
Februari 2026 stond in het teken van de Olympische spelen. In het noorden van Italië streden de beste atleten ter wereld om de ultieme bekroning: goud, zilver en brons. Tegen een decor van schitterende Italiaanse bergen en de bruisende stad Milaan, werden indrukwekkende prestaties verricht en dromen waargemaakt. Ik heb bijna alles gezien - de schaatsmedailles, het ski-ongeluk van Lindsey Vonn, het medaillerecord van Klaebo en zelfs de curlingruzie tussen Zweden en Canada. De maand vloog voorbij. Februari is de kortste maand, maar door ziekte raakte ik ook nog eens een hele week kwijt. Ik heb drie dagen aan één stuk door geslapen en de rest van de week gesuft. Ik ben gelukkig inmiddels opgeknapt, maar ben wel nog wat vermoeid.
Afgelopen jaar heb ik eerst zilver en daarna goud gehaald. Letterlijk dan. Eerst was er silver spotted Dania en sinds een maand golden tabby spotted Sky. Goud en zilver kunnen het steeds beter met elkaar vinden. Ze rennen achter elkaar aan, dagen elkaar uit, zoeken elkaar op. Het is heel leuk om te zien hoe de twee echte maatjes worden. Sky is een behoorlijke knuffelkont die tijdens mijn ziekte heerlijk knus tegen me aan kwam liggen. Ondanks de winterspelen en de griep, had ik best een goede leesmaand. Wat ik las en wat ik ervan vond- lees je hieronder.

Ik ken Devney Perry van haar cowboyverhalen, die me redelijk goed tot goed zijn bevallen. Ik was dan ook nieuwsgierig naar haar eerste fantasy. In Schild van sparrows gaat het over koningsdochter Odessa. Haar zus was uitverkoren om te trouwen met de prins van Turan, maar op het allerlaatste moment kiest hij voor Odessa. Onvoorbereid reist ze af naar haar nieuwe rijk om haar nieuwe rol te vervullen en tegelijkertijd voor haar vader informatie te verzamelen over de legendarische hoofdstad. In Turan jagen gruwelijke monsters op mensen. De inwoners gaan de strijd tegen deze monsters onder aanvoering van de legendarische monsterjager Guardian. Deze slow-burn, enemies-to-lovers romantasy leunt meer op fantasy dan op de romance. Perry creëerde een originele wereld met een verfrissend, relatief eenvoudig magiesysteem en intrigerende politiek. In het begin ligt het tempo vrij laag, maar na de tweede helft gaat het los na een aantal twistplots en nieuwe verwikkelingen. Het verhaal is me erg goed bevallen en de cliffhanger aan het einde laat me verlangen naar het tweede deel.
4 sterren
Iris Grey had een zorgeloze kindertijd tot haar vader hertrouwde. Als hij plotseling overlijdt, voelt ze zich niet meer veilig en loopt ze van huis weg. In Londen vindt de piepjonge Iris werk als naaister bij een modehuis. Wanneer de inmiddels volwassen Iris Nicholas Wynter tegen het lijf loopt, krijgt ze de gelegenheid om af te reizen naar haar ouderlijk huis. De kans om wraak te nemen op haar stiefmoeder. Als Zilverdraad bij maanlicht is losjes gebaseerd op Assepoester. Er is een stiefmoeder, er zijn stiefzussen en er is een bal waarbij een eenvoudig meisje wordt omgetoverd tot een prachtige verschijning. Daarmee houdt de vergelijking ook op. Het verhaal leest vlot en is licht en humoristisch. Dit verhaal is minder feministisch van toon dan de eerdere delen van het vogelhuis. De sprookjesachtige sfeer en de romantiek voeren de boventoon. Toch blijft het verhaal boeien tot het einde door de fijne personages en de detective-elementen.
4 sterren
Ik mocht meedoen aan de leesclub van De zeventiende van Alex Schulman. Omdat we nog midden in de vragen zitten, hou ik het hier kort. Het hoofdpersonage is Vidar, een man van vijfenveertig die werkt als leraar op een middelbare school. Vanwege een gewelddadig incident met een leerling wordt hij geschorst. In zijn berging vindt hij het oude telefoonnummer van het zomerhuisje uit zijn jeugd. Hij besluit in een opwelling dit nummer te bellen en krijgt zijn overleden vader te spreken op één specifieke dag uit Vidars kindertijd: 17 juni 1986. In de weken die volgen blijft hij het nummer bellen en maakt hij een reconstructie van deze dag. De zeventiende is een zorgvuldig opgebouwde en boeiende literaire roman die leest als een psychologische thriller. De thematiek is gelijk aan eerder werk van Schulman; onveilige kindertijd, alcoholisme, verwaarlozing en verdrongen herinneringen. Een aangrijpend en onvergetelijk verhaal.
4,5 sterren
Ik heb mijn koopverbod verbroken voor een limited edition van Agnes Auberts mystieke kattenopvang met bedrukte boekranden. Het is een onweerstaanbaar mooi exemplaar. Het verhaal speelt zich af in Montreal in de jaren twintig van de twintigste eeuw. Door een explosie is het kattenasiel van Agnes verwoest en vanwege de intredende winter moet ze met spoed op zoek naar een nieuw onderkomen. Haar nieuwe huurbaas blijkt Havilock te zijn, de magiër die ooit bijna de wereld verwoest heeft. Hij heeft ook nog eens een hekel aan katten. Toch laat Agnes zich niet zomaar wegjagen. Voor haar katten doet ze alles. Na het heftige verhaal van De zeventiende, was ik toe aan iets lichts en vrolijks. Dit boek was een schot in de roos. Het is een cosy fantasy en het tempo ligt in het begin niet al te hoog. Toch is het boeiend genoeg om te blijven lezen; de sfeer van de jaren twintig, het mysterieuze van Montreal, de smalle steegjes, de opkomende technologie, de doortastende personages, de humor. Net zoals in de Emily Wilde boeken, is het verhaal geen slappe hap. Agnes komt in gevaarlijke situaties terecht en aan het einde is het nagelbijtend spannend. Het einde is mooi afgerond, maar laat veel ruimte over voor een volgend deel. En dat gaat er ongetwijfeld komen. Ik wil meer Montreal, meer Havilock, meer Agnes en meer katten.
5 sterren
Het laatste boek van deze maand was een cowboy-romance van Devney Perry – weer eentje uit eigen kast. Memphis gaat als kamermeisje werken in het hotel van de Edens in Quincy, Montana. Samen met haar pasgeboren zoontje probeert ze een nieuw leven op te bouwen. Haar nieuwe huisbaas Knox Eden is onweerstaanbaar knap. Na een aantal goede boeken, was dit een tegenvaller. Het is een standaard liefde-op-het-eerste-gezicht-verhaal dat lang gerekt wordt omdat ze beiden niet toe zijn aan een nieuwe relatie. Door de onmiddellijke aantrekkingskracht ontbreekt de opbouw van de relatie. Persoonlijk hou ik ervan als er groei zit in zo'n ontluikende romance. Memphis heeft een interessant verleden, maar dat wordt onvoldoende uitgewerkt en is vergezocht en ongeloofwaardig. Memphis is een klassieke damsel in distress en Knox de held die het allemaal goed maakt. Te veel cliché's en een onbevredigende plottwist aan einde, maken het niet de moeite waard. Ik gaf het drie sterren, maar ik heb er na deze samenvatting er één afgehaald.
2 sterren

Mijn reading challenge gaat lekker. Het tempo ligt iets lager dan voorgaande jaren, maar dat bevalt me prima tot nu toe. Ik voel me minder opgejaagd en het geeft me meer rust. Hoe verliep jouw leesmaand? Aan welk boek wil jij de gouden medaille uitreiken? Laat het weten!