Het is Halfweg maart en dus tijd om de winterslaap definitief uit de ogen te wrijven, want over een kleine week is het lente. Voel je het al kriebelen? Het idee alleen al om straks lekker in de voorjaarszon een boek te lezen. Vitamine D opdoen, en vooral de winter(lees)dip achter ons laten.
Ronny
Die winter(lees)dip, ik zit er nog middenin. En telkens wanneer ik denk dat ik mijn neus boven het randje kan steken, is er weer iets dat toch weer leuker lijkt, of belangrijker is, dan het lezen van een boek. Het resultaat is dat de zorgvuldige HRC planning inmiddels met het oud papier is afgevoerd. En ergens is dat misschien maar goed ook. Want waarom zou een mens zich in allerlei bochten gaan wringen omdat er iets ‘moet’? Het enige dat echt ‘moet’ is genieten van dat wat je echt leuk vindt. En dat is soms een boek, maar niet altijd. Narcissen en tulpen de grond uitkijken in het zonnetje is ook niet verkeerd.
Van de Longlist voor de Hebban Thrillerprijs las ik drie titels, waarmee ik nu precies éénderde deel van het totaal heb gelezen. Maar wanneer de winter(lees)dip is verjaagd door de lente kan het wel snel gaan. Dat zal dan meteen de belangrijkste bezigheid zijn de komende weken, want die Challenge zou ik wel graag willen halen voor het einde van deze maand. Wat ik ook ga halen is onze eigen Wadd’n Challenge. Daarvoor las ik al Modelmoord (Marelle Boersma). De moord in het landhuis (Ross Montgomery) ligt klaar om dadelijk aan te beginnen. Als ik de flaptekst goed begrepen heb, ga ik iets lezen met een setting die doet denken aan iets van Agatha Christie. Ik zal er na afloop hieronder verslag van uitbrengen.
Nu nog wachten op het begin van de lente, de start van de zomertijd, én natuurlijk de narcissen en de tulpen van de vrolijke banner, zoals iedere editie weer een geweldige creatie van Gea. Want lente erin, winter(lees)dip eruit!
Gea
Na mijn beginspurt dit jaar verwachtte ik een enorme leesdip, maar die bleef uit. De teller van mijn gelezen boeken voor de HRC staat op 31, en mij hoor je dan ook niet klagen. Alhoewel, ik loop wel achter met een aantal andere challenges. Ze spoken door mijn hoofd, maar ik weet ze telkens te verjagen met een voordringboek. Zo las ik Een haas in huis van Chloe Dalton. Ik kreeg het boek voor mijn verjaardag en pakte het vrijwel meteen daarna op. Chloe vertelt niet alleen haar ervaringen met de jonge haas die ze in huis neemt om te verzorgen, ze geeft de lezer ook informatie over de invloed van de landbouw, de natuur en het milieu op de hazenpopulatie. Ik heb weer het een en ander bijgeleerd.
Het boek van Dalton was even nodig om uit de thrillersleur te komen na het lezen van de drie boeken voor de HTP 2026. Ik was de thrillers zat … dacht ik. Haasje was nog niet over of ik pakte Perfecte moord van Helen Fields op, gevolgd door Vergelding van Michael Berg en Schijndood van Thomas Enger.
En ik ben de thrillers nog steeds niet zat. Vrijdag ben ik begonnen in Zonder gezicht van Stefan Ahnhem. Ik heb het verhaal jaren geleden geluisterd en weet er niet zo heel veel meer van. Nu herlees ik het, want deel twee van de serie rond Fabian Risk, Het negende graf, wil ik lezen voor de challenge In de schaduw van cijfers en leugens van het Thriller Café.
De val van de koning van Jeroen Windmeijer staat op mijn e-reader klaar om gelezen te worden, want ik heb me aangesloten bij de leesclub over dit boek. Ik kon het gewoon niet laten. Je kunt nog aansluiten bij de Leesclub mocht je zin hebben.
Daarnaast lees ik Intermezzo van Sally Rooney. Daarmee kan ik dan eindelijk weer eens een boek toevoegen aan de Officieuze HRC 2026, en wel aan de categorie ‘Lees een boek met een titel die bestaat uit één woord’.
Als laatste hoop ik ergens vanaf 21 maart Lente van Ali Smith op te pakken. Het derde deel in de seizoensserie van deze geboren Schotse, maar inmiddels in Cambridge wonende auteur.
Hebben jullie last van een winter(lees)dip, of zit je helemaal in de leesflow zo Halfweg maart? En welk boek ligt er bovenop de stapel om zo snel mogelijk op te pakken?
Inhoudsopgave Wad woorden willen