Ergens in de heuvels van LA stond ik na drie uur rijden weer op het verkeerde adres. Kofferbak vol bloemen. Een lijstje met namen als Kris Jenner, Hailey Bieber, Adele, Jennifer Lopez en Selena Gomez. En het idee dat ik al die pakketten persoonlijk ging afleveren. Mijn chauffeur keek me die eerste ochtend aan alsof ik compleet gestoord was. “Impossible,” zei hij. “Gated communities. Meerdere bewakers. Controles voordat je überhaupt bij die huizen kunt komen. Ik rij je met liefde overal naartoe, maar jij gaat nergens binnenkomen.”
En eerlijk? Hij had waarschijnlijk gelijk. Want dit was geen strak georganiseerde PR-campagne met een team, contacten of gigantisch budget. Ik geef mijn boeken zelf uit. Ik had geen Amerikaanse uitgever achter me staan, geen agency die deuren voor me opende en geen budget om mezelf zichtbaar te maken. Ik had alleen een idee…
Ik had altijd al geweten dat ik internationaal wilde. Dus besloot ik mijn boek De Kracht van Keuze zelf naar het Engels te vertalen: The Power of Choice. Ik prikte een lanceerdatum in Amerika en boekte tickets naar Los Angeles voor mij en mijn rechterhand terwijl er verder nog helemaal niets geregeld was. Geen distributie. Geen netwerk. Geen marketingplan. Zes weken voor de lancering waren er letterlijk nog nul boeken verkocht in de VS. Maar ik geloof heel sterk in één ding: als mijn verhaal eenmaal bij de juiste vrouwen terechtkomt, dan doet het werk daarna zichzelf. Bekend of onbekend. Alleen helpen bekende namen natuurlijk soms wel om dat eerste sneeuwbaleffect op gang te brengen. Dus bedacht ik een plan…
Geen duur lanceringsfeest waar niemand op kwam dagen omdat niemand wist wie ik was. Maar iets persoonlijks. Iets wat bij mij paste. Ik liet honderden Nederlandse oranje tulpen versturen naar mijn hotel in LA, schreef handgeschreven kaarten en reed dwars door Hollywood om ze persoonlijk af te leveren bij vrouwen die mij inspireerden. Soms stond ik na uren rijden gewoon weer voor het verkeerde hek. Maar ik bleef gaan. En ergens onderweg ontdekte ik blijkbaar dat “lullen als brugman” toch een serieus talent is. Want waar mijn chauffeur de eerste dag nog hard moest lachen om mijn plan, zat hij een paar uur later juichend in de auto toen hij me daadwerkelijk de oprit van de Biebers zag oplopen. Overal kwamen we binnen, van alle villa’s gingen de deuren open. Mijn chauffeur had de dagen van zijn leven!
En toen gebeurde iets waar iedereen me vooraf voor had uitgelachen. Op dag twee werd ik wakker met een Instagram Story van Kris Jenner. Mijn boek op haar keukentafel. Gedeeld met 80 miljoenen volgers. “Thank you @kelly_weekers, can’t wait to read!” Mijn telefoon ontplofte. Iedereen die me voor gek had verklaard, stuurde ineens berichten. Ineens kregen boekhandels interesse in wie deze onbekende schrijfster was. Ik had mijn doel bereikt!
En wat niemand zag, was hoe het er achter de schermen echt uitzag: een Nederlandse meid zonder contacten, zonder groot budget, zonder plan B, die gewoon was begonnen en onderweg alles had uitgezocht. Dat is misschien wel de belangrijkste les die ik ooit geleerd heb. Je hoeft niet alles al te weten voordat je begint. Je hoeft niet eerst toestemming te krijgen. En je hoeft al helemaal niet te wachten tot iemand anders denkt dat jouw plan realistisch is. Je mag groot dromen! Met een beetje durf kom je een heel eind. Soms moet je gewoon met een kofferbak vol tulpen en een goed humeur naar een onbekend adres rijden.
