Timothe Le boucher is mij onbekend. Waarom ik zijn graphic novel opnam heeft waarschijnlijk te maken met de cover.
Wat aan de roze kant, met twee mensen die elkaar omhelzen. Een volwassen vrouw en een kind. Daaromheen vliegen , wat ik denk, kraaien of raven. De titel De Patiënt deed me toch even stilstaan bij het boek.
Een vermoord gezin, een bloedbad, een jongedame die bebloed met een mes op straat loopt. Na zes jaar komt de enige overlevende zoon van het drama uit zijn coma. Zijn zus, de vermoedelijke moordenares, heeft reeds zelfmoord gepleegd. Hij is dus de enige die , tijdens zijn herstel, kan vertellen wat er gebeurd is die fatale avond. Anna , een forensisch psychologe, bezoekt hem. Met haar specialisatie in slachtofferwetenschap wil ze hem helpen alles te begrijpen en verwerken. Dit zal nodig zijn want de jongeman is verward, verlamd en lijd een gedeeltelijk geheugenverlies.
Het is een verhaal geworden dat redelijk donker is uitgewerkt. Daarmee wil ik zeggen dat de tekeningen wat aan de donkere kant gekleurd zijn. Alhoewel gekleurd een groot woord is omdat er niet zoveel kleur te vinden is in dit verhaal.
Het verhaal zelf heeft veel weg van een thriller, het zou gewoon kunnen herschreven worden als een gewoon boek.
Ik las het wel graag, er zat genoeg spanning in en het psychologische aspect zit dik verweven in het verhaal. Het las enorm vlot maar ik ga zeker nog novels lezen van Timothé .
