Toen we op Instagram de oproep voorbij zagen komen om Geschenk van de zee, de debuutroman van Julia Kelly te lezen voordat het boek in de winkels lag, waagden Renate en Helma een kans. Volgens de uitgever is de roman hét boek van 2026 dus deze kans wilden we niet aan ons voorbij laten gaan. En hoera, we kregen allebei het e-book toegestuurd en het idee voor een buddy read was al snel geboren. Het lezen kon beginnen!
Over Geschenk van de zee
Schotland, 1900. De inwoners van het vissersdorpje bereiden zich voor op een onbarmhartige winter. Tijdens een storm spoelt een jongen aan. Hij vertoont een opmerkelijke gelijkenis met de zoon van Dorothy, die jaren daarvoor op dezelfde leeftijd in zee is verdwenen. Het dorp raakt ingesneeuwd. Dorothy stemt ermee in om voor de jongen te zorgen totdat duidelijk is waar hij vandaan komt. Lang sluimerende geheimen komen boven in de hechte gemeenschap. En Dorothy kan de visser Joseph niet meer ontlopen, na jaren afstand te hebben gehouden…
Het verhaal begint met een jongetje dat aanspoelt tijdens een storm in 1900. Wat was je eerste reactie op zijn komst?
Helma: Omdat het aangespoelde jongetje lijkt op Moses, de verdwenen zoon van Dorothy, hoopte ik stiekem op een soort wonder en dacht dat er misschien een vleugje magie in het verhaal zat. Omdat je nog maar in het begin van verhaal zit, weet je ook niet precies wat er allemaal is gebeurd en hoeveel tijd er precies is verstreken tussen de verdwijning van Moses en de komst van het jongetje. Dat het enkele jaren is, wordt eigenlijk pas gaandeweg het verhaal echt duidelijk.
Renate: Net als Helma hoopte ik op een wonder en een beetje magie. Nu zat er wel wat magie in omdat er ook over wisselkinderen en andere bijzondere gebeurtenissen uit de Schotse volksverhalen in zitten.
Ik was ergens ook heel blij voor Dorothy omdat je het idee kreeg dat Moses terug was. Ondanks dat er toen al gezegd werd dat er jaren tussen zaten maakte dat voor mij nog niet uit qua verhaal. Ik hoopte gewoon dat hoe wonderlijk dat ook zo zou zijn haar zoon terug was.
De motivatie van Dorothy om voor de jongen die sprekend op haar zoon lijkt te zorgen: moederliefde of onverwerkte rouw?
Helma: Ik denk dat het in eerste instantie onverwerkte rouw is. Via terugblikken in de tijd wordt duidelijk dat Dorothy haar zoontje weinig vrijheid gaf en hem overspoelde met een beklemmende liefde waar hij één keer aan ontsnapte met een noodlottig gevolg., Ze ziet de zorg voor de jongen vooral als een tweede kans om het 'goed' te doen en gaandeweg het verhaal wordt duidelijk dat dit haar helpt in haar rouwproces.
Renate: Moederliefde wat uiteindelijk leidde tot het verwerken van onverwerkte rouw, want ondanks alles zat Dorothy nog erg met het verlies van haar zoontje, Door het zorgen voor het jongetje kan ze dit een beetje verwerken en voor een tweede kans gaan.
De groepsdynamiek van een besloten dorp
Helma: De vrouwen in het dorp keren zich als één blok tegen de stadse vreemdeling die Dorothy in hun ogen is, voor ze maar een woord met haar hebben gewisseld. Hun 'allen tegen een' is bijna schokkend om te lezen. Ik had zo'n medelijden met Dorothy toen ze na een ongelukkige jeugd met een moeder die haar nooit genoeg vond vol hoop op een nieuwe en gelukkige toekomst in het dorp arriveerde en ze direct te maken kreeg met de roddelende vrouwen die één front tegen haar vormen. Haar ontluikende romance met de visser Joseph is mede daardoor al tot mislukken gedoemd. Niemand gunt haar deze man waar de dorpsmeisjes zelf op azen. Ik vind het knap hoe Kelly erin slaagt om in eerste instantie je antipathie voor de dorpsbewoners op te wekken, maar het daarna net zo gemakkelijk laat omslaan in medeleven door ook hùn verhalen te vertellen. Hierdoor kom je te weten met welke (soms hartverscheurende) problemen zij moeten omgaan. De komst van de jongen zet een ontwikkeling van onderlinge verbinding en begrip in gang waarbij de harde kantjes van rouw en verdriet worden verzacht en langlopende rancunes vergeven en de groepsdynamiek de andere kant op werkt. De rol van het jongetje is evident in deze ontwikkeling van de dorpsdynamiek.
Renate: Het klinkt ook echt als een kleine gemeenschap het dorpje in dit verhaal. Echt zo'n dorpje waar je als buitenstaander heel erg moeilijk tussen komt. Dat is heel realistisch neergezet door Kelly. Ik had wel medelijden met Dorothy, door het welkom wat ze in eerste instantie kreeg van vooral de vrouwen in het dorp. Ik kan mij dan ook helemaal vinden in het antwoord van Helma hierover.
Helma: De zee is bijna een eigen personage en de bron van leven én van dood. Het is heel duidelijk dat de zee geeft maar net zo makkelijk neemt. Het dorp leeft van de visvangst, maar er is geen enkel gezin waar echtgenoten, vaders of zonen niet meer thuisgekomen zijn.
Renate: De zee is zeker belangrijk in dit verhaal. Het geeft je een idee hoe het leven is voor de mensen die aan de zee wonen en leven, en dat het gezegde de zee geeft en de zee neemt niet voor niets gezegd wordt en dat daardoor de zee altijd heel indrukwekkend is.
Helma: Ik heb genoten van haar beeldende schrijfstijl en de soepel lopende zinnen waarmee ze personages en het dorp en zijn bewoners geloofwaardig tot leven bracht.
Renate: Het was een heerlijke schrijfstijl, prettig en ook prachtig. Ze neemt je mee in het verhaal om je aan het einde pas los te laten als je vol emotie zit vanwege het verhaal. Het smaakt naar meer.
Helma: De auteur verwerkt een scala aan thema's in het verhaal zoals huiselijk geweld, alcoholisme, ongewilde kinderloosheid, diepe rouw en onbeantwoorde liefde. Het geeft de nodige diepgang aan het verhaal waarmee ze tevens haar personages zich laat ontwikkelen en (leven veranderende) keuzes met hoop voor de toekomst laat maken.
Renate: Er komen heel veel thema's in dit verhaal, zoals Helma hierboven al benoemde. Ondanks dat het best heftige thema's zijn is het knap dat het verhaal ondanks de zware thema's vooral om hoop draait, hoop op mooiere tijden. Ook leef je hierdoor veel meer mee met de personages, zo kun je je ook meer in bijvoorbeeld Agnes, een van de dorpsmeisjes die verliefd op Joseph is, verplaatsen.
Zijn we het eens met de stelling dat dit dé roman van 2026 is?
Helma: Zover zou ik (nog) niet willen gaan omdat het jaar nog maar net begonnen is. Dat neemt niet weg dat het een prachtige en ontroerende roman is dat zeker voor die nominatie in aanmerking gaat komen. Van mij krijgt het boek een welverdiende 4 sterren. Mijn volledige recensie van het boek vind je hier.
Renate: Het is zeker echt een heel erg mooi en indrukwekkend boek en het zal zeker een van de beste boeken zijn die ik dit jaar ga lezen, want het boek heeft veel indruk op mij gemaakt. Aan het einde van het jaar durf ik pas echt te zeggen of dit echt het boek van het jaar is. Het is een prachtige roman die je gewoon moet gaan lezen. Een hoopgevend verhaal vol liefde en geheimen en dat het leven soms anders loopt dan je verwacht, maar dat er altijd weer iets op je pad komt wat je weer terug naar jezelf brengt. Van mij krijgt het boek ook 4 sterren. Mijn volledige recensie van het boek vind je hier.
Geschenk van de zee ligt sinds 13 januari in de winkels en het luisterboek (voorgelezen door Nienke Brinkhuis) is vanaf 21 januari verkrijgbaar. Hebben we jullie enthousiast gemaakt?
Klik hier om naar de overzichtspagina van Fabulous Feelgood te gaan.