Het was een week met van alles wat: nog even meelezen met de promoties van literair agent en uitgever, een eerste interview, wachten op posters, afstemmen met de boekwinkel. En natuurlijk op zoek naar iets nieuws om aan te trekken. Voor wie nieuwsgierig is: gelukt!
Tussen de bedrijven door hoorde ik regelmatig de stem van mijn moeder zaliger: ‘kind, je bent zo druk als een boer met één koe.’ Het is een uitdrukking die ook ik heel soms gebruik. Steevast krijg ik dan verbaasde blikken en soms moeten mensen ook lachen. Het is voor iedereen die ik ken een onbekende uitdrukking. Toch bestaat hij wel, leert een rondje google mij: er zijn mensen die ook zo druk zijn als de een-koe-boer, hoewel ik hem niet terug kan vinden in overzichtslijsten van spreekwoorden en gezegden. Nu ben ik nieuwsgierig: kende jij de uitdrukking wel?
koeien bij Noorbeek en posterontwerp van ProBeeld
Mijn drukte dit weekend is mijn radiorubriek LezensWaard op zaterdagochtend. Dit keer niet over de boeken die ik heb gelezen , maar over ‘In de stilte de echo’. Ik ben heel benieuwd naar de vragen die ik voorgeschoteld ga krijgen. Kom je luisteren? Het begint even na 10:15 via deze link.
Eerder sprak ik al met Omroep Wetering. De interviewer hier bleek ook nieuwsgierig naar mijn werk bij de Algemene Rekenkamer: cijfers en taal, hoe verhoudt zich dat? Ik kan je verklappen dat niet al het werk bij de Rekenkamer om cijfers draait.
Hoe ging het verder?
Over werk gesproken: In mijn nieuwe roman heb ik voor het eerst eerdere wekervaringen gebruikt. Tenminste: wat ervan is overgebleven in mijn herinneringen. Deze herinneringen voeren terug naar de vorige eeuw, de tijd dat het schrijven van een boek nog niet in mijn hoofd opkwam. Begin van de jaren negentig kwam ik als bijna afgestudeerd psycholoog te werken in het Meidenwegloophuis Den Haag. Het was een intensieve tijd en de meest schrijnende verhalen heb ik daar gehoord. Het is ongelooflijk en heftig wat voor (seksueel) geweld en bedreigingen sommige meiden moeten ondergaan. Het is lang geleden, maar er zijn verhalen die ik me herinner als de dag van gisteren. Nog steeds vraag ik me soms af hoe hun verder is vergaan, is het ze gelukt om na deze miserabele start als nog een goed leven op te bouwen? Eerder vertelde ik waar het verhaal van In de stilte de echo begon. Als snel kwam deze vraag er achter aan. Het gaf voeding aan mijn fantasie en dat leidde ertoe dat een van de hoofpersonages in ‘In de stilte de echo’ op jonge leeftijd wegloopt van huis en in de jeugdzorg terechtkomt. Hoe het haar verder vergaat? Dat lees je in ‘In de stilte de echo’.