FamkeLaLiseuse
Ik zie Vidar niet als een betrouwbaar hoofdpersoon. Hij weet zelf ook niet wat er exact op school is gebeurd. Zijn geheugen laat hem in de steek. Ik heb het idee dat hij ook niet altijd de waarheid wil weten. Hij wil in ieder geval niet erkennen dat hij zelf misschien ook fouten heeft gemaakt. Ook al bestaat steeds meer de kans dat hij mogelijk zelf schuld heeft aan de gebeurtenis op school, blijft hij de schuld buiten zich zelf leggen. Hij kijkt vrijwel niet naar zijn eigen aandeel in het geheel. Zelfs al is Mellberg een vervelende scholier, Vidar is de volwassene in het conflict. Hierdoor ga ik er ook niet vanuit dat hij naar andere situaties in staat is daar ongekleurd naar terug te kijken,
De ouders hebben in zijn ogen veel fouten gemaakt, ook al vindt hij dit door onvoorwaardelijke liefde naar zijn ouders toe moeilijk te erkennen. Maar ook zijn ouders zijn mensen met hun eigen problemen. Dit praat overigens hun gedrag zeker niet goed. Ouders moeten voor een veilige omgeving voor hun kinderen zorgen. Vidar's moeder is een vrouw die erg ongelukkig is, omdat haar man vreemd gaat. Vidar's vader is daarentegen een man die zich ongelukkig voelt in zijn relatie en daar op de verkeerde manier in handelt. Beide zijn mensen met hun eigen problemen, die niet in staat zijn de juiste keuzes voor henzelf en hun kinderen te maken. Dit maakt hen minder goede ouders, maar misschien juist ook wel erg menselijk.
Tora zit net als Vidar gevangen in de problematiek van het gezin en zoekt haar manieren om de onveiligheid te ontvluchten. Omdat Vidar en Tora dit beide op hun eigen wijze aanpakken groeien ze uit elkaar. Nog meer problemen die ontstaan vanuit een onveilige thuisbasis.
Caroline is een goede collega, misschien wel een goede vriendin. Maar zij ziet van dichtbij hoe Vidar zich steeds obsessiever begint te gedragen. Zij heeft ook meegekregen wat er op school is gebeurd. Ze wil er wel zijn voor Vidar, maar dit wordt steeds moeilijker gemaakt door het gedrag van Vidar. Tot welk moment kun je er in een vriendschap nog voor iemand zijn en wanneer moet je iemand loslaten?
Mellberg komt vanuit de visie van Vidar over als een vervelende leerling. Of hij dat ook echt is, durf ik niet te zeggen. Misschien deed hij net het verkeerde op het verkeerde moment. Maar doet niet ieder kind dat wel eens? Daarna wordt hij steeds lastig gevallen door een leraar van school. Ook dit is weer een hele onveilige situatie voor een kind. Doet Vidar misschien bij Mellberg niet hetzelfde als zijn moeder bij hem deed? Volwassenen lijken niets te leren van de fouten gemaakt door de volwassenen in hun jeugd. Of reageer je uiteindelijk gewoon op de manier zoals het je altijd is voorgedaan?
Bonusvraag: Eigenlijk ben ik heel blij dat het bellen naar het verleden niet mogelijk is. Hierin zou je best wel eens obsessief kunnen doorslaan. Hoe graag wil je blijven vasthouden aan de mensen die er niet meer zijn?