4a. Marijke Vos heeft de leefomstandigheden van de vrouwen in beide tijden mijns inziens goed beschreven. De omstandigheden met betrekking tot vrouwenrechten in 1907 zijn stuitend, maar ik heb geen één keer gedacht, nou, dat kan ik me niet voorstellen, dat het echt zo was. Het meest stuitend is natuurlijk dat bijna 120 jaar later, de situatie voor vrouwen en mannen nog steeds niet gelijkwaardig is. Maar wie weet hoe het over nog eens 120 jaar gaat zijn. Er is tenslotte al wel veel ten goede veranderd.
De feitelijke gebeurtenissen en de werkelijk bestaande personen geven zeker meerwaarde aan het verhaal, ze dragen bij aan de geloofwaardigheid en maken het hele verhaal extra interessant om te lezen. Een voorbeeld daarvan is White's Gentlemen's Club, waar Theodor naar toe gaat, en die nog steeds bestaat. Heel raar eigenlijk, een club waar vrouwen nog steeds geen lid mogen worden.
b. Ook de huidige situatie heeft de schrijfster geloofwaardig weergegeven. Wat ik iets minder geloofwaardig vond, is de negatieve reactie van Jane op haar collega, die ze eigenlijk graag mocht, tot het moment dat ze hoorde dat hij niet alleen dezelfde functie ambieerde, maar er zelfs voor gevraagd was. Dat ze daar boos over wordt, begrijp ik wel heel goed. Harry Mills heeft haar hele bestaan gewoon genegeerd, dat valt niet goed te praten. Maar Connor kan er niets aan doen dat hij gevraagd wordt. En je kunt ook niet van hem verwachten dat hij dan maar weigert, zodat ze Jane aannemen. Voor hetzelfde geld heeft Harry die baan aan nog een andere man aangeboden.
c. De vrouwen moeten opboksen tegen aannames, onjuiste informatie, het oude-jongens-krentenbrood gebeuren, ongefundeerde gewoontes en wat dies meer zij. Ik zou alle drie de rollen willen spelen. Anna, omdat ik ook graag uitgebracht wil worden, Jane omdat ze een leuke baan heeft waar ze haar ei in kwijt kan, veel kan lezen en zelfs een puzzel oplossen. Maar vooral Sophia, omdat zij haar eigen droom achterna gaat en die boven alles stelt.
