezen. Of het bij gaat dragen aan de kerstgedachte betwijfel ik, maar ongetwijfeld geeft het stof tot nadenken.
Kijken jullie ook zo uit naar de laatste week van het jaar? Even helemaal niets, een luie stoel, een stapel boeken, een goed glas wijn en de telefoon op stil. Ik kan niet wachten!
Wij lezen graag jullie reacties, en ook jullie Halfweg-decemberverhalen.
