In de stilte de echo is nu echt uit mijn handen. Deze week was er nog een laatste keuze over de kleur van de achterflap: loopt de zwarte kleur van de cover door op de rug en achterkant of wordt dat wit als contrast? Ik heb mijn voorkeur aangegeven. Hebben jullie daar eigenlijk een voorkeur in? Of maakt het niet uit of de coverafbeelding of -kleur doorloopt op de achterkant?
De laatste week van februari is de persklaarmaker klaar en gaat het boek naar de drukker.
Over de berg
Nu moet mijn blik naar buiten. Dat vind ik moeilijk. Ik schreef het al eerder: een boek schrijven is een eenzame bezigheid. Maar het is een eenzaamheid die ik ook heel aangenaam vindt; lekker in mijn eigen wereld met door mij gecreëerde mensen. Het redactieproces helpt mij om het los te laten en dan vind ik het ook fantastisch en spannend als mensen het boek gaan lezen. Daar tussenin ligt een berg die ik over moet. Ik moet mezelf ertoe dwingen en onderwijl denk ik ‘waarom doe ik mij dit zelf aan?’ Op papier iets vertellen over mijn nieuwe boek lukt me nog wel, en op de radio vertellen over andere boeken waar ik enthousiast over ben, vind ik leuk.
Ik weet nog hoe ik eind 2019 naar het Schiedams Boekhuis ging met de vraag of ik daar een boekpresentatie kon houden. Mijn hart klopte in mijn keel en ik moest me dwingen om mijn hoofd niet tussen mijn schouders te trekken. De woorden ‘binnenkort komt mijn eerste boek uit’ kreeg ik nauwelijks naar buiten. Gelukkig zijn de eigenaren van mijn boekwinkel erg aardig, dus kwam het goed. En inmiddels durf ik hen zonder schroom te vragen. Wat heet: eigenaar Rob was zo enthousiast over ‘Nevels’ dat hij al regelmatig gevraagd had naar mijn nieuwe boek. Een datum voor een boekpresentatie in de Boekenweek bij hen was makkelijk gevonden. Alleen: daarmee was ik er nog niet.
Naar het Zuiden
Vorige week vertelde ik dat het idee voor In de stilte de echo ontstond in de Zuid-Limburgse heuvels rond Noorbeek. Een dorpje dat ook is gaan dienen als een belangrijke setting voor het verhaal. ‘Hoe leuk zou het niet zijn als het boek daar ook wordt gepresenteerd?’ riep mijn literair agent enthousiast. Heel leuk, en toen kwam natuurlijk de vraag naar mijn netwerk aan de orde. Met zwetende handen tikte ik een mail naar het restaurant waar we tijdens onze vakantie regelmatig eten en een andere naar de eigenaar van ‘ons’ vakantiehuisje. De reacties waren verrassend positief. Er moet nog het nodige geregeld worden, waaronder een datum, maar dan is er ook een boekpresentatie in Zuid-Limburg. Leuk ook voor iedereen die naar de presentatie van In de stilte de echo zou willen komen, Schiedam te ver is en Zuid-Limburg goed te doen vindt. En ik haal opgelucht adem: mijn eerste bergetappe zit erop.