En dan vloeien alle post-its tegen de open plek in het bos samen en vermengen zich met de herinneringen van Vidar, Tora en zijn moeder. De puzzelstukjes die Alex Schulman ons door het verhaal heen heeft gegeven, vallen op hun plek in één grote reconstructie. Vidar en auteur nemen ons mee naar 17 juni 1986, een Zweedse zomerdag in een vakantiehuisje aan het Knon meer.
Vraag 7 || 17 juni 1986
Vidar beleeft via de telefoongesprekken die 17e juni steeds opnieuw. Hij kan één keer per dag bellen en heeft geen invloed op de gebeurtenissen: de volgende dag is alles en het verleden bij het oude zoals het was. Bij @Gwennie roept dat associaties op: “een mix van Groudhog day met een sausje van de serie Homeland, waarin de hoofdrolspeelster ook verstrikt raakte in haar eigen aantekeningen”.
Funfact: Alex Schulman noemt zelf Groundhog Day - in het Zweeds Måndag hela veckan - als verwant aan De Zeventiende.
Schulman: Een gedicht dat me al lange tijd bijblijft, is Hålla honom kvar van Bruno K. Öijer, dat gaat over een man die in een droom terugdenkt aan zijn kindertijd. Een andere reden was dat ik net de films Måndag hela veckan en All of Us Strangers opnieuw had bekeken, die ik als verwant aan dit boek beschouw. (Skriva)
Die repeterende terugkeer naar die ene dag, die altijd hetzelfde is, zorgt ervoor dat Vidar die zomerdag aan het Knon meer kan reconstrueren. Minutieus en tot in detail. In die herbeleving ontvouwt Schulman zijn plot. @MignonRV haalde al een puzzelstukje van de ontknoping aan: “dat huilende jongetje dat 'als een gekruisigde in het zijdezachte gras' ligt”. Een beklijvend beeld vol symboliek.
Vraag 7a: Wat vind je van het plot? Hoe heeft Schulman zijn ontknoping uitgewerkt?
Vraag 7b: En dat laatste hoofdstuk, wat vind je daarvan? Wat is het en hoe zit het in elkaar? Wijkt het af van de rest van het boek, en zo ja op welke manieren?
Aantekening uit Vidar’s notitieboek: “Ik beeld me in dat er een verklaring moet bestaan voor wat er nu gebeurt. (…) Ik zet het gebied af en voer een grondig onderzoek uit. En kom tot de conclusie: ik bén dat gebied.” (27)
Voor Vidar draait zijn hele speurtocht om zichzelf. Op die ene dag in de zomer van zijn jeugd. Hij is dan acht jaar (45 - 37 = 8; p191). Daar lijkt voor Schulman ook de focus te liggen, die verhaallijn, die puzzel maakt hij compleet. Maar is het daarmee af? @Arianne vindt van niet: “Voor mij is er nog één ontbrekend puzzelstukje over: wat is er nou echt gebeurd in de gang van de school?”
Bonusvraag: Waar gaat De zeventiende voor jóu over? Wat neem jij uit het boek mee?
Bronnen: Skriva #1 (2-2-2026). Agfbeeldingen: Pixabay, Nikkelart
