De aanraking | Vraag 8: Kernboodschap van het verhaal

Helma Koot

Wat is volgens jou de belangrijkste boodschap die Van der Stighelen heeft willen overbrengen met dit boek? Gaat het meer over troost, over de dood, of juist over de kracht van het leven? Of zie je er geen of een heel andere boodschap in?

Voor je antwoord op deze vraag scrol je naar beneden en plaats je je antwoord in het lege tekstvak. Als je reageert op het antwoord van een medelezer, gebruik dan de 'reageren' knop.

Klik hier om naar de hoofdpagina van de leesclub te gaan voor een overzicht van alle vragen.

De Keyser Marleen

Helma Koot Wat is volgens jou de belangrijkste boodschap die Van der Stighelen heeft willen overbrengen met dit boek? Gaat het meer over troost, over de dood, of juist over de kracht van het leven? Of zie je er geen of een heel andere boodschap in?

Een beetje van alles. Ik zie er bv de boodschap in van een man die het gewend was dat alles ging zoals hij het bepaalde.
Hij was de steun en toeverlaat van Marthe of gaf haar die indruk, zij moest geloven dat hij alleen maar deed om goed te doen. Na een tijd had ze maar te luisteren of hij zei iets waardoor zij zich schuldig voelde.
En op laatste van zijn leven had zij maar te accepteren dat hij bij haar te biechtte ging.
Het gaat hier ook over liefde of het gebrek eraan. Liefde in partnerschap, zus/broeder liefde, moederliefde.
Wellicht had Marthe ook het gevoel naar Robin toe dat ze daarin te kort kwam en dat wilde ze goed maken.Alleen was haar overlevingsinstinct niet wat Robin nodig had , hij zag de zin van het leven niet.
Hier komen de dood en de zin/onzin van het leven als boodschap.Hij kon niet leven naar wat de maatschappij ons oplegt.

Joke D.

Voor mij gaat het vooral over het belang van goed communiceren. Van openstaan voor de ander en trachten begrip op te brengen voor andermans mening of gevoel. Het is door te luisteren zonder oordelen dat de band tussen Marthe en haar zoon verbetert. Hoewel Marthe dacht een goede relatie te hebben met Hans blijkt ze hem toch niet helemaal goed gekend te hebben.

Sanne

Joke D. Mijn antwoord komt redelijk met jouw antwoord overeen, alleen noem ik het relaties en jij communicatie. De uitleg lijkt vervolgens weer erg op elkaar 😊.

Joke D.

Sanne Inderdaad. Great minds… 😜

Liz

Dat je moet vasthouden aan de kleine dingen in het leven, dat je elkaar de liefde moet tonen die je kan geven, da je moet communiceren met elkaar en vooral dat je jezelf moet kunnen zijn. Het boek geeft zeker een boodschap mee, maar ik vind het persoonlijk moeilijk om de 'belangrijkste boodschap' eruit te halen. Je ziet dat ze steeds meer aan kleine momentjes waarde hechten, zoals hun gesprekken of de moment waarbij ze samen in de living voor het haardvuur zitten. Daarnaast komt de ware Marthe eindelijk terug naar boven, ze maakt terug haar eigen keuzes. Robin heeft ook niet altijd de liefde gevoeld van zijn moeder die hij had moeten voelen, maar dit werd op de laatste momenten ingehaald. Hij kwam eindelijk tot het besef dat er van hem werd gehouden en dat hij ook houdt van zijn moeder. Die liefde toont hij op zijn laatste momenten openlijk naar zijn moeder. En dan natuurlijk: de communicatie. Moeder en zoon leren eindelijk terug met elkaar te communiceren na 3 lange jaren. We lezen dat de communicatie tussen Hans en Marthe deels vastloopt, aangezien Marthe haar meningen en keuzes vaak voor zich houdt. De keuze van Hans toont de miscommunicatie tussen de twee. Hij had waarschijnlijk niet verwacht dat het zo een grote impact zou hebben op Marthe, want hij lijkt haar niet te kennen. Ze is niet haar ware zelf bij hem, want ze heet nooit haar volledige ziel blootgesteld aan hem. Al deze boodschappen lopen heel sterk in elkaar over. Dat is net het mooie van dit verhaal!

De Keyser Marleen

Liz Hier kan ik mij helemaal in vinden.

Sanne

De kernboodschap van dit boek is denk ik verandering in relaties met de meest dierbaren: een moeder-zoon relatie die groeit, elkaar begrijpen en dus onbegrip doorbreken, het zoeken naar verbinding en het helen van verlies.

Nell

Dit vind ik de moeilijkste vraag van allemaal… ik heb zelden het idee dat een schrijver een boodschap heeft met een boek. Voor mij is het meer een schrijver die een verhaal wil vertellen. Van der Stighelen vertelt een verhaal vanuit een bepaald perspectief.

Maar anderzijds heb ik eerder het idee dat de auteur ons aan het denken wil zetten. Hij laat ons nadenken over trauma's en de verwerking ervan, of net niet. Hij kaart aan hoe trauma's en verlies kunnen blijven doorwerken in relaties en hoe je in het leven staat. Hij dwingt je om na te denken over hoe je omgaat met vertrouwen en bedrog, met verslaving, met vasthouden en (moeten) loslaten en vooral graag zien en wat je daarvoor overhebt.

Voor mij zit er dus geen kernboodschap in, maar meer een uitnodiging om stil te staan en na te denken.

De Keyser Marleen

Nell ja ook mooi hoe jij het verwoord.

Emma

Voor mij gaat het over dat iedereen zijn eigen strijd voert en dat je het niet altijd ziet en als je het ziet, het niet altijd kunt begrijpen. Ook zie ik het belang van goeie communicatie in relaties, die niet altijd even gemakkelijk is, maar toch belangrijk zijn. Iedereen heeft ook een eigen interpretatie van iemands boodschap, waardoor die communicatie terug belangrijk blijkt te zijn. Of iemand die denkt dat ze de boodschap duidelijk overbrengen maar voor meer verwarring zorgen in de plaats. In het boek merk je dat de communicatie in het gezin niet goed zit en dat dit tussen Robin en Martha betert na het overlijden van Hans, maar niet met de andere kinderen die hun eigen ideeën of gedachten hebben van Marthe en Robin en er ook niet openstaan.

Els Lens

Zoals de titel het zegt: het gaat over echte fysieke aanraking, zelfs bij een dode. De aanraking is volgens de schrijver zeer belangrijk, om echt afscheid te kunnen nemen.
Ik weet niet of dat echt zo is. Wie durft een overledene aan te raken? Ik niet, hoor.
Een boodschap?
Nee, ik denk niet dat er een boodschap zit in dit verhaal.

Nell

Els Lens het zal voor iedereen anders zijn, maar voor mij is en was aanraken bij afscheid nemen heel belangrijk. Zeker bij iemand die je heel dierbaar is en die overleden is. Je hoeft echt geen schrik te hebben. Aanraken hoeft niet, maar het kan wel een belangrijke stap zijn in het afscheid en de verwerking. Maar opnieuw, dat is ook iets heel persoonlijk en als je ervoor staat, wijst het zich vanzelf uit.

De Keyser Marleen

Els Lens Ik heb het bij mijn mama gedaan, ik heb haar nog een knuffel gegeven en gekust.
Blij dat ik dit gedaan heb, had dat nodig om te kunnen rouwen.

Els Lens

Nell , mijn onlangs overleden poes heb ik wel aangeraakt. Dat voelde ok. Maar bij een mens heb ik dat nog nooit gedurfd.

Helma Koot

Nell Helemaal met je eens Nell. Ik vond het zo fijn om de handen van mijn overleden moeder nog vast te houden, nog even over haar wang te strijken en haar zo nog even bij me te houden. 30 jaar eerder hetzelfde bij mijn vader.

De Keyser Marleen

Nell et zal voor iedereen anders zijn, maar voor mij is en was aanraken bij afscheid nemen heel belangrijk. Zeker bij iemand die je heel dierbaar is en die overleden is. Je hoeft echt geen schrik te hebben. Aanraken hoeft niet, maar het kan wel een belangrijke stap zijn in het afscheid en de verwerking. Maar opnieuw, dat is ook iets heel persoonlijk en als je ervoor staat, wijst het zich vanzelf uit.

Idd had die aanraking nodig bij mijn mama. En bij mijn hondjes heb ik het ook gedaan.

wyloeck

Voor mij is de kernboodschap het doorlopen van rouw. Zowel de rouwperiode omtrent Hans, die Marthe atypisch doorloopt, als de rouwperiode van de 'upcoming' dood van haar zoon.

Wendy

Misschien zitten er wel een aantal boodschappen in: Praten, praat met elkaar, raak elkaar met woorden, maar ook lichamelijk. En dan vooral rouw, Birgitte is een goed voorbeeld hoe het niet moet, luister vooral en laat de rouwende praten of gewoon stil zijn.

Joke D.

Wendy Brigitte die praat heel veel en toch is het nietszeggend, ze raakt niet, communiceert niet. Luistert ook helemaal niet. Die ratelt maar. Het gaat zeker over elkaar raken, niet enkel fysiek. En dat kan ook door samen stil te zijn.

De Keyser Marleen

Wendy Ja , idd , ze mag zich niet opdringen , ik zou haar vriendelijk de deur wijzen.

Wendy

Joke D. Ja heel goed verwoord.

Wendy

De Keyser Marleen Ik weet niet of Marthe de kracht heeft.

Helma Koot

Wendy Ik denk dat ze inderdaad die kracht niet heeft en het maar over zich heen laat komen.

Volgende pagina »