In kletshoek #45 van het Thriller Café gaf bezoeker Marvin ons de tip om een blog te wijden aan series die de zogeheten tiendelentest al dan niet kunnen doorstaan. Naar voorbeeld van de Zweedse auteurs Sjöwall & Wahlöö zou een reeks namelijk uit niet meer dan tien delen moeten bestaan. Dit idee sprak ons dermate aan dat we er vandaag een artikel aan besteden.
Thrillerseries. De een is er gek op, de ander houdt er helemaal niet van, en er zijn ook lezers die het eigenlijk niets uitmaakt. Een vast kenmerk van een serie is dat ze terugkerende hoofdpersonages heeft, waar je je, vooral omdat je hen steeds beter leert kennen, op een gegeven moment verbonden mee voelt. Misschien voelen ze zelfs aan als familie, of op z’n minst als goede vrienden. Maar, net zoals in het echte leven, kan de band die je met hen hebt dunner worden. Of zelfs breken.
Meer dan genoeg auteurs kiezen ervoor om de personages uit hun series niet ‘over de datum te laten gaan’, zij geven er de voorkeur aan dat een reeks uit een beperkt aantal delen bestaat. Een goed voorbeeld daarvan is de achtdelige 'Frieda Klein'-serie van het Britse auteursduo Nicci French. Aanvankelijk was het overigens hun bedoeling om maar één boek over deze psychoanalytica te schrijven, maar omdat ze daarin haar karakter niet volledig konden uitdiepen werden het er uiteindelijk de al genoemde acht. Sjöwall en Wahloo, we noemden ze al, besloten dat het tiende deel van hun serie met Martin Beck het laatste was, en de reeks met Jack Stapleton en Laurie Montgomery van de Amerikaan Robin Cook komt uit op hetzelfde aantal. Op dit moment geldt dat eveneens voor Lars Kepler, maar de verwachting is dat Joona Linna nog wel meer van zich zal laten horen.
Elk jaar worden er ontelbaar veel nieuwe series geboren. Sommige starten als trilogie, maar blijken zo succesvol dat meer delen volgen. Andere auteurs zijn zo ambitieus dat ze meteen een handvol of zelfs meer delen plannen. Het zou ons te ver brengen om alle (nog) kortlopende series op te sommen. Zo ver dat we er zelfs niet aan beginnen en ons in dit artikel alleen op series met (veel) meer dan tien delen concentreren.
Soms worden tien delen er uiteindelijk toch meer. Heel af en toe gebeurt dat zelfs op een bijzondere manier, dat liet de Deen Jussi Adler-Olsen zien. Lang geleden besloot hij dat hij niet meer dan tien delen over afdeling Q zou gaan schrijven. Dit voornemen is hij nagekomen, maar tegelijkertijd maakte hij plannen voor een doorstart van de reeks, en zou hij een opvolger aanwijzen. Hij had een auteur in gedachten, maar die is het niet geworden. De keuze viel op Stine Bolther en Line Holm en op 8 juli 2025 verscheen het door hen drieën geschreven elfde deel rondom de speciale eenheid binnen de Deense politie.
Hieronder sommen we een heel aantal series op, al dan niet afgesloten, die boven de tien delen zitten.
Scandinavië
- Håkan Nesser: Commissaris Van Veeteren, 11 delen
- Liza Marklund: Annika Bengtzon, 11 delen
- Sara Blaedel: Louise Rick, 11 delen
- Henning Mankell: Kurt Wallander, 13 delen
- Jo Nesbø: Harry Hole, 13 delen
- Arnaldur Indriðason: Erlendur Sveinsson, 14 delen
- Jørn Lier Horst: William Wisting, 17 delen
Nederland en Vlaanderen
- Anja Feliers: Kathleen Verlinden, 12 delen
- Tille Vincent: Code 37 (Hannah Maes), 13 delen
- Jacob Vis: Ben van Arkel, 14 delen
- Ludo Geluykens: Somers & De Winter, 16 delen
- Christian De Coninck: Stijn Goris & Stef Pauwels, 19 delen
- Jo Claes: Thomas Berg, 19 delen
- Jos Pierreux: Luk Borré, 21 delen
- Luc Deflo: Dirk Deleu, 21 delen
- Toni Coppers: Liese Meerhout, 21 delen
- Sterre Carron: Rani Diaz, 22 delen
Andere niet-Scandinavische of Nederlandse/Vlaamse series
- Jeffery Deaver: Lincoln Rhyme & Amelia Sachs, 11 delen
- Nele Nauhaus: Bodenstein & Kirchhoff, 11 delen
- Ellis Peters: George Felse, 12 delen
- Harlan Coben: Myron Bolitar, 12 delen
- John Lescroart: Dismas Hardy, 13 delen
- Karin Slaughter: Will Trent, 12 delen
- M.J. Arlidge: Helen Grace, 13 delen
- Tess Gerritsen: Rizzoli & Isles, 13 delen
- Angela Marsons: Kim Stone, 14 delen
- Carla Kovach: Gina Harte, 14 delen
- Kathy Reichs: Temperance Brennan, 18 delen
- Peter James: Roy Grace, 18 delen
- Douglas & Child: Aloysius Pendergast, 21 delen
- Patricia Cornwell: Kay Scarpetta, 29 delen
- James Patterson: Alex Cross, 30 delen
- J.D. Robb: Eve Dallas, 30 delen
Er zijn echter ook series die oneindig lijken. Wat te denken van die met de Amsterdamse rechercheur De Cock en zijn assistent Vledder? Het eerste deel van de door Appie Baantjer bedachte en geschreven reeks werd al in 1964 uitgebracht en nog geen week geleden verscheen het alweer 98e deel: De Cock en de moord in de donkere dagen. Dit aantal wordt door de meeste series bij lange na niet gehaald, ondanks de behoorlijk lange looptijd van enkele daarvan. Vanaf deel 71 – ongeveer twee jaar na het overlijden van Baantjer – is Peter Römer overigens de auteur. Pieter Aspe komt nog het dichtst in de buurt van de Baantjers, want Pieter Van In, Hannelore Martens en Guido Versavel zijn in veertig delen van de 'Aspe'-serie de protagonisten. In de 'Episode'-reeks is alleen Van In het hoofdpersonage, hoewel hij dan gepensioneerd is. Na Aspes overlijden kreeg Jonas Boets overigens het mandaat om de reeks voort te zetten, maar dan wel met een jongere Van In en Versavel in de hoofdrol. Dit vervolg heeft op dit moment vijf delen en later dit jaar verschijnt een zesde.
En dan hebben we natuurlijk de Queen of mysterie Agatha Christie, want de serie met de Belgische detective Hercule Poirot telt maar liefst 44 delen. Daarnaast schreef Christie ook nog een twaalfdelige reeks met Miss Marple. Een van de series die tamelijk lang loopt, is die van de Britse auteur Jim Grant. Onder het pseudoniem Lee Child schreef hij inmiddels dertig delen met de voormalig majoor van de Amerikaanse militaire politie Jack Reacher, waarvan het eerste al in 1997 werd uitgebracht. Vanaf het 26e deel is Childs broer Andrew co-auteur, waarbij het de bedoeling is dat hij het schrijven van de reeks volledig overneemt.
Wat vindt het Thriller Café?
Aan het begin van dit artikel hintten we al even naar lezers voor wie een serie wel tot in lengte der dagen door mag gaan. Dit is uiteraard een kwestie van persoonlijke voorkeur, want er zijn er natuurlijk ook genoeg die vinden dat een reeks niet te lang moet voortduren. Voor beide standpunten zijn argumenten te bedenken en enkele daarvan hebben we al benoemd. Maar wanneer doet een auteur er nou goed aan met een serie te stoppen? Wanneer zijn de terugkerende personages over hun houdbaarheidsdatum heen? Zomaar een paar vragen die gesteld kunnen worden en waarover de meningen verdeeld zijn.
Een aantal van de genoemde series is beëindigd, sommige al geruime tijd geleden, maar er zijn er ook waarvan het einde nog niet in zicht lijkt te zijn. Kunnen deze de toets der kritiek nog doorstaan of had de desbetreffende auteur er goed aan gedaan zijn personages met pensioen te sturen?
Wat vind jij van langlopende series? Ben je van mening dat de auteur een maximum moet stellen of maakt het jou niets uit? Laat ons vooral weten welke series van jou hadden mogen stoppen en welke wel langer hadden mogen doorgaan.
Naar de inhoudsopgave van het Thriller Café