Hoewel het nog geen drie weken geleden is dat het uitkomen van ‘In de stilte de echo’ feestelijk werd gevierd, voelt het als maanden. Het is nu aan de lezers, gelukkig reis ik soms nog mee. Bijvoorbeeld door de lovende recensies die onder meer op Hebban verschenen en de reacties die ik persoonlijk van mensen krijg. De bijzonderste kwam van mannen die mij onafhankelijk van elkaar melden dat ze bij een bepaalde passage moesten huilen. Mooi, hè? Echte mannen huilen bij boeken, denk ik nu. Of zouden vrouwen ook bij dezelfde passage een traantje wegpinken?
En er waren ook bitterballen!
Hierboven een kleine impressie van de lancering. Op de onderste foto zie je mij met Rob Holmer van Het Schiedams Boekhuis. We doen dit nu samen voor de derde keer en de vorige keren was onze grap dat de bitterballen altijd op waren als wij eindelijk klaar waren met de signeersessie. Dit jaar bleek ons mopperen niet voor niks.
Meereizen
Het ziet er naar uit dat ik nog een tijdje met de lezers van ‘In de stilte de echo’ mee mag reizen. Momenteel rondt een besloten online leesclub de bespreking van het boek af en kijk ik uit naar het eerste weekend van mei. Op zaterdagochtend 2 mei is een speciale uitzending van LezensWaard. In die aflevering gaat de presentator live haar recensie met mij bespreken. Spannend vind ik dat. Daarna reis ik door naar Noorbeek voor de presentatie op zondagmiddag 3 mei in restaurant Du Nord aan de Dorpsstraat. Een paar Hebbanisten hebben gemeld er bij te zijn en verder is het voor mij een grote verrassing wie er komt. Wat ik wel weet is dat het een bijzondere presentatie gaat worden omdat ik het accent leg op mijn ervaringen in Noorbeek en hoe die een plek kregen in dit fictieve verhaal.
Voor na de zomer staan ook al een paar leesclubs gepland die mij daarbij op locatie uitnodigen. Zou ik dan kunnen vragen of de lezers ook geëmotioneerd raakten bij de passage die echte mannen liet huilen? Wat denk jij?
Ook lonkt er nog een boekenlunch en is er een plan voor een mogelijke presentatie in het theater. Die details hou ik nog voor me want het is nog afwachten of dat iets wordt.
Tot slot: afgelopen zondag trapte ik mijn zomerschrijfwedstrijd van dit jaar af met als thema ‘echo’, mijn schrijfwedstrijd van vorig jaar had al het thema ‘in de stilte’.