1a. Als ik kijk naar de hoofdpersonages, vind ik dat ze over het algemeen geloofwaardig zijn uitgewerkt. Jane vond ik geloofwaardig in haar zoektocht naar erkenning en haar strijd binnen een wereld waarin mannen vaak de overhand hebben. Haar frustratie en twijfel zijn goed voelbaar. Ik vond haar ook wel een beetje naïef, maar dat past wel goed in de verhaallijn. Wel zie je duidelijk een groei: ze wordt kritischer, durft meer voor zichzelf op te komen en laat steeds meer leiderschap zien. Theodor is voor mij ook een sterk personage. Vooral zijn open houding tegenover vrouwen en de keuzes die hij maakt, geven hem diepgang.
De andere personages vond ik wat wisselend uitgewerkt. Anna is eigenlijk heel belangrijk als, het verhaal gaat over haar boek, daarom had ik graag nog meer over haar willen lezen. Hetzelfde geldt een beetje voor Sophia en Connor, die interessant zijn maar voor mijn gevoel iets meer diepgang hadden mogen krijgen. Connor blijft bijvoorbeeld wat aan de oppervlakte.
1b. Wat betreft de minder belangrijke personages denk ik dat sommigen wel een functie hebben in het verhaal. Priscilla zorgt er bijvoorbeeld voor dat je een zachtere kant van Theodor ziet. En oh wat heb ik mij geërgerd aan Harry Mills. Hier werd heel duidelijk de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen neergezet.
Sommige personages voegden voor mij niet heel veel toe. Vooral de vrienden van Jane hadden voor mijn gevoel minder invloed op het verhaal zelf. Zoals ze op een gegeven moment naar het huis van haar vriendin moest omdat haar man weg was gegaan. Dit werd ook niet verder uitgewerkt, alleen een zinnetje dat hij meer zal helpen in huis. Het thema past natuurlijk wel bij het boek, maar ik vond het een onnodige toevoeging.
Ik heb zelf Daniels belofte gelezen, maar pas na het boek begreep ik dat de Daniel hier dezelfde was. Die link had ik helemaal niet gelegd. Maar dat is echt mijn ding, heeft waarschijnlijk te maken met teveel boeken lezen. 😉
