Boekberichten, persberichten, to do’s en presentaties voorbereiden. Alle aandacht gaat nu uit naar de lancering van ‘In de stilte de echo’ op 15 maart. Gisteren had ik overleg met de uitgever en mijn literair agent. Gelukkig doen zij veel, toch kan ik het niet laten me ertegenaan te bemoeien. Het gaat tenslotte over mijn boek en een beetje over mij; daar moet ik me wel senang bij voelen. Het is een fase waar ik onrustig van word. De afgelopen jaren had ik met het manuscript de ruimte om van alles te veranderen, toe te voegen of weg te gooien. Nu is het een kwestie van ‘dit is het’ en alles wat er over wordt gezegd en vooral geschreven moet perfect: er is maar een kans om het boek onder de aandacht te brengen.
Binnen mijn macht
Adem in, adem uit. Ook vandaag begon ik mijn dag met een halfuurtje yoga. Goed voor het lijf en goed voor de focus op wat binnen mijn macht ligt. Dat is wat ik ga zeggen tijdens de boekpresentaties en de afspraken over de randvoorwaarden. Gisteravond was ik met eigenaar Rob van het Schiedams Boekhuis bij ’t Spul waar we de presentatie op 15 maart gaan doen. De afspraken over de drankjes, hapjes en het scherm zijn gemaakt. De inhoud ligt nog open. Literair agent Dorine Holman krijgt de regie en Rob gaat ‘ook iets zeggen’. Beide beloofden me te verrassen met hun vragen: ‘het moet een beetje spannend blijven.’ Dit betekent natuurlijk niet dat ik van tevoren niet kan nadenken over wat ik kwijt wil. Wil ik het hebben vooral hebben over de thema’s in de roman, over het verhaal, over hoe het boekenweekthema terugkomt of over het algemene thema van mijn romans? Liever niet over mezelf, maar misschien juist wel?
Van zwingelput naar blowen na achten
Of wellicht hangt dit allemaal wel samen. Mijn hoofd werkt associatief en als je eenmaal op de enthousiasmeknop hebt gedrukt maak ik allerlei lijntjes die voor mij logisch zijn maar niet direct navolgbaar. Voor het schrijven is dit heerlijk, daar kan ik het laten springen en lopen. Ik ben namelijk ook goed in structuur en het doordringen tot de kern: mijn ambtelijke loopbaan is daarop gebouwd. In een roman breng ik het associëren en structureren samen en maak ik er een geheel van met boven- en onderliggende verhaallijnen.
Associërend is het voor mij bijvoorbeeld heel logisch om van een scene bij een Zwingelput in de Zuid-Limburgse te belanden in de Haagse jeugdzorg in de jaren negentig van de vorige eeuw. En voor je het weet vertel ik dat ik eind jaren tachtig mijn loopbaan begon in een wegloophuis voor jongeren. Het was in de alternatieve sector: er was geen contact met ouder, ’s avonds mocht er na acht uur worden geblowd en niemand deed moeilijk over een meisje van dertien met een vriendje van tweeëntwintig. Nu vind ik dit onvoorstelbaar. En wat de boekpresentatie betreft: het heeft ook niets met ‘In de stilte de echo’ te maken. Wel is het illustratief voor wat ik tijdens de boekpresentatie moet beteugelen.
Wat zal het worden?
Terug naar de voorbereiding van de presentatie op 15 maart. Ik denk dat een goed vertrekpunt is om te beginnen met mijn eerste idee voor ‘In de stilte de echo’ bij de Zwingelput. Vervolgens vertel ik iets over de inhoud en lees ik een stukje voor. De thema’s kunnen daarna en eventueel als laatste kan de samenhang met mijn andere werk aan de orde komen. Klinkt dat logisch? En wat vind jij eigenlijk interessant om te horen tijdens een boekpresentatie? Leuk als je jouw ideeën daarover met me wil delen om te inspireren.
Als laatste kan ik nog melden, dat ik later dit weekend bel met mijn contactpersoon in Noorbeek over de presentatie aldaar. Als eerste moeten we een geschikte datum vinden. Daarna ga ik dieper nadenken over wat ik daar wil vertellen. Want ik denk dat daar de focus meer moet liggen over de plek van Noorbeek in het verhaal. Maar daar laat ik me ook graag door mijn contactpersoon over adviseren.