Vreemd, van deze vraag heb ik geen melding ontvangen… Ik beantwoord hem eerst en kijk dan naar / reageer dan op jullie antwoorden!
3.a Ik vond de schrijfstijl van Heather Morris vrij eenvoudig. Naar mijn smaak iets té eenvoudig, zoals al eerder genoemd lijkt het meer een young adult boek. Ze gebruikt geen heel ingewikkelde woorden of lange zinnen, waardoor het verhaal wel makkelijk te volgen is, maar ook niet echt uitdagend is.
3.b Ik vond deze schrijfstijl op zich wel prettig lezen maar persoonlijk houd ik er meer van als de lezer wat meer uitgedaagd wordt met wat ingewikkeldere (mooiere) zinsconstructies. Een makkelijk boek is prima voor een keertje tussendoor, maar heeft niet mijn voorkeur.
3.c De zin ‘Valse hoop bestaat niet, er is alleen maar hoop’ viel mij direct op. Het was een zin die me aan het denken zette. Wat me daarna wel een beetje stoorde, is dat dit citaat nog tweemaal terugkwam. Alsof de schrijfster dit zelf ook een mooie vondst vond en bang was dat de regel niet opgepikt zou worden door de lezer.
En nog eentje extra omdat ik zie dat die nog niet genoemd is: "Dat vertel ik mijn kinderen vaak. Wanneer ze als laatste eindigen in een wedstrijd, zeg ik dat ze nog altijd iedereen hebben verslagen die niet is komen opdagen om mee te doen." Een mooie gedachte bij de Venloop die ik volgende week ga rennen, maar ook in het dagelijkse leven een wijze les. Je best doen is vaak al goed genoeg. Het gaat niet alleen om winnen of de beste zijn, maar om de groei die je doormaakt doordat je het probeert, niet opgeeft en ervaring opdoet. Fouten maken en daarvan leren, vallen en opstaan…
