Met 15 lezers begonnen we aan deze leesclub over het boek Flora's Erfenis, een eerste deel in de Lelievillaserie.
Een serie met een duale tijdlijn, die je steeds meeneemt naar het verleden en naar het heden, in dit geval ging het over Flora en in het verleden over haar oma Josephine.
Het was voor ons allemaal een eerste kennismaking met de schrijfster Clarisse Sabard. En de meeste van ons zijn heel nieuwsgierig naar het Tweede deel.
We hebben met zijn allen een fijne discussie gehad over dit boek, waar verschillende meningen werden gegeven, waardoor we ook weer wat van elkaar leerde, dat maakt een leesclub ook leuk.
Verschillenden vragen kwamen aan bod waarin we het boek uitgebreid bespraken, hier zie je er een paar uitgelicht.
Over het boek
Flora's erfenis van Clarisse Sabard is dé grote hit uit Frankrijk; de start van een serie met een duale tijdlijn.
Er hangen donkere wolken boven het leven van Flora. Om aan alle onrust te ontsnappen, zoekt ze haar toevlucht in Normandië, in het huis dat al eeuwenlang in de familie is. Op een dag staat er een mysterieuze doos voor de deur, met daarin een caleidoscoop, vergeelde foto’s en een oud manuscript. Het laat een andere kant van haar oma Joséphine zien: in de jaren dertig blijkt ze kunststudente te zijn geweest, op zoek naar vrijheid en liefde in de bruisende brasserieën van Parijs. Om meer te weten te komen over haar afkomst begint Flora aan een adembenemende zoektocht, die haar uiteindelijk naar het eiland Corfu brengt. Biedt een lang verdwenen schilderij de antwoorden die ze zoekt?
Over de auteur
Clarisse Sabard besloot na een heftige gebeurtenis in haar leven eindelijk haar droom te verwezenlijken: schrijven. Sindsdien heeft ze al twaalf romans op haar naam staan. Voor haar debuut won ze de Prijs voor het Beste Romantische Boek in Frankrijk. Flora's erfenis is het eerste deel in een gloednieuwe serie, die in haar thuisland een enorme hit werd.
Schrijfstijl
Van de schrijfstijl van een auteur kun je altijd genoeg over praten, wat de een juist fijn vind ziet de andere juist anders. Dat is juist het leuke aan een leesclub om achter die meningen te komen.
De schrijfstijl werd als prettig ervaren, door de korte hoofdstukken die ook met een grote afwisseling tussen de personages werden afgewisseld zat er veel vaart in het verhaal, waardoor de meeste van ons het boek zo uit hadden, maar ook waren er die in het begin wat moeite hadden om in het verhaal te komen, wat deels kwam door de hoeveelheid personages die werden geïntroduceerd.
Door de duidelijke aanduiding bij de hoofdstukken was het wel steeds wel duidelijk in welke tijd het zich afspeelde en over welk personage het vooral ging.
Suze . De schrijfstijl is heel toegankelijk en past wat mij betreft heel goed bij deze roman. Ze beschrijft alles heel goed, waardoor je
echt een beeld krijgt van de personen en de omgeving. Ik vind het heel beeldend met mooie woorden en lange, omschrijvende zinnen
Petra. Dit boek las als een trein. Het moest en zou uit. Ik wilde maar blijven lezen. Het leest erg gemakkelijk, geen moeilijke woorden of ellenlange zinnen. Ik vind eigenlijk wel, dat ze met de stijl van Lucinda Riley te vergelijken is. Lucinda weet me alleen iets meer te raken. Alhoewel bij het kleine mannetje wat ze red en meeneemt naar haar moeder en oom, prikten er toch nog wel een paar tranen.
Lit leaf turner. Clarisse Sabard schrijft alsof ze zelf met een penseel in de hand staat: zinnen vol kleur, lichtinval en geur. Vooral in de historische stukken is haar taal bijna zintuiglijk – ik rook de terpentine, hoorde de jazz in de Parijse cafés. In het heden is ze soms net iets te braaf en uitleggerig, alsof ze bang is dat we iets niet meekrijgen. Het paste perfect bij de roman, vooral bij de delen over Josephine.
Elise. Ik vond de schrijfstijl erg prettig. De beschrijvingen van de omgeving en personages waren heel uitgebreid, waardoor je de situaties goed voor je kon zien. De woordkeuze paste bij de tijd waarin het verhaal zich op dat moment afspeelde. Daarin zag je hier en daar verschil, zodat het aansloot bij het heden of verleden. De lengte van de hoofdstukken vond ik ook prettig, niet te lang en niet te kort.
Trudie. De eerste 150 pagina's waren voor mij echt even inkomen. Het verhaal pakte mij nog niet waardoor ik het moeilijk vond om door te lezen. Zelf merk ik echt verschil tussen de verhaallijnen. De verhaallijn van Josephine is echt prachtig geschreven en vooral ook erg mysterieus. Echter vind ik de verhaallijn van Flora minder interessant en ook wel aardig voorspelbaar. Na de eerste 150 pagina's is mijn interesses gewekt door de gebeurtenissen waar Josephine in terecht komt. Hierdoor begin ik mij steeds meer in te leven in de personages en vind ik de verhaallijn van Flora ook leuker worden!
Opbouw
De opbouw werd over het algemeen als prettig ervaren, door de korte hoofdstukken bouwt het verhaal zich ook goed op naar het moment waar alles bij elkaar komt.
En kan je als lezer zelf ook meespeuren naar de dader, die voor de een al sneller bekend was dan de ander.
Carolien. In het begin moest ik even in het verhaal komen, maar ik vond het erg fijn dat het historische gedeelte meer dan één hoofdstuk achter elkaar was, zo kreeg je telkens de volledige informatie voor een goede beeldvorming. Ik vond her plot een goede ontwikkeling hebben. Goede opbouw van de verhaallijnen, een beetje spanning, ergernis, irritatie, liefde en de uitkomst van de geheimen.
Clarissa. Het boek heeft een mooie opbouw. Hoe verder je leest, hoe meer je te weten komt over de erfenis en wat er allemaal gebeurd is. Ik moest er in het begin wel even inkomen met alle verschillende namen. Wie hoort bij wie, wat is de connectie en wanneer speelt het zich precies af. Ik heb dus wel even de nodige aantekeningen gemaakt rondom de verschillende personages. De afwisseling tussen heden en verleden leest prettig. Ik werd echt meegenomen in het verhaal en had zin om verder te lezen om erachter te komen wat er nu precies aan de hand was. Wat betreft het plot vind ik het verhaal goed in elkaar zitten. Zoals mijn medelezers ook al hebben aangegeven zijn er nog vragen onbeantwoord, maar goed, het gaat dan ook om een trilogie. Dat wordt dus verder lezen.
Bertine. Zoals ik eerder aangaf vind ik in het begin de tijd tussen de verhaallijnen te lang. Daardoor werden het echt twee losse lijnen. De overgangen vond ik echter wel erg goed. Ik vond de ontwikkeling van het plot niet heel verrassend. Je kon alles wel redelijk goed aan zien komen, mede door de proloog. Neemt niet weg dat het verhaal goed in elkaar zit. Er zijn nog wat losse eindjes, maar daarom volgen er ook nog twee delen.
Wilnanda. Ik vind de opbouw van het verhaal goed. Had in het eerste stuk van het verhaal wel nog even moeite met de verschillende personages die voorbij kwamen in combinatie met de duale tijdlijn en de gebeurtenissen in het verhaal. Maar halverwege het boek was dit helemaal over zat toen zo in het verhaal. Het leuke vond ik dat je op een gegeven moment dacht van het verhaal gaat zo en zo aflopen en dan had het toch ineens weer een verrassende wending. Waardoor het tot het eind toe een bepaalde spanning in het verhaal zat en dan nog blijven er aan het eind van het verhaal toch nog wat vragen onbeantwoord. Maar dat zal in een mogelijke vervolg wel goed komen.*
Ineke. Beide verhaallijnen worden chronologisch verteld en werken beiden ook toe naar de oplossing van het probleem. Toch blijven er voor mij nog lossen eindjes, maar die zullen waarschijnlijk in de volgende delen verder uitgewerkt gaan worden. De opbouw van het verhaal vond ik niet altijd even sterk. Bepaalde reacties vond ik ongeloofwaardig. Zo vond ik de manier waarop er op Flora werd gereageerd door haar zakenpartner en omstanders niet geloofwaardig. Het feit dat iedereen zich tegen haar keerde in deze tijd waarin Me-To toch een belangrijke rol speelt. Naar mijn idee had dit beter uitgewerkt kunnen worden. Ook begreep ik haar relatie met Jay niet helemaal. In het begin afstandelijk, toen bleek toch dat het meer was, en uiteindelijk werd het een liefdesrelatie.
Historische roman
Als je aan een Historische roman denkt, wat hoort een historische roman dan volgens jou zeker te hebben? Of in welke andere subcategorie vind je dit boek anders passen als je het geen historische roman vind.?
De reacties bij deze vraag vond ik zelf erg leuk omdat ze nogal verdeeld waren, had van te voren ook niet kunnen bedenken dat deze vraag zoveel los zou maken.
Sjoan Wat hoort erin? Ik denk dat dat smaken verschillen zijn. Maar wat ik vind dat erin hoort is uiteraard een stukje geschiedenis, dus 2 verhaallijnen vind ik altijd heerlijk. Zodat je je een beetje waant in een andere tijd, je leest immers niet voor niets een historische roman. Een beetje spanning en drama mag eigenlijk ook niet ontbreken, evenals (familie)geheimen. Ik vind dit wel een historische roman.
Suze Het verhaal moet verteld worden vanuit de achtergrond van een stukje geschiedenis, een bepaalde periode, personage en/of gebeurtenis in die tijd. Ik vind dit geen historische roman, maar gewoon een roman met twee verhaallijnen in twee verschillende perioden. Een verhaal vanuit de oma en een verhaal vanuit de kleindochter. Ik weet niet of hier een subcategorie voor is.
Clarissa. Voor mij moet een historische roman ook inzicht geven in de omgeving waar het zich afspeelt. Ik lees dan dus graag dingen uit de cultuur of bezienswaardigheden die er zouden zijn. Je leest ook wat over de geschiedenis van het land waar het zich afspeelt. Wat mij betreft had er in dit boek nog wat meer historie voorbij mogen komen. Ik vind het een hele fijne roman om te lezen. De twee verhaallijnen spreken mij erg aan. Dit is niet een roman die ik echt zou wegzetten als historisch. Het is voor mij dan meer gewoon een roman.
Nancy. Is persoonlijk maar voor mij zijn er toch een aantal zaken belangrijk.
Geschiedenis is noodzakelijk ,kan voor sommige mensen een beter beeld geven. En dat is ook een Historisch verhaal , geschiedenis maakt het verhaal.
Ik vind het niet echt een Historisch boek omdat er voor mij dan niet echt veel geschiedenis inkomt . Maar dat zal terug voor iedereen anders zijn.
Ik lees geregeld Historische verhalen en dit boek is in vergelijking meer een Romantisch boek maar met een leuke geschiedenis erin verweven
Bertine. Voor mij moet een historische roman geheel of gedeeltelijk op waarheid gebaseerd zijn. Ik lees eigenlijk enkel zulke historische romans. Deze definitie heeft Google:
fictief verhaal dat zich afspeelt in een bepaald tijdperk in het verleden, waarbij waargebeurde gebeurtenissen, historische personen en fictieve elementen worden samengevoegd om een beeld te schetsen van hoe het leven toen was.
Voor mij valt dit boek onder de feelgood, omdat ik het waargebeurde miste. En, eigenlijk speelt het hele boek zich in het heden af. Flora leest het manuscript, waardoor ze een inkijkje in het verleden krijgt, maar het verhaal speelt zich er niet in af. Dit is gevoelsmatig anders dan bij een boek waarbij er echt geschakeld wordt tussen de verschillende personen/tijden. In feite blijf je hier heel het boek bij Flora en zie je het verleden vanaf de zijlijn. Wat ik ook al bij de vraag over stijl aangaf.*
Feelgood is een categorie die ik niet uit mezelf lees omdat ik altijd wat wil leren van een boek. Ik zoek bewust naar boeken die gaan over een stukje geschiedenis wat ik nog niet ken. Maar, dit boek viel niet tegen. Ik vond het erg leuk om te lezen.
Het oordeel
Flora's erfenis van Clarisse Sabard heeft een prima beoordeling gekregen, het was een aangename kennismaking met deze voor ons nieuwe schrijfster.
Het smaakte voor de meeste van ons naar meer en zijn dan ook benieuwd naar het volgende deel, waar het om Stella en Hortense zal gaan.
Het was een gezellige leesclub en een hele fijne leeservaring zo met zijn allen.
Het boek haalde een gemiddelde van 4.0 sterren wat een prima score is.
5 sterren
Wilnanda. Wat verder opvalt is dat er een aantal sterke vrouwen in het verhaal voorkomen. Vrouwen die met wat er op hun pad komt toch hun mannetje weten te staan. Als je dit boek leest is het net of je om een hoekje mee staat te kijken. Heel bijzonder dat de auteur dit met haar schrijfstijl zo voor elkaar weet te krijgen.
Petra. Op een gegeven moment werkt de schrijfster naar het einde van het boek, maar er blijven vragen open staan. Waarschijnlijk als we de boeken van Stella en Morgane hebben gelezen komen we bij de waarheid uit. Dus spannend tot het einde. Toch is het een mooi einde! Het enige jammere van alles is dat we tot eind 2026 op deel 2 moeten wachten en tot eind 2027 op deel 3. Dat duurt wel heel erg lang, tegen die tijd ga ik dit boek zeker nog een keertje lezen. Dat is echt geen opgave, het is een geweldig mooi boek.
Als je van boeken van Barbara Josselsohn en Lucinda Riley houdt, verwacht ik dat je dit boek zeker ook mooi gaat vinden.
4 sterren
Elise. Een roman vol raadsels in zowel het heden als verleden, dan heb je mijn aandacht direct te pakken! Al in de eerste paar hoofdstukken wordt mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Allerlei vragen komen in mijn hoofd op. Je voelt aan alles dat de personages veel hebben meegemaakt en dit een roman wordt vol geheimzinnigheid en mysteries.
Bertine. Aan het einde van het boek blijven er ook nog wat eindjes open. Sabard wekt daarmee nieuwsgierigheid op naar de volgende delen, waarin dit waarschijnlijk uitgewerkt gaat worden.
Caro. Flora’s erfenis is een sfeervolle roman rondom familiegeheimen en kunst met mooie beschrijvingen van en een vleugje mysterie. Ik geef het 3,5 ster.
3 sterren
Litleafturner. Flora’s erfenis was voor mij een boek van twee snelheden: het verleden warm, kleurrijk en meeslepend, het heden wat flets en soms geforceerd. Als standalone had dit boek iets strakker en evenwichtiger gemogen.
Bedankt allemaal voor jullie aanwezigheid en gezelligheid in deze leesclub!