5a. Ik heb een gezin, dus mijzelf in laten metselen, nee geen goed plan. En dat dienstbaar stellen aan anderen, tja, zoals ik al zei, ik heb een gezin. Half geintje. Ik zorg natuurlijk voor mijn gezin, maar we zorgen met elkaar voor elkaar, elk naar eigen kunnen. Er zijn tijden dat ik me graag zou willen laten inmetselen, maar voor de rest van mijn leven… nee toch maar niet.
Aan de ene kant met alle social media tegenwoordig, lijkt het concept volledig achterhaald. Aan de andere kant, er zijn ook zoveel mensen die het niet zo goed doen in deze hectische maatschappij. Misschien is een soort inkluizing voor hen wel een weldaad.
B. In het boek van Suster Bertken heeft zij gezworen haar kluis niet levend te verlaten. Zij gaat dus niet op bezoek bij anderen. Af en toe komt er wel iemand in haar kluis, maar dat heeft dan met haar verzorging of de toestand van de kluis te maken. Ik vind dat op zich logischer klinken dan iemand die zich laat inkluizen, maar ook reist. Aan de andere kant, recluse betekent toch ook afgezonderd? Wanneer er dus zo min mogelijk contact gemaakt wordt, vind ik het nog steeds in afzondering.
C. Als ik geen gezin zou hebben, zou ik best goed gedijen in zo'n kluis. Op gezette tijden contact met de buitenwereld en de rest van de tijd jezelf bezig houden. Klinkt heel goed. Maar afhankelijk zijn van anderen voor je voedsel en je persoonlijke verzorging, voor de rest van je leven, nee toch maar niet.
D. Dat boek van Suster Bertken, wat door iemand anders eerder genoemd werd. Ergens is het een saai boek, want er gebeurt vrij weinig, ze zit in haar kluis. Maar toch ziet de schrijver op de een of andere manier kans mij ook die kluis in te trekken. Ik wil toch echt weten of ze wel of niet gaat verhuizen.
