Renate zag een een oproepje van Uitgeverij Mozaïek, waarin ze lezers zochten die het tweede deel van de 'Casa Paradiso'-serie van Francesca Scanacapra wilden lezen. Omdat ze het eerste deel al gelezen had en ze heel benieuwd was hoe het verder ging met hoofdpersoon Grazia in de jaren na de oorlog, reageerde Renate enthousiast. En hoera! Renate werd uitgekozen en dook opnieuw het leven van Grazia in.
Over Francesca Scanacapra
Francesca Scanacapra is geboren in Italië, maar met een Italiaanse vader en een Engelse moeder bracht ze haar kindertijd in zowel Italië als Engeland door. Scanacapra heeft een veelheid aan beroepen gehad, waaronder vertaler, makelaar en leraar. Tegenwoordig woont ze met haar gezin in Dorset en is ze fulltime schrijver.
We zeiden het al in de intro: De verboden tuin is het tweede deel in de ‘Casa Paradiso’-serie van Francesca Scanacapra. Het is 1950. De zestienjarige Grazia woont met haar moeder en tante in het katholieke dorpje Pieve Santa Clara. Nu de oorlog voorbij is, ziet de toekomst van het dorp én van Grazia er rooskleurig uit. Het dorp krijgt een telefoon en er zijn zelfs plannen om de eerste pizzeria van het dorp te openen.
Intussen doet Grazia het goed op school en droomt ervan om verder te leren en lerares te worden. Terwijl Italië in hoog tempo verandert, zoekt zij haar weg naar volwassenheid – met alle uitdagingen die daarbij horen. Haar gevoelens voor Gianfrancesco, een knappe, rijke jongen, beginnen te groeien, maar al snel merkt ze hoe sterk traditie en geloof haar vrijheid begrenzen.
De verboden tuin schetst een indringend portret van een jonge vrouw die haar weg zoekt in een nieuw tijdperk.
Mijn mening
In Ochtendlicht, het eerste deel in de serie, maak je kennis met Grazia. Ze is in het begin van het verhaal zes jaar en wordt tijdens de oorlog naar een klooster gebracht om daar bescherming te vinden vanwege de vele bombardementen. Acht maanden later komt ze weer terug in het dorpje Pieve Santa Clara. Daar ontdekt ze samen met haar vriendin Rita allerlei geheimen en na de nodige ellende die het jonge meisje mee maakt ben je gewoon erg benieuwd naar hoe het verder met haar gaat.
In De verboden tuin, het tweede deel, is Grazia inmiddels een jonge vrouw in de jaren '50. Ze groeit op en wordt verliefd op Gianfranco, waar ze in het eerste deel al een mooie vriendschap mee kreeg. Alleen komt hij uit een rijke familie waardoor hun relatie geheim moet blijven en gebeurt waar ze al lang voor was gewaarschuwd en haalt de tijd haar in.
Er gebeuren in dit verhaal ook weer tal van gebeurtenissen, waarbij de mooie afgewisseld worden met de heftige gebeurtenissen. Grazia wordt niet bepaald gespaard in haar jonge leven.
Dit verhaal vond ik indrukwekkender dan Ochtendlicht. Het maakt mij dan ook erg nieuwsgierig naar het derde deel, want ik wil gewoon weten hoe het verder gaat met Grazia. Ik hoop ook vooral dat ze in dat deel wat meer geluk heeft. Gelukkig hoef ik daar niet lang op te wachten, want het derde deel, De terugkeer, is al uit.
Bij De verboden tuin kan ik alleen de titel niet helemaal verklaren, maar dat maakt voor het verhaal natuurlijk niet uit. Het boek geeft een goed beeld geeft van hoe het leven na de oorlog in de jaren '50/'60 in het Italië van toen was. Een land met een behoorlijke katholieke traditie, waar je tijdens het lezen genoeg van mee krijgt. Interessant om te lezen als je daar niet veel over weet.
Door de vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukken zit je gauw in het verhaal en wil je ook telkens verder lezen on te weten te komen hoe het met Grazia verder gaat. Je leeft enorm met haar mee en je kan dan ook niet anders dan tijdens het lezen af en toe hopen op meer geluk in haar leven.
De personages zijn sowieso realistisch neergezet. Je krijgt al lezende gewoon zin om bij de ex-soldaat, die in het eerste deel is komen aanwaaien bij Grazia's familie, pizza's te gaan eten in zijn nieuwe pizzeria om hem te steunen, zodat het een succes wordt. Het grappige is dat ik er altijd van uit ben gegaan dat er in heel Italië pizza's werden gegeten, maar ik kwam er tijdens het lezen van dit boek achter dat dit dus niet zo is. Weer wat geleerd!
Sowieso krijg je tijdens het lezen echt de sfeer van Italië mee en waande ik mezelf tussen de tomaten van de tante van Lucia en de prachtige natuur bij het dorpje waar Grazia woont.
Scanacapra beschrijft familieperikelen en ook maatschappelijke thema's zoals huiselijk geweld en naoorlogs trauma. Dat is allemaal heel goed en realistisch neergezet in het verhaal en maakt dat het verhaal rond Grazia een diepere laag krijgt en zorgt voor de nodige emotievolle momenten.
De verboden tuin is een aanrader voor liefhebbers van historische romans waarbij je je in Italië wil wanen en iets mee wil krijgen van de geschiedenis van dat prachtige land. Ik heb het in ieder geval met veel plezier gelezen. Op naar deel 3!
Kunnen jullie soms ook zo meeleven met personages uit boeken alsof het je eigen vrienden zijn?
Klik hier om naar de startpagina van Fabulous Feelgood te gaan