Ik las een zwaar deprimerende en suïcidale novelle van Sofie Ajram, Coup de Grace. https://www.debbievanderzande.nl/boeken-publicaties/coup-de-grace/ Het deed me een beetje denken aan A Short Stay in Hell van Steven Peck dat ik vorig jaar samen met Martijn las. https://www.martijnlindeboom.nl/boekenpraat-a-short-stay-in-hell-771/
In deze novelle is een homoseksuele jongeman, die zo ongeveer zijn hele leven al ongelukkig en depressief is geweest, met de metro onderweg naar een halte vlakbij een groot water, waar hij van plan is een einde aan zijn leven te maken. Als hij de metro uitstapt bij deze laatste halte, ontdekt hij dat het metrostation geen uitgang heeft. Althans, niet eentje die hij kan vinden. Het is horror, zwaar literair geschreven (ik heb op elke bladzijde wel een woord moeten opzoeken), Engels (niet vertaald). Het ondergrondse metrostation is een grote Escher-achtige kluwen van grijs beton, vertrek na vertrek hetzelfde. 20 bladzijden voor het einde wordt het ineens een 'kies je eigen avontuur'-vorm, waarin je zelf kan kiezen naar welke bladzijde je gaat (denk je dat ik dit ging doen, lees dan verder op blz x). Ik las gewoon de bladzijden door, omdat het een vorm is om het verhaal te ondersteunen (dacht ik). Maar phew jonge, wat een heavy boek! Heel goed gedaan, heel goed geschreven, en het komt zo hard aan omdat de metafoor van dat ondergrondse grijze grottenstelsel voor depressie zo goed gedaan is. Echt een bijzonder boek.
Heb je aanleg voor depressies, lees dit boek in hemelsnaam niet. Ook triggerwarning voor zelfmutilatie.
Grappig genoeg las ik in 2026 al 7 boeken, waarvan het merendeel over depressie. Zoals Octavie Wolters' Slot, een non-fictieboek over haar depressie en de coronajaren. En haar drie lino-prentenboeken, die niet primair over depressie gaan, maar wel een enigszins zwaar filosofische ondertoon hebben. Alle drie prachtig en hier en daar ook echt emotioneel, en inspirerend! Ik probeer vandaag of morgen mijn (uitgebreidere) gedachten over deze prentenboekenreeks (ze zijn niet opeenvolgend) op te schrijven.
En nu? There Is No Antimemetics Division, een sciencefictionroman van de auteur Qntm: https://www.fantasticfiction.com/q/qntm/there-is-no-antimemetics-division.htm Het was zo hard aan het buzzen rond dit boek dat ik het niet kon negeren. Ik heb niet de indruk dat ik het mezelf makkelijk maak.
