Ja mijn eerste blog na de doorstart. En waar kan ik beter mee starten dan de stok achter de deur om te blijven lezen. De HRC, voor zij die het niet moesten kennen, de Hebban reading challenge. De challenge waar elke hebbanist naar uitkijkt en waar men een doel zet van gelezen boeken. Een doel dat de ene stress bezorgt en door de andere creatief opgevat wordt om hun aantal te halen. De mijne staat al enkele jaren standaard op 50. Het ene jaar haal ik hem, het andere niet. Wel al gemerkt dat met de nieuwe database op Hebban ik al meer boeken kan aanvinken dan andere jaren. Voor zij die mij nog niet kennen, ik spam Hebban met fotoboeken die ik gelezen/bekeken heb. En ik ben zeer blij dat deze er nu ook makkelijker opstaan dan vroeger. Maar genoeg gezeverd en terug naar de HRC van 2026.
We zijn ¼ ver. Januari, Februari en Maart zijn voorbij gevlogen in recordtijd. Maar wat hebben ze mij nu gebracht op het gebied van boeken.
10 boeken op Hebban, 14 boeken op Goodreads en Storygraph. Ik ga het wat omlijnen zodat je makkelijk vind wat je zoekt. Boeken samen, fotoboeken samen. Ja, sorry de strips laat ik achterwege. Wil je weten welke ik gelezen heb volg mij dan op instagram .
Ik startte het jaar met het boek The rise of Ascendo Elk jaar brengt het Tomorrowland team een boek uit met een verhaal dat zich afspeelt in de gecreëerde wereld van hun mainstage van dat jaar. Jammer genoeg brandde dat podium af op hun hoofdfestival in Boom. Jessica Thorne is de schrijfster van dit verhaal. Een dame die onder twee namen boeken maakt. Jessica Thorne en Ruth Frances Long. Een prachtig verhaal in een goed ontworpen fantasiewereld. Daar gaat mijn fantasiehart wel sneller van slaan.
Eén van mijn voornemens van dit jaar was om reeksen niet zo lang meer te laten wachten om te lezen. Nu laat ik er soms maanden of jaren tussen om alle delen gelezen te hebben. Maar daar komt verandering, hopelijk, in.
En Saskia Lauwagie is de auteur waarvan ik haar trilogie uitgelezen heb. Lauwagie heb ik al paar keer mogen ontmoeten en is wat ik een joviale dame noem. Goedlachs en haar boeken aanraden zonder ze effectief onder uw neus te drummen om ze te kopen. Vorig jaar las ik het eerste deel van de trilogie Vlucht En dit jaar passeerden Loslaten en Echt genoten . De trilogie gaat over een relatie waar bedrog een grote rol in speelt. Maar ook de zoektocht naar het vertrouwen te vinden in elkaar en de relatie. Ik heb wel twee puntjes om aan te kaarten bij deze boeken.
1) Geen fan van bedscènes in boeken. Sla deze boeken dan over want Lauwagie haar verbeelding slaat waarschijnlijk op hol want de gedetailleerde scenes komen veelvuldig voor. Maar het werkt wel in dit verhaal.
2) Het verhaal is geïnspireerd op haar eigen verhaal. Het is een combinatie van fictie en non-fictie waar ik dan natuurlijk mijn fantasie op hol breng waar de scheiding dan ligt bij puntje 1.
Ja , kan er ook niet aandoen, ik ben een curieuseneuze.
Voor het volgende boek keer ik terug naar de wereld van Tomorrowland om het tweede deel te gaan lezen in The library of tomorrow met als titel The sky of sacrifice .Het eerste deel vond ik al subliem maar had ik mee gewacht om te lezen totdat de hype een beetje gezakt was. Dit tweede deel liet ik een ster vallen omdat ik wat minder vlug in het boek kwam dan bij het eerste deel. Maar voor de rest een zalig verhaal. Nu wachtten naar het derde deel.
Het volgende boek had ik eigenlijk over het hoofd gezien. Enige tijd geleden Ready Player One gelezen maar niet direct een idee dat daar een vervolg op geschreven was. Ready player two . Een beetje hetzelfde verhaal van een zoektocht als in deel 1 maar het werd toch op een andere manier gebracht. RPO vond ik subliem omdat de films en spelletjes die voorbij kwamen mij zeer bekend voorkwamen terwijl bij dit boek ik regelmatig eens iets moest opzoeken omdat ik het net niet kende. Ook een boek dat wat aanleunt bij de realiteit als het gaat over het vertrouwen en angsten met AI .
Een auteur die mij niet kon pakken met zijn eerste boek kon mij nu wel bekoren met zijn nieuwste boek Spiegelbeeld. Een verhaal met personages waarbij eigenlijk niemand eerlijk is tegenover zichzelf of een ander. Elk heeft een eigen agenda. Verleden en heden werken hier naadloos samen tot een spannend boek.
Daarom ook dat ik auteurs altijd meerdere kansen geef om mij te proberen overtuigen om meer van hun boeken te gaan lezen. Jimmy Cams nam de uitdaging aan en is zeker geslaagd in zijn opzet.
Als voorlaatste boek las ik dan De nacht kent ons bij naam . Een boek uit de stand van Nimisa Publishing house en gevuld met acht kortverhalen. Acht verhalen die uit het genre horror komen. Mijn vattende omschrijving hierover was : Personages die soms wel binnenkomen bij het lezen en andere die je blijven aanstaren net buiten je zichtveld tijdens het lezen.
Als laatste het boek Het samaelsverbond van Terrence Lauerhohn. Een boek gebaseerd op waargebeurde feiten. Feiten geconnecteerd met de eerste gedocumenteerde seriemoordenaar. Een spannend opgesteld verhaal dat opgebouwd is uit het verspringen van personages waardoor ik wel even nodig had om in het verhaal te komen. Wel niet lezen met een zwakke maag want Lauerhohn gaat redelijk creatief om met personages. Of moet ik slachtoffers zeggen.
Oke een tussenstuk. Wie geen feeling heeft met fotografie kan dit stuk overslaan en gewoon de blog verlaten na het plaatsen van een antwoord op de vraag: Welk boek spreekt u het meeste aan van deze lijst? Of misschien toch even onderaan deze blog gaan kijken welk boek ik in welke onofficiële HRC lijst gestopt heb.
Ja fotoboeken. Fotografie, voor wie het nog niet moest door hebben. Fotografie is een stokpaardje waar ik urenlang over kan doorpraten. Fotografen, materialen, technieken, noem maar op. En nog steeds blijf ik bijleren. En dan vooral met het bekijken van fotoboeken en leren van hen die al mijlen verder staan met hun werk. En fantaseren dat ik ook al zo bekend ben. Hei, ben nog maar 42 dus alles is nog mogelijk. Verschillende fotografen zijn maar bekend geworden na hun dood.
Als eerste start ik met Tim Dirven. Het boek kreeg de titel Yesterday's people. Een boek wat de gewone mens in ruraal gebied toont die geconfronteerd worden met modernisering.
Harry Gruyaert is een Belgische fotograaf die als pionier kan gezien worden voor de kleurenfotografie. Vroeger werd zwart-wit fotografie, wat ik ook wel graag doe, gezien als de enige zuivere manier van fotograferen. Met de fotoboeken East en West , wat meestal als 1 boek wordt genomen, nam hij mij mee naar Las Vegas en Los Angeles in 1981 en met het andere boek naar Moskou in 1989. Verzadigde kleuren zijn echt wel zijn kenmerk als fotograaf. Gewoon jammer dat sommige foto’s gespleten werden door de plooilijn van het boek.
Het volgende boek is wat specialer en is van de fotograaf Mous Lamrabat. Zijn boek Mousganistan stond al even op mijn radar. Een Belgisch-Marokkaanse fotograaf die kleurrijke foto’s maakt maar met een statement naar de consumptiemaatschappij door veel gebruik te maken van labels en merktekens. Zeer leuke foto’s.
Phil Pennman nam mij dan mee naar New York met zijn straatfotografie in het boek Streetscenes . Prachtige, meestal zwart-witte beelden van alledaagse omstandigheden in de grote stad gebracht op een mooie serene manier.
Michiel Hendryckx ben ik in het verleden al tegengekomen en nu dus terug met het boek Dolen, onderweg in Europa. Was is er nu leuker dan gewoon rondwandelen en foto’s maken van alles en nog wat. Of hoe foto’s van zaken die voor een ander onbelangrijk zijn op deze manier van betekenis worden.
En als laatste Photo Journalism van Getty Images. 175jaar van journalistiek in beeld gebracht. Zaken die mij onbekend waren en zaken waar ik al van wist. Foto’s die ik al tegengekomen was maar nu pas de context van begrijp. Ouderdom heeft daar ook iets mee te maken denk ik.
Bij deze categorie boeken is de vraag; Welk soort fotografie spreekt u aan?
Ja, in welke categorie heb ik welk boek geplaatst? Soms moest ik wel even nadenken.
The rise of ascendo van Jessica Thorne plaatste ik bij categorie 9, lees een boek van een schrijver van wie ik nog niets gelezen had.
Echt genoten van Saskia Lauwagie kwam bij nr11 terecht. Lees gratis boek. Ja, de trilogie was van de buurvrouw dus gratis.
Het Samaelsverbond van Terrence Lauerhohn zit in nr14. Een boek met mijn initialen.
De nacht kent ons bij naam zit bij 23, lees een verhalenbundel.
Nr 45 lees een boek van iemand met hetzelfde gender werd ingevuld door Spiegelbeeld van Jimmy Cams.
Nr 46 boek over zoektocht kreeg dan weer de eer om The sky of Sacrifice als gelezen boek te krijgen.
Ready Player Two kwam logischerwijze bij 48 terecht met een cijfer in de titel
Loslaten van Saskia Lauwagie kwam bij 51 terecht met titel uit 1 woord.
Dus nog veel aan te vullen , maar we zien wel hoever we raken tegen het einde van dit jaar.
Moet ik nog zaken vermelden die buiten het lezen zelf vallen. Tja, qua boekbelevingen is er hier naast het lezen niet veel tijd maar ik mocht gisteren terug aansluiten bij de boekvoorstelling van Bieke Vanlaeken en Kim Braeckeveld met het boek Thor. Het tweede deel in de reeks rond de legende van Lusifer Loeping. Boeken specifiek voor 12+ . Want zij vallen uit de boot als het over boeken gaat. Volg hun socials als je meer wil weten over deze twee artiesten. Bieke schrijft en Kim illustreert.
En nu ga ik jullie terug laten gaan naar het lezen. Tot aan de volgende blog. Die ga ik dan misschien eens proberen met wat meer afbeeldingen of zoiets. Ben er nog niet volledig uit.