1a.
Ik vind de hoofdpersonen wel goed neergezet.
Theodore in het verleden, vind ik in het begin een wat irritant persoon. Hij gebruikt de mensen zowat een beetje, voor zijn pleziertjes, hij wil niet echt een relatie opbouwen met een man of vrouw. Hij komt zowat over of dat hij niet echt geeft om mensen, alhoewel hij zelf zegt “Ik val op mensen”
Maar dan verandert dat: Hij komt op voor mensen die het moeilijk hebben. : zijn hulp aan Priscilla, zijn assistente. En als Anna ten tonele verschijnt, wil hij er ook alles aan doen om haar te helpen. Dan wordt hij een van mijn lievelingspersonen uit het verleden. Sophia zorgt er ook voor dat hij zijn ware gevoelens laat zien.
Anna en Sophia worden twee belangrijke personen in het leven van Theodore
Maar Kingsley gaat de handelswijze van Theodore dan weer bepalen, “ De kunst is te kiezen welk verlies je kunt dragen”
Jane in het heden, wil alles alleen doen, wil of durft geen hulp te vragen. Ze vertrouwt ook niemand, al dan niet terecht. Logan / Connor. Ze wil graag die job, maar is bang dat ze hem kwijt gaat raken aan een mannelijke collega. Maar als ze haar tanden ergens ingezet heeft, gaat ze wel voor haar doel. Wanneer ze het manuscript van Anna vind, wil ze net als Theodore voor gerechtigheid zorgen voor Anna, maar stoot net als Theodore jaren geleden op wat problemen.
Jane gaat uiteindelijk wel Connor vertrouwen
1b.
Ik vind dat er wel wat veel nevenpersonages waren, Ik moest mijn gedachten er wel goed bijhouden.
Of ze allemaal nodig waren, zou ik nu niet zo meteen kunnen zeggen. Misschien kon het verhaal ook zonder enkele van hen. Maar wie ik dan niet zou laten meespelen, kan ik niet meteen zeggen