Dit keer geen recensie of aanbeveling voor een nieuw boek, maar een voor een héél oud boek. Preciezer een heel oude tekstregel.
In het Mauritshuis is de tentoonstelling “Birds” te zien. In die tentoonstelling wordt in één zaal een beeld gegeven van de rol van de vogel in de kunst en de cultuur door de eeuwen heen, van de Egyptische oudheid tot vandaag de dag. Centraal hangt het schilderij “Het Puttertje”, een kleinood van Carel Fabritius uit 1654. Het puttertje of de distelvink is een kleine zangvogel, dat in de 17e eeuw als huisdier werd gehouden, niet in een kooitje maar aan een kettinkje vastgeklonken aan een stang. In de schilderkunst kan een vogel in een kooitje of een kistje ook staan voor maagdelijkheid. Als het vogeltje werd losgelaten was het tijd voor vogelen, gemeenschap hebben.
In de Middeleeuwen zou er een liedje geweest kunnen zijn, dat ging over samen een nestje bouwen.
Hoorde de monnik die zijn ganzenpen aan het slijpen was dit liedje en schreef hij toen achter in zijn manuscript op een pagina met krabbels, een proefregel “Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu?”
Dit zinnetje, een van de oudste regels in het Nederlands, staat aan de oorsprong van deze website “Hebban”.
In de tentoonstelling Birds is het origineel uit de Bodleian Library (Oxford) te bewonderen!
Een unieke kans om deze tekst met eigen ogen te zien.
Nog tot 7 juni in het Mauritshuis in Den Haag.