2.a Marthe en Robin zijn de belangrijkste personages. Heb je het gevoel dat je ze allebei goed hebt leren kennen? Vind je dat ze een ontwikkeling doormaken?
Ik heb het gevoel vooral Marthe goed te hebben leren kennen; Robin iets minder. Ik had de indruk dat soms dingen niet werd uitgesproken. Voor mij mocht Robin nog iets meer diepgang hebben, vooral rond de redenen waarom hij niet wil leven. Ergens zegt hij over het niet kunnen beantwoorden aan de liefde van zijn vader, maar hoe dat komt, wordt weinig belicht. Van de Stighelen lijkt sommige dingen eerder te suggereren, dan uit te spreken.
Zo maakt voor mij vooral Marthe een evolutie door, maar ook maar beperkt. Ze stelt zich wel open voor haar zoon, wat ze voordien zelfs niet bij haar man bleek te doen. Dat is een zekere evolutie, maar ook maar heel beperkt. In se blijft ze de gesloten vrouw op zichzelf, die dingen liever niet uitspreekt en op zichzelf terugplooit.
Robin maakt voor mij geen evolutie door. Die blijft in een soort rechte lijn zijn weg volgen. Hij praat wel met zijn moeder, gaat mee in haar beweging naar meer openheid. Maar voor mij is het meer meebewegen dan echt evolueren.
2.b En hoe staat dat met de andere personages? Wat is hun rol in het verhaal? Waren ze allemaal nodig om het verhaal te vertellen?
De tweeling waren zeker nodig voor het verhaal, in de eerste plaats om de dynamiek in het gezin te kunnen vertellen. Bovendien blijkt doorheen het verhaal dat de onderliggende geschiedenis een grote invloed hebben gehad op hoe Marthe haar 2e zwangerschap heeft beleefd, haar loyaliteit naar haar overleden man.
De overleden echtgenoot was onontbeerlijk voor het verhaal. Zijn laatste levensfase, zijn bekentenis en dan het effectieve overlijden, zijn net de kapstok waaraan de rest van het verhaal wordt opgehangen. Zonder de bekentenis, zou de rouw van Marthe heel anders zijn en zou ze zich waarschijnlijk niet zo open gesteld hebben naar Robin. Dan had hun band niet kunnen versterken en groeien.
Ela en Igor zijn minder cruciaal voor het verhaal zelf. Ze geven echter lucht aan het geheel. Elk verhaal heeft voor mij dergelijke personages nodig om het verhaal een zekere flow en afwisseling te geven.
Birgit is niet cruciaal, maar wel belangrijk om de reacties, de houding en het zijn van Marthe te kunnen vertellen en kaderen. Vooral hoe ze zich blijft afsluiten en ondanks de intenties van Birgit, Marthe haar eigen zelf blijft.
2.b Omdat Marthe als ik-persoon het verhaal vertelt, krijg je als lezer enkel haar visie op alle gebeurtenissen. Wat vind je van deze keuze? Had je misschien de voorkeur gegeven aan een personaal perspectief of meerdere ik-perspectieven om andere kanten van het verhaal te belichten?
Ik vind het een interessante vraag wat ik van de keuze van vertelperspectief vind, daar had ik nog niet over nagedacht. Het verhaal draait om Marthe en het krijgt meer authenticiteit door het te vertellen vanuit het ik-perspectief. Daarmee kwam Marthe dichterbij, kon ik me meer met haar identificeren. Bij een vertelling vanuit de 3e persoon zou het verhaal me minder geraakt hebben, denk ik. Ook meerdere ik-perspectieven zou voor mij in dit verhaal niet gewerkt hebben. Door het ik-perspectief ben ik echt bijna in haar huid kunnen kruipen. Telkens van ik-persoon moeten wisselen, zou deze verbinding telkens doorbroken hebben. Dan zou het boek voor mij aan kracht verliezen.
