Toen Best of Romance op op Instagram op zoek was naar dertig lezers die Zeg dat je me niet vergeet van Abby Jimenez, reageerde Renate gelijk. En ze had geluk, want ze werd uitgekozen om mee te doen.**
Over Abby Jimenez
Abby Jimenez is een van de grootste internationale namen in het feelgoodgenre. Haar boeken vallen veelvuldig in de prijzen, worden in meer dan dertig talen vertaald, komen standaard op nummer 1 in de bestsellerlijst en er werden binnen een jaar ruim 1,5 miljoen exemplaren van verkocht.
Daarnaast is ze bakker en oprichter van Nadia Cakes met locaties in Californië en Minnesota. Allebei plaatsen die in haar boeken weer terug komen.
Over Zeg dat je me niet vergeet
Perfecte mannen bestaan niet, maar de knappe dierenarts Xavier Rush, die eruitziet als een met kittens knuffelende Griekse god, komt gevaarlijk dicht in de buurt. Samantha ontmoet hem per toeval, door toedoen van haar huisdier.
Ze gaan op een date die alle eerdere dates doet verbleken: hun klik is magisch. Maar als de zon weer opkomt moet Samantha de waarheid onder ogen komen. Ze heeft grote verantwoordelijkheden in haar ouderlijk huis, drieduizend kilometer bij Xavier vandaan. Haar moeder heeft beginnende dementie en de zorg rust op Samantha’s schouders. Een relatie met een man aan de andere kant van het land is onmogelijk, want ze kan haar ouders niet alleen laten. Ze vraagt Xavier om hun geweldige nacht – en haar – te vergeten.
Maar sommige nachten zijn te mooi om los te laten…
Mijn mening
Wat een heerlijk verhaal is Zeg dat je me niet vergeet! Vanaf de eerste bladzijde leef je mee met de hoofdpersonages Samantha en Xavier. Het verhaal wordt wisselend tussen hun beide perspectieven verteld. Zo leer je ze allebei goed kennen en kom je er vanzelf achter waarom Xavier in het begin zo stug is tegen Samantha en hij een beetje bekend staat als een botte dierenarts. De eerste ontmoeting tussen die twee ging dan ook niet helemaal van een leien dakje toen Samantha kwam met haar poes Poepie; een jonge kitten zonder poepgat. Het leuke is dat de poes Poepie door het hele verhaal terug komt.
De auteur laat ook maatschappelijke thema's, zoals familieperikelen, dementie en lange afstandsrelaties, terugkomen. Die zijn allemaal heel goed en realistisch neergezet in het verhaal. Bijvoorbeeld wat de moeder van Samantha meemaakt met haar dementie, het verstoppen van haar sieraden, het herhalen van de vragen. Het is herkenbaar beschreven. Ook de problemen waar Samantha en haar familie, die haar moeder thuis verzorgen, tegenaanlopen zijn realistisch. Het is mooi om te zien dat ze hun best doen om haar thuis te verzorgen maar Jimenez laat ook duidelijk zien hoe moeilijk dat is en wat een druk dat op de onderlinge relaties tussen de familieleden legt.
De schrijfstijl is prettig, ze gebruikt een hoop humor om het verhaal luchtig te houden en je leest het verhaal dan ook met een lach en een traan.
Het was voor mij de eerste kennismaking met de Abby Jimenez maar het smaakt zeker naar meer. ⭐⭐⭐⭐
Wat vinden jullie van het verwerken van maatschappelijke thema's als dementie in een feelgood roman?
Klik hier om naar onze startpagina te gaan.