We schreven er al over in onze Wadd’n challenge mei, de IJsheiligen. Want het is behoorlijk koud voor de tijd van het jaar. Je zou er spontaan je boek voor aan de kant leggen en de breipennen oppakken om eierwarmertjes te gaan breien voor al die bibberende nestkuikentjes in wording. Groot gelijk wanneer ze nog lekker even onder moeders vleugels blijven liggen!
Ronny
De lage temperaturen temperen het enthousiasme om naar buiten te gaan en dat is goed nieuws voor mijn boeken-van-de-bibliotheek-plank. Die heeft de afgelopen twee weken een zucht van verlichting geslaakt (of was het gekraakt) nu er bijna een kwart (lees acht titels) van het gewicht is gelezen en weggebracht. Na het lezen van de shortlist voor de Hebban Thrillerprijs 2026 was niet alles even interessant. Wel de moeite waard was Het goud van Seyss-Inquart (John Kuipers), het vierde deel met Charlie Swieninck, hoofdinspecteur van het Bureau Bijzondere Delicten in Den Haag in oorlogstijd. Toepasselijk om een dergelijk boek te lezen in de eerste helft van mei. Daar bleef het trouwens niet bij, want ook Tot je terugkomt (Ellie Dean) werd gelezen. Liefhebbers van deze serie, die zich afspeelt tijdens WOII in het fictieve Cliffhaven, weten dat dit al het twaalfde deel is. En als ik het goed heb gezien, komen er binnenkort nog drie delen in vertaling uit. Beide boeken werden versierd met vier sterren. Maar er blijven nog meer dan genoeg boeken over om de komende weken door te komen. Zoals De verrader en De tegenstander, deel 6 en 7 van de Jeffrey Archers-serie met hoofinspecteur William Warwick. En met welke vogel op de cover weet ik nog niet, maar onze eigen challenge wordt natuurlijk ook nog even afgevinkt.
Voor mij staat mei ook synoniem voor een andere hobby, en dat is de tuin. Zoals ieder jaar vertrek ik komende zondag, virtueel, voor een hele week naar de RHS Chelsea Flower Shower. Met elke dag een paar uur live tv op de BBC ben ik even voor niemand bereikbaar en laat ik mij inspireren door nieuwe planten, bijzondere combinaties en verbluffende tuinontwerpen. Het boek dat ik daarna ga lezen heeft ongetwijfeld iets met tuinieren te maken!
Lezen jullie ook wel eens een tuinboek?
Gea
Mooie vraag, Ronny. Ik ‘lees’ tuinboeken (bloemen, planten en groenten) net zoals kookboeken. Met andere woorden ik blader ze graag door en pak ze uit de kast als ik inspiratie nodig heb, of om iets op te zoeken. De laatste tijd zoek ik vooral op hoe ik boontjes, sugar snaps, Chinese kool, knoflook en diverse soorten sla van zaad naar oogstrijp moet zien te krijgen. Of het gaat lukken? Daarvoor moet niet alleen de kou uit de lucht, ook teveel regen is uit den boze!
Gelukkig zijn er andere boeken ter afleiding. Zo las ik met veel plezier De visser van Mathijs Deen uit. Dit vijfde en afsluitende deel in de ‘De Hollander’-serie las als een kleine rollercoaster. Deen is erin geslaagd alle vragen en losse eindjes van de vorige vier delen te beantwoorden en af te sluiten. En dit alles in een ware pageturner. Ik kon niet anders dan het boek vijf dikke sterren geven. Een boek dat ik eveneens vijf sterren gaf, maar om een heel andere reden, is Autopsie van Jilt Jorritsma. In dit boek gaan de twee zussen Riene en Brecht op zoek naar antwoorden voor de dood van hun jongere zus Mette. Het verhaal beperkt zich niet tot hun zoektocht, het gaat ook over (familie)relaties en – misschien wel het belangrijkste – hoe het is om met een chronische ziekte te leven. Vooral door dat laatste wiste de auteur mij niet alleen te raken, maar ook omver te blazen door zijn kennis en empathie. Ik ga vast en zeker meer van Jorritsma lezen.
Ik las ook (eindelijk) De man met duizend gezichten van Lex Noteboom en Heeft iemand Charlotte Salter gezien? van Nicci French. Beide goed voor vier sterren. Helaas was mijn laatst gelezen boek een tegenvaller. Ik kon niet zo veel met De letter M van Natasha Pulley. Het boek vroeg veel doorzettingsvermogen, en daarvoor gaf ik het twee sterren.
De resterende meitijd besteed ik onder andere aan twee leesclubboeken, namelijk Moord in therapie van Philippa Perry en De ijsengel van Frida Skybäck. Wat er verder aan boeken door mijn handen gaat weet ik nog niet zeker. Ik kijk een beetje kwijlend naar alle thrillers die genoemd worden tijdens de Thrillerweken. Vooral het nieuwe boek van Noteboom, Ik zal de wereld breken, staat hoog op mijn verlanglijst, want ik wil dat toch wel graag samen met een aantal stamgasten van het Thriller Café lezen.
Houden jullie ook zo van thrillers, of grijp je liever naar een ander genre?
Inhoudsopgave Wad woorden willen