Een stuk of honderd. Het waren de tijden van het Boekenfestijn en ik had studenten-OV, dus ik ben er heel wat afgereisd. Zelfs eens direct na een college van Nijmegen naar Eindhoven gesprint (geïntercitied?) om de openingsdag mee te kunnen maken. En nou, ja, toen heb ik weleens een derde van mijn gewicht in boeken gekocht. En het met het OV naar huis gesleept. In tassen. Waarvan een hengsel brak en een deel van de boeken over de treinvloer ging. Denk maar niet dat mensen je helpen wanneer je een boekenvloedgolf op je medereizigers loslaat. Uiteindelijk heb ik alles thuis gekregen. De laatste kilometer had ik zelfs nog hulp uit onverwachte hoek: en oud-schoolgenoot en die bitch van een moeder van haar*, spotte me met mijn boeken, en boden me een lift aan naar huis. Reden: ze vonden mijn haar geweldig en wilden weten hoe ik dat gedaan had. Dus, mocht je ooit 15 a 20 kilo boeken willen versjouwen, zorg er dan voor dat je opmerkelijk witblond haar en een lading zilvershampootips hebt.
(*Nee, echt, dat mens vond het nodig om over 9-jarige Vuurvogeltje te roddelen, omdat kleine Vuurvogeltje had gekozen haar vormsel niet te doen. Branden in de hel zou je. Branden!)