Vidar Åkeby. @Marga van der Vegt vroeg zich eerder in onze leesclub al af hoe deze en andere namen in De zeventiende in de straten van Stockholm zouden klinken. Nou is dat vandaag de dag natuurlijk makkelijk te achterhalen zonder een native speaking Zweed lastig te hoeven vallen. Wie de uitspraak in het Zweeds wil horen, kan eenvoudig en makkelijk even Google Translate opstarten. Type de naam in, vergeet dat ‘bolletje’ op de ‘A’ niet en klik op het luidsprekertje 🔊. “Vie-dàr Oh-keh-bie, Vie-dàr Oh-keh-bie.” Kun je hem al vloeiend uitspreken, zonder accent? Roep hem maar, want we gaat Vidar erbij halen zodat we hem beter leren kennen.
Vraag 2 || Vidar en Vidar
Zo! Die dode rat hebben we vol walging maar vakkundig in het bloemperk gedumpt. Bra ridning! Daar zijn we mooi vanaf! De manier waarop de verteller met de vondst van dit kadavertje omgaat - of eigenlijk níet omgaat - riep bij de vorige vraag meteen allerlei gedachten op over hem en zijn karakter. “Hij is iemand die liever de kop in het zand steekt dan de waarheid onder ogen komt. Iemand die denkt dat problemen verdwijnen als je er maar niet aan denkt”, constateert @Katja van Neer. @Tineke Fraij ziet “iemand die apathisch is” en @Saskia Jacobs Labree signaleert onmiddellijk “vermijdingsgedrag”.
Nu vormt zijn reactie op de dode rat slechts een momentopname en de opmaat naar een verdere kennismaking, die gestaag verdiept. Al snel blijkt dat de ik-verteller Vidar Åkeby heet, die gedurende het verhaal steeds meer kanten van zichzelf laat zien. Of eigenlijk: we leren twee Vidars kennen. Een jonge, jeugdige versie en zijn volwassen opvolger. Hoe oud zijn ze eigenlijk in Schulman’s verhaal?
Naast het leeftijdsverschil is hun verblijfplaats verschillend: de één vertoeft in een stuga aan de zuidkant van het Knon meer terwijl de ander in zijn huis in de rustige en moderne wijk Gärdet in Stockholm zit.
Vraag 2: Hoe stel jij je de jonge en de volwassen Vidar voor? Wil je beide Vidars aan ons voorstellen zoals jij je ze voor ogen ziet? Kijk daarbij naar hoe Schulman zijn hoofdpersonage qua karakter neerzet, hoe hij zich gedraagt, reageert op gebeurtenissen toen en nu en zich ontwikkelt. Stel ze voor alsof wij ze niet kennen.
Bijzonder in De zeventiende is dat de volwassen Vidar met zijn jongere zelf praat. Letterlijk! Via een telefoonverbinding. Vaak peutert en vist hij naar informatie bij de jongen, soms wil hij hem juist helpen, geruststellen en toekomstkennis meegeven. In real life is dat natuurlijk niet mogelijk - of is dat eigenlijk wel zo? - maar hé … dit is fictie! En de grenzen van de geloofwaardigheid van fictie zijn de grenzen van je eigen verbeeldingskracht, dus stap over die praktische bezwaren en onmogelijkheden heen …
Bonusvraag: Is er een versie van jouw jongere zelf, met wie je eens een goed gesprek zou willen hebben?
Bron afbeeldingen: Apple Maps, Camping Värmlandsgarden en Pinterest
