Aan alle inwoners van Hebbanland
2026 was het einde van een reis op de oude, vertrouwde website van Hebban en het was sterker dan elk afscheid. Er was geen weg terug! De lotgevallen van een pionier vatten nog het best onze belevenissen op het nieuwe forum samen. Langzaam maar zeker vonden we elkaar terug. We waagden ons zelfs aan leesclubs zonder leessagne om toch even de wereld te vergeten.
Hogere machten maken van onze wereld steeds vaker een hart der duisternis, zodat een daad van barmhartigheid zeldzaam wordt. Door slechte gewoontes en foute veronderstellingen wil je liften naar de hemel om alleen met de goden te zijn.
Wat rest ons nog, als zelfs een kippetje als Giacomina verstart, als er ten oosten van Eden in de weidse wildernis enkel rouwdouwers overleven en er geen liefde in tijden van cholera meer is? Kan een lentekind, een mierenkaravaan, Mefisto of Dius het tij keren? Was het de schuld van een bijensteek, de onttoverden, de namen of de reiziger?
Het werd tijd om het gewonde hartedier de loutering van de zeven manen van Maali Almeida te laten ondergaan en van een ossenkop een vegetariër te maken. Enkel zo zal de amandelboom weer bloeien en de krekel zingen. De dragers zullen voor moedermelk zorgen, voor een veilige kindertijd en jeugd, zodat er sterrenstof over het verhaal van een leven wordt gestrooid.
Wat namen we mee bij onze verhuis?
Natuurlijk de favorieten uit 2024 die we in 2025 lazen: van het kleine meisje van meneer Linh over de zomer die alles was tot er stromen rivieren in de lucht, de onbetwistbare numero uno.
De Nobelprijswinnaars lieten we zeker niet achter: meneer Biswas is gewoon om te verhuizen, maar een toverberg laat zich niet zo makkelijk in een verhuiswagen duwen.
We lazen verbannen boeken zoals schaaknovelle en Fahrenheit451, want Alles is Literatuur was ondertussen met enkele verhuiswagens aangekomen.
Net op tijd om onze in 2025 gelezen koesterboeken te kiezen. Als de dieren en de mijn staan in mijn top3, de buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf krijgt een eervolle vermelding. Er was meer, veel meer. In het oog van de laatste dag van de veerman vroeg Rabbit Hayes tijdens haar laatste 9 dagen ’Waak over haar’. Er waren reizen in Oroppa van norwegian wood tot Parijs.
Voor 2026 wens ik jullie een goede gezondheid en veel tijd om te lezen en nieuwe pareltjes te ontdekken. Zelfs de bijzondere woorden van Gioia kunnen de Hebbansfeer niet beschrijven. Op naar 365 dagen babbelen over boeken en meer 😍
Jullie toegenegen RATje
Nancy
aka la vida es bella