Halverwege november werd bekendgemaakt wie er aan deze leesclub mee mochten doen. Al snel was het gezellig druk in het leesclubcafé. De postbode had moeite om alle boeken bezorgd te krijgen, maar uiteindelijk was het zover. We konden van start gaan! Extra leuk was dat er ook lezers met een eigen exemplaar aansloten en fanatiek meededen.
Het geheim van de tradwife draait om Madison March. Op sociale media laat zij een opvallend verzorgd tradwifeleven zien. Haar huis is altijd netjes, haar gezin lijkt hecht en haar dagen verlopen volgens een ideaalbeeld van rust en harmonie. Het is het soort leven dat voor buitenstaanders aantrekkelijk kan lijken. Toch voel je al snel dat er meer speelt dan Madison laat zien en dat haar zorgvuldig opgebouwde wereld niet zo stevig staat als het lijkt.
De buitenkant bekeken en de titel ontleed
De cover van het boek maakte direct de tongen los en de meningen liepen uiteen. Sommigen vonden de cover niet aantrekkelijk door de kleuren en de afbeelding en zouden het boek daar niet direct op gekozen hebben. De associatie met een kookboek werd al snel gemaakt. Anderen vonden de cover juist wel passend bij een thriller door de combinatie van een ogenschijnlijk perfect huiselijk tafereel met subtiele aanwijzingen dat er iets mis was. Zoals door de bloedrode kersen, de vlek op de jurk en de breuklijn in de titel. Dit wekte nieuwsgierigheid en hintte naar een verborgen realiteit achter de façade.
De titel riep vooraf nieuwsgierigheid en verwachtingen op over een verborgen, onheilspellend verhaal rond het tradwifeleven. Na afloop vonden de lezers de titel passend bij het thema van geheime waarheden en schijnperfectie. Het gebruik van het Engelse woord in de Nederlandse titel is modern en effectief, omdat er geen echt goede Nederlandse vertaling bestond.
De meeste lezers vonden de schrijfstijl toegankelijk en makkelijk leesbaar. De korte, duidelijke zinnen en moderne schrijfstijl zorgden ervoor dat het verhaal vlot las. Het gebruik van hashtags en het aangeven van vertelperspectieven per hoofdstuk hielp om de personages en dialogen goed te volgen. De dialogen waren over het algemeen natuurlijk en droegen bij aan de vaart van het verhaal. Sommige lezers voelden door deze moderne elementen en vlotte stijl zelfs een licht YA-gevoel, passend bij de setting rondom social media.
Over de personages waren we het erg eens. Madison werd gezien als een complex, manipulatief personage waarvan de warme, perfecte façade al snel plaatsmaakte voor een kil en controlerend karakter, wat anders was dan verwacht op basis van de flaptekst. Cally werd gezien als een sympathiekere, meer oprechte vrouw die gaandeweg groeide, doordat ze leerde in te zien wat er werkelijk speelde. Lori verraste doordat ze van een op de achtergrond aanwezige, volgzame huishoudster veranderde in een sterke, zelfstandige vrouw die haar eigen weg vond. Bij haar veranderde de sympathie gedurende het verhaal het meest, vooral na duidelijke keuzes die ze maakte.
Op het puntje van je stoel?
De meningen over de spanning en wendingen in het verhaal liepen uiteen. Sommigen zeiden dat het boek hen niet constant op het puntje van hun stoel hield, maar dat de spanning vooral onderhuids zat, doordat er voortdurend nieuwe vragen en onzekerheden opdoemden die nieuwsgierig maakten. Voor andere lezers kwam de spanning pas later echt op gang. Subtiele hints in dialogen werden later herkend als aanwijzingen voor de ontknoping. Het verhaal moest het meer hebben van de combinatie van twijfel en kleine onthullingen dan van een constante thrillerspanning.
Er werd natuurlijk nog veel meer besproken in de leesclub. Zelfs na het stellen van de laatste vraag bleven de lezers nog lang hangen om verder te kletsen. Te veel om allemaal in dit eindverslag op te nemen. Nu rest mij alleen nog om de eindscore te verklappen en die is 2,9 sterren.
Wat een fantastische bijdragen hebben jullie geleverd! Enorm bedankt voor de fijne interactie en de gezelligheid. Ik heb er volop van genoten en hoop jullie ook.
Verslag door Kitty Bruggeman, jullie leesclubcoördinator