2.a Vind je dat de auteur al die verschillende interacties en onderlinge verhoudingen evenwichtig in het verhaal heeft verwerkt?
Ja zeker, de centrale rol in het boek is ook Jesse en juist vanuit haar perspectief als tiener die ongeneeslijke ziek is vind ik dat het heel passend neer is gezet. Het is ook duidelijk een tiener met een sterk vangnet en een hele sociale inborst. uiteindelijk is zij de spin in het web.
2.b Vind je dat alle personages nodig waren om het verhaal te vertellen?
Ik denk juist vanuit de maatschappelijk werk kant van Kelly en en de achtergrond van de schrijfster dat het heel passend is, je ziet hoe systemisch gewerkt word en hoeveel mensen en disciplines erbij betrokken zijn. De vrienden die een beschermende cocon zijn in super onzekere moeilijke tijden, de andere sfeer die er bewust word gecreëerd zodat het minder ziekenhuis achtig is maar meer informeel en huiselijk word neergezet. Ik denk als je te veel doorgaat op alle rollen dan word het te uitgebreid.
2.c We hebben het natuurlijk al over Dean gehad, maar hoe vind je dat alle andere personages op elkaar en op Jesse reageren? Ik denk zelf bijvoorbeeld aan de oudergroep waar aan de ene kant verbondenheid heerst omdat ze allemaal een kind hebben dat doodziek is en het misschien niet gaat overleven, maar aan de andere kant ook een soort jaloerse gevoelens als een kind in remissie gaat waarover diens ouders zich bijna schuldig voelen omdat hun kind het gaat overleven.
Ik vond de manier waarop het verwerven was heel treffend, duidelijk al dat die gevoelens logischer wijs spelen maar het werd mooi aangestipt. Het kan hoop ik dan allemaal naast elkaar bestaan de gevoelens en phoe beneid haar vrienden ook niet, zelf worstelen met alle spannng dat je in remissie gaat en ondertussen een vriendin verliezen.
2.d Wat vind je van de romantische verhaallijn? Vind je dat een meerwaarde aan het verhaal geven of had het ook achterwege kunnen blijven?
Eerst dacht ik moet dat? maar anderzijds hoeveel themas in het personage van alex ziet, trauma, overlijden, pleegzorg, eenzaamheid, zingeving zoekend, ontwikkelend op het gebied van hechting, wantrouwend tegenover hulpverlening nav eigen ervaringen. Ik vond het klungelig aan hun liefde wel heel mooi en dikke bonus voor het laatste stuk hoe ze juist jesse erin verwerven terwijl ze in hun harten voortleefde.
wat ik het mooie vond van de kant van Kelly daarin is de kwetsbare menselijke kant ipv alleen maar vechtend voor je patienten. Juist haar betrokkenheid , de moeite om het los te laten , de zoekende manier van welke protocollen en wanneer professioneel buiten de lijntjes kleuren om wille van autonomie kind. Dit vond ik als ook maatschappelijk werker een hele treffende.
