De aanraking| Vraag 3: schrijfstijl

Helma Koot

3.a Hoe zou je de schrijfstijl van Guillaume Van der Stighelen omschrijven? Denk daarbij ook aan woordgebruik en zinsopbouw.

3.b Vond je de schrijfstijl prettig lezen of had je misschien door bijvoorbeeld woordgebruik moeite om in het verhaal te komen? Graag met toelichting.

Voor je antwoord op deze vraag scrol je naar beneden en plaats je je antwoord in het lege tekstvak. Als je reageert op het antwoord van een medelezer, gebruik dan de 'reageren' knop.

Klik hier om naar de hoofdpagina van de leesclub te gaan voor een overzicht van alle vragen.

De Keyser Marleen

Helma Koot 3.a Hoe zou je de schrijfstijl van Guillaume Van der Stighelen omschrijven? Denk daarbij ook aan woordgebruik en zinsopbouw.

Ik lees heel graag vanuit een ik persoon in dit geval vanuit Marthe. Je beleeft alles intenser alsof je persoonlijk in het verhaal zit.Korte hoofstukken en de eenvoudige woorden/zinsbouw maken het lezen aangenaam.

3.b Vond je de schrijfstijl prettig lezen of had je misschien door bijvoorbeeld woordgebruik moeite om in het verhaal te komen? Graag met toelichting.

De personages werden goed toegelicht dat maakte dat het lezen aangenaam was . Ook De minder sympathieke zoals Charles en Birgit hielden het verhaal levendig en gevoelsmatig werd je daardoor meer betrokken.

Alicia

3a: Guillaume Van Der Stighelen schrijft simpel en duidelijk. Hij gebruikt gewone woorden die je ook in het dagelijks leven hoort. Je komt bijna geen moeilijke of dure woorden tegen.
De zinnen zijn meestal kort en rechttoe rechtaan. Daardoor leest het boek vlot en hoef je niet telkens terug te lezen om te snappen wat er staat.
Hij legt gevoelens en gedachten niet uitgebreid uit, maar laat ze zien door wat personages doen of zeggen. Je moet als lezer soms zelf aanvoelen wat iemand denkt.
Het boek is makkelijk geschreven, realistisch en zonder poespas. Maar het zegt toch heel veel.

3b: Ik vond de schrijfstijl heel prettig om te lezen. Door het simpele woordgebruik en de korte, duidelijke zinnen kom je snel in het verhaal. Je hoeft niet te zoeken naar de betekenis van woorden, waardoor je aandacht bij het verhaal blijft. Soms wordt er weinig uitgelegd over gevoelens of gedachten van personages. Dat kan in het begin even wennen zijn, omdat je zelf moet nadenken over wat er precies speelt. Maar juist dat maakt het verhaal interessanter en realistischer. Het voelde daardoor alsof je meekijkt in echte situaties in plaats dat alles voorgezegd word. De schrijfstijl zorgt ervoor dat je gemakkelijk in het verhaal komt en maakte op die manier dat het boek enorm vlot doorleest.

Door dit boek ben ik enorm benieuwd naar zijn andere boeken. Rozeke staat op mijn tbr!

Nell

Alicia ik kan Rozeke alleen maar warm aanbevelen.

Sanne

Alicia Dat vond ik ook plezierig, dat niet alles zo wordt uitgekauwd. Laat mij zelf maar mijn gedachten en invullingen hebben.

Wendy

Alicia Ja de simpele eenvoudige schrijfstijl past bij het toch wel beklijvend en realistisch verhaal.

Alicia

Nell Heb het boek ondertussen al aangeduid op mijn e-reader zit nog niet in mijn abonnement dus van zodra hij beschikbaar is ga ik hem meteen lezen 🤪

De Keyser Marleen

Nell Ik ga Rozeke op mijn lijstje zetten, heel nieuwsgierig geworden naar het verhaal.

Helma Koot

Nell Ik ook! Wel een heel ander soort boek, totaal niet te vergelijken met De aanraking.

Nell

Helma Koot klopt. Het is een heel ander soort boek en verhaal. Maar de "stem" van de auteur is wel hetzelfde. Ik bedoel dat de basisstijl wel hetzelfde is.

Nell

3.a Hoe zou je de schrijfstijl van Guillaume Van der Stighelen omschrijven?

Van der Stighelen schrijft in een rustige, soms bijna poëtische stijl. Hij schrijft in relatief korte zinnen en in gewone taal zonder moeilijke woorden. Ik dacht vaak: hij heeft het adagium "less is more" goed in gedachten gehouden. Ik heb het gevoel dat hij goed heeft nagedacht over wat en hoe hij zijn verhaal wil vertellen en gekozen heeft om dit zo puur en zuiver mogelijk te vertellen, zonder overbodige balast of fraaie tierlantijntjes. Daardoor lijkt het soms ook dat sommige zaken nietbuitgesproken zijn. Ik vind zijn schrijfstijl bijna elegant.

Dat het verhaal in een uitgepuurde taal werd verteld, in combinatie met het ik-vertelperspectief, maakte dat ik nog meer en beter begreep hoe Marthe is, denkt, voelt. In dat opzicht lijkt ook de taal en stijl het verhaal te dienen.

Ik heb ook heel veel zinnen waar ik intens van genoten heb omdat ze zo mooi zijn.

3.b Vond je de schrijfstijl prettig lezen of had je misschien door bijvoorbeeld woordgebruik moeite om in het verhaal te komen?

Zoals net gezegd heb ik alleen maar genoten van zijn (poëtische) schrijfstijl. Ik heb zo veel prachtige zinnen gelezen. Vaak heb ik stukjes opnieuw gelezen, gewoon om de taal en de stijl te proeven, de woorden en zinnen echt binnen te laten komen en er gewoon aan te genieten.

Ook dat het verhaal in een uitgepuurde taal werd verteld, vond ik heel fijn om te lezen. Ik zat net daardoor onmiddellijk in het verhaal.

Helma Koot

Nell Mooi gezegd: puur taalgebruik. Daar kan ik het helemaal mee eens zijn.

Emma

3a: Zijn schrijfstijl is korte zinnen en hoofdstukken, soms miste ik wel een uitgebreidere schrijfstijl. Ik vond het soms wel jammer dat enkele verhaallijnen, je eigen invulling moest geven.

3b: Ik moest toch wel wennen aan zijn schrijfstijl, het is een schrijfstijl die ik niet zo gewoon ben om te lezen. Ik mist vooral diepgang in zijn schrijfstijl en was ook zoeken in het begin voor mij om in het verhaal te komen.

Helma Koot

Emma Ik snap wel wat je bedoelt, maar ik miste het zelf niet. Soms kan het me irriteren, maar hier had ik daar geen last van. Het 'less is more' principe beheerst hij voor mij prima in dit verhaal.

Els Lens

A. Een mooie, aangename schrijfstijl, doch geen memorabele zinnen.
Eén zin heb ik genoteerd. Die vond ik wel opvallend.
Blz. 30: "Er zit geen filter tussen wat ze denkt en wat ze zegt."
Dat komt trouwens in het verhaal meerdere malen terug, dat zij niet schijnt te beseffen dat ze wat ze denkt blijkbaar toch luidop zegt. En dan is ze verbaasd. Ik kreeg de indruk dat ze er eigenlijk nooit helemaal met haar gedachten bij is. Waarschijnlijk door de emotionele schok.
B. Het boek las prettig en makkelijk.
Geen vergezochte metaforen, en zo.

Sanne

Els Lens Ik had ook het gevoel dat Marthe er nooit helemaal bij was, Els. Zij maakte af en toe een wat afwezige indruk.

De Keyser Marleen

Els Lens Ik kreeg de indruk dat ze er eigenlijk nooit helemaal met haar gedachten bij is.

Waarschijnlijk toen haar man nog leefde ook al. Het zou verklaren dat ze niet wist dat ze bedrogen werd.En dat komt dan weer , denk ik , omdat ze bezorgd was vanwege Robin.

Liz

3a. Guillaume Van der Stighelen gebruikt een vlotte en eerder gemakkelijke schrijfstijl. De zinnen zijn nooit al te lang, natuurlijk de lange zin op pagina 7 buiten beschouwing gelaten. Die heeft al bijna iets weg van een 'periode' of een heel lange zin van Caesar: een zin vol met bijzinnen. Verder gebruikt hij meer enkelvoudige dan samengestelde zinnen, waardoor je heel snel over een pagina leest. Ik had ook niet het gevoel dat er moeilijke woorden werden gebruikt. Dit alles maakte toch wel dat ik het boek snel uit had. Ik heb ook wel enkele zinnen kunnen aanduiden: mooie zinnen of zinnen die echt binnenkwamen.

3b. Ik vond het wel aangenaam lezen. Alleen door het veelvuldig gebruikt van enkelvoudige zinnen, werden enkele gesprekken wel eerder direct/ kortaf. Langs de andere kant lees je echt wel sneller over enkelvoudige zinnen dan over lange zinnen. Ik ben blij dat Guillaume Van der Stighelen heeft gekozen om meer enkelvoudige zinnen te gebruiken, want je moet al voldoende nadenken over het verhaal, het is emotioneel iets zwaarder om te lezen. Als je dan nog lange zinnen zou gebruiken, was het zeker geen gemakkelijk boek geweest.

Sanne

Liz Mooi, jouw opmerking over enkelvoudige en samengestelde zinnen. Je bent de eerste 😊.

Nell

Liz Ik ben blij dat Guillaume Van der Stighelen heeft gekozen om meer enkelvoudige zinnen te gebruiken, want je moet al voldoende nadenken over het verhaal, het is emotioneel iets zwaarder om te lezen. Als je dan nog lange zinnen zou gebruiken, was het zeker geen gemakkelijk boek geweest.

Ik volg je hier helemaal in. Dat heb ik me ook al bedacht.

Helma Koot

Liz Het is dat je de zin op pagina 7 noemt. Ik had eigenlijk tijdens het lezen helemaal niet in de gaten dat het zo'n lange zin was.

Sanne

3a. De schrijfstijl van Van Der Stighelen vind ik intiem, mede dankzij het ik-perspectief. Het taalgebruik vind ik sober, niet sentimenteel en zonder tierelantijntjes. Ondanks de sobere manier van vertellen was het verhaal voor mij heel beeldend verteld. De zinnen zijn zeker niet te lang en het verhaal leest vlot, voor mij zonder haperingen.

3b. Ik vond deze schrijfstijl plezierig. Ik houd er meestal niet zo van als er meer tekst wordt gebruikt dan voor mij nodig is. De keuken waar Marthe bijvoorbeeld vaak zit, is niet beschreven. Daardoor kan ik dat zelf invullen en gaat er geen taal verloren aan minder belangrijke dingen.

Els Lens

Sanne , ja, dat klopt. We hoeven helemaal niet te weten hoe de keuken er uitziet. Maar iets meer beschrijvingen zouden mij niet gestoord hebben.

Nell

Sanne Ondanks de sobere manier van vertellen was het verhaal voor mij heel beeldend verteld.

Helemaal en dat zeg je heel mooi. Ik zou het zo niet kunnen zeggen, maar ik ben het helemaal met je eens.

Liz

Nell Dat is inderdaad goed verwoord!

Joke D.

3.a Toen ik de eerste bladzijde las heb ik die meteen nog eens herlezen. Dat waren twee hele lange zinnen. Ik dacht dat het zo'n boek ging worden. Ik hou daar ook wel van. Dat bleek dus niet zo maar dat was ook geen teleurstelling. Soms zeggen hele korte, staccato zinnen net heel veel. bv: Wij. Hans was wij. Altijd. Over het algemeen dus relatief korte zinnen maar toch heel mooi. bv: lange peulen hangen tranend in dikke trossen aan de takken. Ik vind de schrijfstijl best wel poëtisch. Ik hou van de mooie taal die Van Der Stichelen hanteert.

3.b Vond je de schrijfstijl prettig lezen of had je misschien door bijvoorbeeld woordgebruik moeite om in het verhaal te komen? Graag met toelichting.

Ik heb echt wel genoten van de schrijfstijl. Mooie woorden, poëtisch, stukje filosofisch soms. De keuze om een ik-verhaal te schrijven lijkt me de juiste keuze geweest te zijn. Het klopt gewoon. Ik vraag me af of de schrijver dit allemaal heel goed overdenkt of dat hij net zonder veel nadenken gewoon zo schrijft. Ik hou erg van verhalen met een rijke taal zoals deze.

Nell

Joke D. Ik vraag me af of de schrijver dit allemaal heel goed overdenkt of dat hij net zonder veel nadenken gewoon zo schrijft.

Boeiende vraag! Soms zou ik in het hoofd van een auteur willen kruipen om te weten hoe dat bij hen werkt. Denk eigenlijk een mix van de beiden.

Van der Stighelen heeft in reclame gewerkt, werkt er misschien nog en ik denk dat hij sowieso heel bewust bezig is met taal en hoe breng ik het beste mijn boodschap over.

Helma Koot

Nell Zeker interessante vraag. In de reclame is het vaak belangrijk om met weinig woorden de kernboodschap over te brengen, dus deze kennis en kunde zal daar zeker bij geholpen helpen.

KristofD

3a: De schrijfstijl van Guillaume vond ik verfrissend en heel aangenaam. Zelden heb ik een boek gelezen waar de schrijver overvloedig korte zinnen gebruikt. Er werd ook niet gesmeten met het ene moeilijke woord na het andere. De zinnen kwamen spontaan en goed begrijpbaar over. Ik had het gevoel dat, indien het over de ontwikkeling van het verhaal of de interactie tussen de personages ging, dat dan de zinnen langer mochten zijn of langer aanvoelden.

3b: Ik heb heel graag dit boek gelezen. Vlot geschreven, mooi aansluitend, niet van de hak op de tak springend. Dit had misschien ook wel te maken dat er maar vanuit één visie het verhaal verteld werd (het Martha-ik verhaal). Indien ik moeite zou gehad hebben om in het verhaal te komen dan zou het ditmaal alleen maar zijn omwille van de schrijfstijl die ik nog niet tegengekomen was, de korte zinnen dus. Het enigste wat me remde in het begin, was het veelvuldig gebruik van de verschillende namen, zonder dat je weet wie wie is. Hierdoor heb ik een klein blaadje genomen om de namen te noteren en de onderlinge relaties.

Volgende pagina »