In Jachtmes en Kruidenthee (2025) laat Roselynd Randolph zichzelf zien als schrijfster. Niet alleen met een spannend en grappig verhaal dat de lezer veel leesplezier bezorgt. Er zit ook een boodschap in het boek die de lezer te zien krijgt via haar meeslepende fantasie. Om deze beter te begrijpen heb ik het boek 'Inleiding tot de Metafysica' van Martin Heidegger naast mijn bevindingen over het boek gelegd. Voor Heidegger wordt het beeld van het zijn duidelijk als het geplaatst wordt te midden van het behoren, denken, schijn en worden. Daar is deze blog uit ontstaan.
BEHOREN
Voor mij is Roselynd Randolph een geëngageerde auteur. Vanuit deze betrokkenheid stelt ze op een beeldende manier kritische vragen bij maatschappelijke of sociale normen en waarden. In 'Jachtmes en kruidenthee' staat in mijn ervaring de relatie met de natuur en de mens op verschillende manieren ter discussie. De tegenstellingen die de auteur gebruikt, zoals natuurlijk - onnatuurlijk worden gebruikt om te laten zien hoe belangrijk het is om op de juiste wijze zorg te dragen voor de natuur als leefomgeving en als menselijke aard. Voor mijn gevoel laat de auteur op letterlijke en figuurlijke wijze zien dat het authentiek jezelf zijn niet alleen wereldlijk is. Het houdt ook in dat je jezelf als uniek spiritueel mens moet erkennen en zijn.
DENKEN
Denken heeft te maken met voorstellen. Dit houdt in dat als iets wordt waargenomen het wordt verbonden met het algemene. Dit 'ontledend verbinden' (1) wordt door de auteur steeds met de nodige humor aan de kaak gesteld. Het werk van Roselynd Randolph raakt voor mij de filosofie van Markus Gabriel (2). Voor deze filosoof heeft de wetenschap geen eenduidige verklaring voor de wereld en alles wat zich er in bevindt. Randolph laat ook zien dat de wereld meer omvat dan dat de fysica kan verklaren. De feilbaarheid van het menselijke denken dat zich heer en meester over de natuur waant, is leeg. Volgens nodigen de boeken van deze auteur de lezers uit om te gaan denken uit verwondering en vanuit deze toestand alles in de wereld te laten zijn en zich open te stellen voor het mysterie dat leven heet.
SCHIJN
In 'Inleiding in de Metafysica' vermeldt Heidegger drie verschillende betekenissen aan het woord schijn, die alle drie fantasierijke terugkomen in 'Jachtmes en Kruidenthee'. Allereerst is dat als glans, het schijnsel. Een voorbeeld hiervan is in dit boek de innerlijke kracht die zichtbaar wordt als iemand zijn wereldlijke en spirituele zijn is. Dan is er het schijnen als verschijnen, 'zich voortonen'(3). Daarvan zijn in de boeken van deze schrijver prachtige voorbeelden te vinden. In dit boek heb ik genoten van de groei die Martijn doormaakt. Vanuit betrokkenheid en zorg voor zijn naasten ontwikkelt hij vanuit zijn wereldlijke zijn ook zijn spirituele kant, die ergens zijn tegenhanger is en hem tot wezen en onwezen in een maakt, een eenheid van tegenstellingen waar de lezer van gaat houden. Ten derde is er de schijn die wekt, die zich voordoet. Dat wordt met het nodige sarcasme in dit boek (en serie) getoond. Het zorgt voor de nodige wendingen die het verhaal spannender maken.
WORDEN
Laura en Martijn gaan beiden een bewustwordingsproces in waarin ze meer zichzelf worden. Waar bij Laura het thema zelfvergetenheid (4) is belangrijk is, is bij Martijn zelfontdekking het hoofdthema van zijn wording. Wat 'Jachtmes en Kruidenthee' laat zien is dat ieders ontwikkeling uniek is. Ook dit wordt op een fantasierijke manier aan de lezer getoond, namelijk op de natuurlijke manier waarin iemand luistert naar zijn diepste gevoel en gehoor geeft aan zijn of haar instinct. En op een onnatuurlijke manier waarbij vervreemding van zichzelf zorgt voor een grote afstand tussen hoofd en hart en waarbij iemand zijn onwezen wordt.
CONCLUSIE
Met een lyrische taalvaardigheid laat Roselynd Randolph haar betrokkenheid zien. Fantasierijk laat ze zien dat de mens en de wereld meer zijn dan wat we zien. De mens die de natuur in gaat krijgt daar de mogelijkheid om in deze vrijheidservaring zichzelf ook te leren kennen als spiritueel wezen, als tegenhanger van zijn maatschappelijke rol. Dit geeft hem de mogelijkheid om authentiek zichzelf te zijn. Als verstand en gevoel met elkaar in overeenstemming geeft dat een innerlijke kracht die de mogelijkheid geeft om bergen te verzetten.
(1) Heidegger, M. (2014) Inleiding in de Metafysica. Amsterdam: Boom uitgevers p.149
(2) Gabriel, M. (2014) Waarom de wereld niet bestaat. Amsterdam: Boom uitgevers
(3) Heidegger, M. (2014) Inleiding in de Metafysica. Amsterdam: Boom uitgevers p.13
(4) Schüßler, W. (1995) Jaspers zur Einführung. Hamburg: Junius Verlag.